Het is een vrouw die in deze voorstelling Alkibiades vertolkt, de Griekse legeraanvoerder en politicus uit de vijfde eeuw voor Christus, de man die ten onder ging, samen met de Griekse democratie. Dat ziet er op het eerste gezicht wat vreemd uit, maar als je Sofie Decleir hebt horen en zien spelen, kun je alleen maar vaststellen dat het de juiste keuze was. (meer…)
De jury van de Annie M.G. Schmidtprijs voor het beste lied van theaterseizoen 2022-2023 heeft dit keer uit de 136 inzendingen vooral persoonlijke, verhalende liedjes genomineerd. Of liederen, zoals we van Bram Vermeulen en Maarten van Roozendaal dienen te zeggen. Dat is in deze ronde zeker een juiste aanduiding, want met de bijdragen van met name Alex Klaasen, Peter van Rooijen en Yentl en de Boer hebben we mini-musicals cadeau gekregen. (meer…)
Een jaar na de bewerking van Tsjechovs Meeuw door Ilja Leonard Pfeijffer, pakt Toneelgroep Maastricht uit met een herwerking van De Kersentuin. Dit keer zorgde Jibbe Willems, de andere huisauteur van het gezelschap, voor de tekst. Zijn wat eenduidige interpretatie wordt door regisseur Michel Sluysmans nog eens dik in de verf gezet. (meer…)
Met verve en languit op haar canapé opent Ellen ten Damme Barock. Voor deze meertalige voorstelling –opvolger van de eerdere shows Paris-Berlin (2017) en Casablanca (2019) – raakte ze geïnspireerd door Lodewijk XIV, De ‘Zonnekoning’ van Frankrijk, en het thema Macht. (meer…)
Regisseur Michel Sluysmans wilde al lang De Meeuw van Anton Tsjechov op de planken brengen, maar hij vond het meer dan 125 jaar oude stuk net iets te oubollig en met te veel personages. En hij vond het einde onbevredigend. Daarom vroeg hij Ilja Leonard Pfeijffer, huisauteur van het Maastrichtse gezelschap, om een bewerking te maken naar hier en nu. Pfeijffer schreef er ook een vijfde bedrijf bij. (meer…)
Virtuositeit en theaterschrijfkunst gaan niet of zeer zelden samen. Het aanbod van nieuw Nederlandstalig teksttoneel is groot en rijk, maar naar brille en stilistisch vernuft, barokke taal en overvolle dialogen zoeken we vergeefs bij het werk van wat je ‘de Hollandse School’ zou kunnen noemen. Het is alsof met het werk van Judith Herzberg, Marianne Boyer, Rob de Graaf en Lot Vekemans een toon is gezet waarin het minimaal aantal woorden een maximaal theatraal effect sorteert. (meer…)
De theaterrecensent blijft thuis. De theaterzalen zijn dicht, maar het online aanbod staat wagenwijd open. In plaats van voorstellingen te bezoeken, zap ik de komende dagen lukraak langs registraties, live-streams en andere online-projecten. (meer…)
Op de dag van de Nederlandse première werd bekend gemaakt dat filmproducent Harvey Weinstein veroordeeld was tot 23 jaar gevangenisstraf voor seksueel misbruik. De aanzegster vertelt een gefictionaliseerde versie van het verhaal van Asia Argento, de eerste vrouw die openlijk naar buiten trad over het machtsmisbruik in Hollywood en zo de aanstichter werd van de #MeToo-beweging. (meer…)
Het verhaal, een variatie op het klassieke thema van de fataal aflopende liefde van een oudere man voor een jonge mooie vrouw, is bekend bij veel lezers. Ilja Leonard Pfeiffer schreef het wondermooie Peachez, een romance (2017) en Tg Maastricht maakt er nu een schitterende theaterbewerking van. Een romantisch intelligente voltreffer, een hartverwarmende apologie van het geloof in de liefde. (meer…)
Een rendez-vous in een hotel. Een sjiek hotel met zwembad op het dak, waar in de cocktailbar de kleurige drankjes fonkelen in het glas. Brandstof voor de lef, vloeibare moed voor de eenzamen die worstelen met hun lust en de lange weg moeten oversteken van de ene mens naar de andere. Toneelgroep Maastricht gaat voor Noem het maar liefde uit van een cliché van jewelste. Als dat maar goed komt. (meer…)
