Voor u ligt een van de meest bijzondere uitgaves van dit Magazine van de afgelopen jaren. Al langer had de redactie de behoefte om aandacht te geven aan het sociaal-artistieke theaterwerk dat in Nederland wordt gemaakt. De projecten die onder die zeer brede noemer vallen, zijn veelvormig, impactvol en buitengewoon interessant. Toch blijven ze vaak een beetje onzichtbaar en losstaan van het ‘reguliere’ theater. (meer…)
Met het woedende en vertwijfelde Wat als… maakt Nasrdin Dchar onmisbaar theater over het grote maatschappelijke vraagstuk van onze tijd: ons collectieve falen om een genocide tegen te houden. Hoe ga je daar als mens, theatermaker, BN’er, vader, vriend en echtgenoot mee om? (meer…)
Ze had het er wel over gehad, met vrienden en familie, maar het kwam toch nog onverwacht: het luchtalarm, niet op maandagmiddag 12 uur, maar op donderdag, de beslissing om haar koffer te pakken, kleren, fotoalbum, weg uit Nederland. Halsoverkop naar dat land, waar ze als vreemde onthaald wordt, onwelkom, ongewenst. (meer…)
Voor Aan boord bij Marja liet Marja van Katendrecht zich inspireren door cruiseschepen en hun markante passagiers – en door haar man, de poëtische schipper Huib, die haar heeft geschreven dat hij dit keer niet weet wanneer hij terugkomt van zee. Ze maakt er een heerlijk gezellige show van die geïnspireerd lijkt door Tineke Schouten, vol typetjes en vriendelijke onderonsjes met de zaal. (meer…)
Mensen zoals jij onderzoekt intergenerationeel trauma en de gevolgen van het onderdrukken van geheimen en taboes binnen families. Ondanks enkele mooie passages verzwakt de voorstelling door een gebrek aan verbeeldingskracht in zowel regie als tekst. (meer…)
Off stage wordt hij aangekondigd als een superster: ‘Dames en heren, en dan nu het moment waarop jullie allemaal zitten te wachten. Hier is hij dan: Saman Amini, de best geïntegreerde allochtoon aller tijden.’ In een wervelende en spetterende show laat Amini zien dat die titel enerzijds absoluut terecht is, maar dat er vooral ook de nodige vraagtekens bij te zetten zijn. (meer…)
Ver-van-mijn-bed-show of een collectief falen? De gebrekkige aanpak en soms tragische consequenties van straatcultuur in Nederlandse wijken zijn feitelijk. Met scherpe dialogen, overtuigend spel en geïnspireerde urban tracks schetst Angry Young Men de levens van twee vrienden die iedereens zoons hadden kunnen zijn. Of toch niet? De actuele hiphop-musical benoemt de olifant in de kamer en maakt een prangend maatschappelijk probleem verstaanbaar voor iedereen. (meer…)
Nadat een Marokkaanse bejaarde vrouw een beroerte krijgt, lopen moeder en zoon verloren in het doolhof dat ouderenzorg heet. Mohammed doet zijn best om de laatste halte van zijn yemma (mama) zo zacht mogelijk te maken, maar de zorg werkt eerder tegen dan mee. Welk antwoord biedt de ouderenzorg aan diversiteit binnen een generatie die zich klaarmaakt voor het afscheid? (meer…)
Moeder, vader, vrouw. Deze personen staan centraal in Nasrdin Dchars solo’s, die hij de afgelopen jaren heeft gemaakt en gespeeld. In Familiekroniek: OUMI, DAD, JA speelt Dchar ze alle drie achter elkaar. Resultaat is een avondvullend programma over de belangrijkste personen in zijn leven, wat afgemaakt wordt door de hapjes en avondeten van de Couscous bar. (meer…)
