In de laatste dagen van 2025 blikt Theaterkrant-recensent (en fervent lijstjesliefhebber) Sander Janssens in lijstjes terug op het afgelopen theaterjaar. Tot slot: de indrukwekkendste afscheidsscènes van 2025. (meer…)
In de laatste dagen van 2025 blikt Theaterkrant-recensent (en fervent lijstjesliefhebber) Sander Janssens in lijstjes terug op het afgelopen theaterjaar. Tot slot: de indrukwekkendste afscheidsscènes van 2025. (meer…)
‘Ik begin met een waarschuwing’, zegt theatermaker Hanneke van der Paardt, ‘alles wat hier vanavond wordt verteld, is de waarheid’. Staande op een kruk probeert ze boven de groep mensen uit te komen die langzaam een plekje probeert te vinden in het kleine zolderzaaltje van Theater de Richel. (meer…)
Theatermaker Elvis de Launay staat bij de ingang van de theaterzaal, geeft iedere bezoeker een hand en zegt gedragen: ‘Gecondoleerd’. We zijn kennelijk bij een uitvaart en hebben ons te schikken naar de rouwstemming die hier, tijdens de voorstelling Zee-Tuin-Jarman, heerst. (meer…)
Een jaar geleden schudde de VSCD de bestaande Toneelprijzen flink op. Niet alleen werden de acteerprijzen genderneutraal gemaakt, er kwam ook een categorie bij: de Theo d’Or voor Meest Grensverleggende Podiumprestatie. Wat kunnen we na twee lichtingen genomineerden zeggen over de invulling van die prijs?
En ja hoor, luister, daar zingt Gelsomina het ‘Tema Della Strada’, de mooiste melancholie in klanken vervat van filmcomponist Nino Rota. Dat was in 1954, in de film La Strada van Frederico Fellini en zong actrice Giuletta Masina het thema. Nu zijn we op de Amsterdamse Parade beland, bij de voorstelling La Strada, en zingt de jonge actrice Elvis de Launay de melancholieke melodie. (meer…)
Acteurs Anne-Chris Schulting, Daniël Kolf, Damiaan De Schrijver en Jeroen Spitzenberger zijn dit jaar de kanshebbers op de Theo d’Or voor meest indrukwekkende hoofdrol van het afgelopen seizoen. De Nederlandse Toneeljury maakte vanochtend de nominaties bekend voor alle VSCD Toneelprijzen. (meer…)
Zodra het podiumlicht aangaat bij Mama Dada van Ludwig Bindervoet, zie ik dat de schim achter op het toneel een levende hond is. Ze heet Soula, zo zal actrice Elvis de Launay later vertellen. In deze voorstelling speelt De Launay de dadaïstische performancekunstenaar Elsa von Freytag-Loringhoven en Soula speelt Elsa’s hond Pinky. (meer…)
De aantrekkingskracht van Dada is voor lang niet iedereen even evident. Door haar subversieve karakter, alsook de fluïde interpretaties, kan er tot in de oneindigheid worden bediscussieerd wie en vooral wat wel of niet Dada was. Niet te ontkennen is dat de radicaal avant-gardistische kunstbeweging, die uit de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog ontsproot, een diepgravende invloed heeft gehad op de contemporaine kunsten. (meer…)
| Op afstudeerfestival ENTER begeleidt Theaterkrant 15 nieuwe theaterwerkers bij hun eerste recensies. Deze recensie is geschreven door een van de deelnemers van het traject, Sanne Olijerhoek. |