De nieuwe voorstelling van Plankton borduurt voort op de opmerkelijk consistente artistieke signatuur van het collectief. Vooral de laatste tien minuten voegen nog een interessant nieuw element toe aan hun post-antropocentrische theater. (meer…)
De nieuwe voorstelling van Plankton borduurt voort op de opmerkelijk consistente artistieke signatuur van het collectief. Vooral de laatste tien minuten voegen nog een interessant nieuw element toe aan hun post-antropocentrische theater. (meer…)
Een paar objecten voeren een show op voor ons. Te beginnen met een reep papier, een gele plastic zak en een rechthoekig stuk groen ondervloer. Vanuit vier buizen die in de hoeken van het toneel op de grond zijn opgesteld waait lucht, die voorwerpen door de lucht laat dansen. (meer…)
Hoe verhouden we ons tot elkaar in een overweldigende wereld vol pathos? Sing Along van de jonge theatermaker Charles Pas is een grillig en indrukwekkend vormonderzoek, dat inhoudelijk nog aan zeggingskracht kan winnen. (meer…)
‘Je bent nooit echt alleen’, leert de jonge Lexje van zijn vader. Die doelt daarmee op God, maar door het poppenspel in Winterwater krijgt deze zin een andere betekenis. In de voorstelling Winterwater over eenzaamheid wordt hoofdpersonage Lexje verbeeld door een levensgrote pop die soms door wel zes handen tegelijk bewogen wordt. (meer…)
Noah Janssens grootvader richtte een zeventig jaar geleden de steenkapperij Den Itter in Opitter (Belgisch-Limburg) op. Hij en daarna ook Noah’s vader maakten er grafzerken. Noah wil het bedrijf niet verderzetten. Als theatermaker wil hij wel in een ceremonie, bedoeld als ritueel, afscheid nemen van de plek waar hij zijn vader zag werken tussen de stenen, de grote machines, de takelkatrollen, het gruis, het steenafval. (meer…)
Opeens een dreun, boem!, meteen aan het begin van de voorstelling: een man met helm op ligt languit op de theatervloer. Is hij een gestrande motorrijder? Is hij als een zwarte engel uit de hemel neergedaald? Een tweede man komt kijken, duwt op zijn lichaam waar geluid uit komt. (meer…)
Het is vast geen toeval dat Person Longing for Human van Charles Pas eindigt met een shotje ‘mede’, de alcoholische drank die gemaakt wordt door honing en water te laten vergisten. In de voorstelling lijken de performers haast te fermenteren in hun samenzijn. Net zoals suikers kunnen oplossen en wijn uiteindelijk kan bedwelmen, lijken ze in elkaar en zichzelf op te lossen. (meer…)
Tuning People stopt ermee. Meer dan vijftien jaar lang hebben ze in België, en in het buitenland, furore gemaakt in het jeugdtheatercircuit met hun smaakmakende en experimentele producties. Buiten de lijntjes kleuren was hun grote troef. (meer…)