Op de acteursopleidingen leren aankomend spelers hun teksten ‘accentloos’ uit te spreken. In de theaters zien we dan vooral bijfiguren met regionale en buitenlandse accenten, terwijl gelaagde rollen vaker zijn weggelegd voor acteurs die Standaardnederlands spreken. Daarmee bevestigen we op het toneel, bewust of onbewust, stereotyperingen en historische machtsverhoudingen.
Een versnipperd geheugen, jaloezie, paranoia, argwaan, verloren lopen, agressie, dolen tussen wantrouwen en vertrouwen; de complexiteit van Alzheimer wordt in Kruimels bijzonder verwoord en verbeeld. Nu eens geen sentimenteel verhaal over een dochter die voor haar dementerende moeder moet zorgen, maar een bijwijlen rauw en absurd relaas over een vrouw met diagnose Alzheimer die zoekt in haar verleden. (meer…)
Jouman Fattal treedt in november terug uit de artistieke kern van Toneelgroep Maastricht. Ze wil daarmee beschikbaar blijven voor andere producenten en gezelschappen. Tijdens de huidige kunstenplanperiode blijft Jouman als gastregisseur verbonden aan het gezelschap. (meer…)
Met Schuld schijnen auteur Timen Jan Veenstra en regisseur Jouman Fattal een licht op de genocide op de Jezidi’s, gepleegd door ISIS/Da’esh in Noord-Irak tussen 2014 en 2015. In de filmische voorstelling volgen we een jonge Jezidische vrouw die heen en weer schiet tussen het heden en haar traumatische herinneringen. (meer…)
Regisseur Michel Sluysmans wilde al lang De Meeuw van Anton Tsjechov op de planken brengen, maar hij vond het meer dan 125 jaar oude stuk net iets te oubollig en met te veel personages. En hij vond het einde onbevredigend. Daarom vroeg hij Ilja Leonard Pfeijffer, huisauteur van het Maastrichtse gezelschap, om een bewerking te maken naar hier en nu. Pfeijffer schreef er ook een vijfde bedrijf bij. (meer…)
Jouman Fattal treedt vanaf december toe tot het artistiek team van Toneelgroep Maastricht. Naast artistiek leiders Servé Hermans en Michel Sluysmans gaat de theatermaakster een productie per seizoen maken en speelt ze mee in andere voorstellingen van het gezelschap. (meer…)
Theatermaker Jouman Fattal maakte de voorstelling Broken-winged bird eigenlijk voor Theater Na De Dam. Dat de voorstelling vanwege de coronamaatregelen op 4 mei niet gespeeld kon worden is een schitterend ongeluk: in de tussenliggende anderhalve maand is het stuk alleen nog maar actueler geworden. (meer…)
Vorige week donderdag ging het Amsterdamse Fringe Festival weer van start. Fringe staat bekend als het meest avontuurlijke festival van Nederland, waar jonge makers hun eerste stappen zetten en je van het ene experiment in het andere valt. Op dag 3 zag Marijn Lems een narcistische millennial, een overdaad aan interdisciplinariteit en een geschiedenis van het vrouwelijke schoonheidsideaal. (meer…)
Een rendez-vous in een hotel. Een sjiek hotel met zwembad op het dak, waar in de cocktailbar de kleurige drankjes fonkelen in het glas. Brandstof voor de lef, vloeibare moed voor de eenzamen die worstelen met hun lust en de lange weg moeten oversteken van de ene mens naar de andere. Toneelgroep Maastricht gaat voor Noem het maar liefde uit van een cliché van jewelste. Als dat maar goed komt. (meer…)
