In het werk van Compagnie Tiuri is radicale menselijkheid onderdeel van de artistieke signatuur. Hun bejubelde voorstelling Please Hold My Hand evolueerde op de vloer tot een stuk over hoe vrouwen zich staande houden in een wereld waarin ze te maken krijgen met genderongelijkheid, grensoverschrijdend gedrag en femicide. Over hoe (veer)krachtig vrouwen zijn en blijven zoeken naar verbinding en zachtheid. (meer…)
Een man is compleet op zichzelf teruggeworpen in Pushing Waves, van choreograaf Jasper van Luijk. En in Transcendance van Ruben Chi gaat een sjamaanachtige figuur de dialoog aan met artificieel gemanipuleerde beelden. Samen vormen de twee zeer verschillende danssolo’s het programma Sensing Bodies. (meer…)
Hedendaagse dans is op het Afrikaanse continent bezig aan een onstuitbare opmars. Zo kent Senegal het internationale festival Duo Solo Danse, dat ruim voorbij disciplines als kader denkt. Ook Nederlandse kunstenaars zijn van oudsher gefascineerd door dit verwelkomende dansfestijn, waar uitwisseling centraal staat.
Eigenlijk is elke choreografie een onderzoek in proxemiek, de sociologische studie naar hoe mensen omgaan met de ruimtelijke afstand tot elkaar en tot hun omgeving. Zeker het begin van Jasper van Luijks voorstelling One Touch lijkt letterlijk hiernaar te verwijzen: de vijf dansers (Mees Meeussen, Lo Walther Boer, Jeroen Janssen, Maxime Abbenhues en Matilde Tommasini) starten vanuit de zwarte randen aan weerszijden rondom het centrale witte vierkant van het vloerdoek en steken individueel over de witte vloer naar de andere kant. (meer…)
De horizon van de dans verplaatst zich iedere dag; als dansjournalist moet je mee bewegen met alles wat er gebeurt, en dat is veel. Opvallend dan dat zo weinig jonge mensen het vak van dansrecensent als droombaan najagen. Wat zouden de belangrijkste drempels kunnen zijn? (meer…)
De Nederlandse Dansdagen kiest dit jaar voor een veelstemmige Staat van de Nederlandse Dans. 7 eerdere sprekers benoemen ieder brandende kwesties uit het veld. Hun visies staan al voor de start van het festival online, zodat ze daar vanaf de opening op 29 september besproken kunnen worden. (meer…)
Geen tekstuele bijdrages, geen rolstoel en geen film of fotografie, zoals in eerdere stukken van choreograaf Jasper van Luijk. In Krave keert hij terug naar de pure, fysieke dans. Er is geen decor en om drie zijdes van de kale, witte dansvloer staan stoelen. (meer…)
De jaarlijkse kerstvoorstelling van Werkplaats Walhalla is dit jaar noodgedwongen een online theaterbeleving. Maar onder het motto ‘Amor Fati’, heb het lot lief, zitten de makers niet bij de pakken neer. Ze hebben het lot en de liefde onderwerp gemaakt, en maken gretig gebruik van de extra mogelijkheden die deze nieuwe situatie ook met zich meebrengt. (meer…)
