Wat hij vooral wil, is afrekenen met zijn onzichtbare vijanden. En erachter komen waarom hij voortdurend met argwaan wordt bekeken, wordt afgewezen. De jonge Alexander is in 1950 zes jaar als De stamhouder begint. Vanuit dat startpunt ontrolt deze nieuwe voorstelling van Kobra Theaterproducties zich, gebaseerd op het gelijknamige boek van journalist Alexander Münninghoff (1944-2020). (meer…)
In deze aflevering van de Criticitafel bespreken theaterjournalisten Mina Etemad, Myrel Morskate, Sander Janssens en Hans Smit de voorstellingen die ze de afgelopen weken gezien hebben en maken ze de tussentijdse balans op: is er al een voorstelling aan te wijzen die het huidige theaterseizoen definieert? (meer…)
Vader Berry (Johan Goossens) heeft de hamster van zijn dochter op straat gezet, in het volle besef dat dit huisdier het in de vrije natuur niet gaat overleven. Maar Berry houdt niet van hamsters – dus weg ermee, ondanks het wanhopige dochtertje. (meer…)
Veel (bewerkte) klassiekers op de planken, stoelendans onder theaterdirecteuren en de tienduizendste (!) theaterrecensie op Theaterkrant. Op de valreep van 2025 blikt Theaterkrant traditiegetrouw vooruit op het komende jaar: wat staat de theaterwereld in 2026 te wachten en op welke voorstellingen kunnen we ons verheugen? (meer…)
Louise Korthals is vastgedraaid op een rotonde: geen idee welke afslag ze moet nemen en of er überhaupt een afslag is. Met haar 41 jaar heeft ze de eerste helft van haar leven zo ongeveer gespeeld, maar ze had zich dit punt van de wedstrijd toch iets anders voorgesteld. Geregeld heeft ze het gevoel dat ze ‘op het verkeerde veld’ staat: ‘Waar is iedereen?’ (meer…)
In een stoer knalgeel pak staat Kiki Schippers meer zelfverzekerd op het toneel dan ooit tevoren. Met een gitaar en een vleugel, geholpen door een fraai vormgegeven toneelbeeld, gewapend met overtuigend spelplezier en die geweldige zangstem waar ze alles mee kan. (meer…)
Ze is bang, Malou, een jonge vrouw die lijdt aan slapeloosheid en aan angstdromen waarin ze de stem van haar overleden Indische grootmoeder hoort; die stem klinkt met hoge, bijna gillende uithalen. Malou is de min of meer autobiografische hoofdpersoon in het boek Zachtop lachen van Malou Holshuijsen (1987); zij is behalve auteur columnist en presentator. Esther Scheldwacht, acteur bij Het Nationale Theater, bewerkte het verhaal tot een stijlvolle, persoonlijke toneelvoorstelling, die ze zelf regisseerde. (meer…)
In Ik vier het klein vertelt Malou Holshuijsen een tragikomische monoloog over leugens en familiebanden. Hoofdpersoon Emma verzint dat ze MS heeft om haar hondenuitlaatservice te laten floreren. Wanneer haar leugen uit de hand loopt, stapelen de gevolgen zich op. (meer…)
De oudejaarsconference is vanaf Wim Kan in de jaren vijftig vrijwel exclusief een mannenzaak geweest. Alleen Claudia de Breij heeft dat masculiene bolwerk een paar keer met succes bestormd. Daar komen nu met de Vrouwejaars in één klap tien namen van vrouwen bij. (meer…)
In deze aflevering van De Criticitafel bespreken theaterjournalisten Hein Janssen, Mina Etemad, Sander Janssens en Hans Smit voorstellingen die ze in november bezocht hebben. Ook maken ze ter gelegenheid van de Paul Steenbergen-penning, die eerder deze week werd overgedragen aan Mark Rietman, de stand van zaken op van de verschillende doorgeefprijzen voor toneelspelers. (meer…)
