‘Je bent een wrede vrouw, waarom maak je mij ongelukkig?’ Met deze woorden richt graaf Almaviva zich tot Susanna in Mozarts Le nozze di Figaro (1786), nu opgevoerd door het Orkest van de Achttiende Eeuw. Heel het vrouwonvriendelijke karakter van deze muzikaal zo rijke opera zit in dat ene zinnetje verscholen: de ik-betrokkenheid van de man die de macht in handen denkt te hebben en dáárom het verwijt aan de vrouw, die dan ‘wreed’ heet te zijn. (meer…)






