Zou een buitenaards wezen de fantasie bezitten om een bloemkool te verbeelden als menselijke hersenen en er een wetenschapper naar hartenlust in laten snijden? De locatievoorstelling Geesten van Joost Oomen en de twee Poezieboys oppert dat als een theoretische mogelijkheid. Maar het is toch echt de genialiteit van de drie dichters aan wiens prettig gestoorde brein deze scène is ontsproten. (meer…)
Fantaseren over je oude dag – iedereen zal zich er weleens op betrappen. Toon Tellegen bracht zijn verhalenbundel Twee oude vrouwtjes uit in 1994 en beschreef daarin allerlei scènes over liefde, verlangen en relaties in de context van de naderende dood. (meer…)
In de nieuwe voorstelling PEREC van de Poezieboys (Joep Hendrikx en Jos Nargy), wordt de Frans-Joodse schrijver Georges Perec geïntroduceerd als een lief en speels mens. Als een mens die via spelletjes en wiskundige formules nieuwe vormen van literatuur onderzocht. (meer…)
Twee oude vrouwtjes, naar het gelijknamige boek van Toon Tellegen uit 1994, serveert een adembenemend liefdesverhaal in een verzameling losse scènes. Centraal staan liefde, de dood, en elkaar tot waanzin drijven omdat je zo gek op elkaar bent. ‘Twee oude vrouwtjes hielden zo veel van elkaar dat zij er ongelukkig van werden. Want wat hebben we eraan, dachten ze.’ (meer…)
‘Heeft u mijn zoon gezien?’ Terwijl Joost Oomen en Joep Hendrikx halverwege hun stoomvaart-introductie in Federico García Lorca zitten, worden ze onderbreken door een gesluierde Jos Nargy. De openingsscène van LORCA verwijst naar de slotscène van El Público, een nooit opgevoerd drama van de Spaanse dichter die centraal staat in deze wonderlijke Oerol-voorstelling. (meer…)
Wanneer de Russische dichter Daniil Charms naar het theater ging, droeg hij altijd een plaksnor. Een snor hoorde volgens hem nu eenmaal bij zo’n chique aangelegenheid als een theaterbezoek. Dus krijgen alle toeschouwers bij Yy of ‘Eer de nagedachtenis aan de slag bij Thermopylea’ een houten nepsnor aan een touwtje, om te dragen in de zaal. (meer…)
Frederike Martine ten Harmsen van der Beek – kortweg: Fritzi Harmsen van Beek; koosnaam: Fritzi – hield van kleine, weerloze beestjes. Die maken dus volop hun opwachting in deze nieuwe Paradevoorstelling van de Poezieboys. De een nog groter dan de ander: van een enorme zoemende bromvlieg, een fladderende vlinder en een tjirpende krekel tot een tevreden schildpad en een metershoge, zachte rups. (meer…)
Schoonvader, stiefvader, bonusvader. Vaders heb je in alle soorten en maten. Je hebt Daddy Cool, Darth Vader, father christmas. En natuurlijk de vader aller vaders: Vader Abraham. Er komen er veel langs aan het begin van Mijn vader van theatercollectief Thomas, Sacha en Jos, maar niet voordat er geïnformeerd is naar wie er allemaal een vader heeft, een vader is of vader wil zijn. (meer…)
Charli Chung, Tarik Moree en Naomi van der Linden zijn genomineerd voor de Piket Kunstprijzen 2019 in de categorie toneel. Voor de categorie dans zijn Antonin Rioche, Sara de Greef en Aya Mizaki dit jaar de kanshebbers op de Haagse prijzen. Dat werd vanmiddag bekendgemaakt in de Centrale Bibliotheek in Den Haag. Op 25 november worden de prijzen uitgereikt in Theater Diligentia. (meer…)
‘Een magistrale, stralende zon. Een magistrale, stralende zon. Een magistrale, stralende zon.’ Stel je een grote Brabantse schuur voor, vol grote Brabantse boeren, die voorafgaand aan een optreden van de Britse rockband The Pretty Things, ineens een dichter voor hun kiezen kregen. Aanvankelijk werd hij weggehoond, maar Johnny van Doorn, aka Johnny The Selfkicker, aka nog een hele hoop andere zelfverzonnen bijnamen, krijgt het voor elkaar om het publiek in de afgeladen hal gezamenlijk een half uur lang de slotregel mee te laten scanderen. A.F.Th. Van der Heijden was erbij en schreef later dat er ‘een collectieve bevangenheid’ heerste. (meer…)
