Er valt weinig te lachen dit jaar bij de Annie M.G. Schmidtprijs voor het beste theaterlied van het afgelopen jaar. In de zes genomineerde liedjes horen we zes keer de dood. De kanshebbers werden zojuist in het NPO Radio 1 programma De Taalstaat bekendgemaakt. (meer…)
Elfie Tromp lijkt echt wel een beetje op Adèle Bloemendaal. Beiden hebben die ongenaakbare oogopslag en opvallende neus en kaaklijn. Met Van de Gekken! eert Tromp haar inspirerend rolmodel met een fascinerende mix van (auto)biografische anekdotes en haar bekendste muziek. (meer…)
Drie jaar op rij werd theatermaker Stephanie Louwrier het podium opgetrokken en uitgebreid bedankt bij de uitreikingen van de VSCD-cabaretprijzen. Ze regisseerde winnaressen Valentina Tóth, Yentl en de Boer en Kirsten van Teijn. Intussen staat haar telefoon roodgloeiend: ‘Wie het wat edgier wil aanpakken, en meer rock ’n roll en uitdaging zoekt, vraagt mij.’
Hysterisch en irritant, verbeeld als een schreeuwend geval met uitgelopen mascara: zo wordt vrouwelijke woede vaak weggezet. Maar als vrouwelijke theatermakers vrouwelijke woede vormgeven, geven ze het publiek een ander perspectief: woede die gezien mag worden, gehoord mag worden, en ruimte mag innemen. Actrice Mara Linde Tieleman onderzocht het fenomeen in haar afstudeervoorstelling en -scriptie op de toneelschool in Arnhem. (meer…)
Elfie Tromp heeft woede in zich. Niet uitsluitend: ze heeft ook liefde en humor in zich, en een kind, dat langzaam in haar groeit. Maar ook woede, veel woede. Woede die voortkomt uit persoonlijk verdriet, uit jarenlange vrouwenonderdrukking, intergenerationeel trauma. In Op de barricade van het hart doet Tromp een poging om af te rekenen met die woede. (meer…)
Rondreizend theaterfestival De Parade staat aankomende zomer in het teken van jong talent. ‘Net als alle jongeren in Nederland heeft ook de jongste generatie makers het zwaar gehad tijdens de pandemie. Daarom geven we hen dit jaar extra ruimte in onze programmering, zegt Nicole van Vessum, directeur van De Parade. (meer…)
Het was een dolle boel in de Kleine Zaal van het Amsterdamse Concertgebouw. Het deed mij een beetje denken aan de ‘inklusieve konserten’ van zo’n halve eeuw geleden, toen ook alle grenzen tussen genres werden doorbroken en er tijdens de muziek ongegeneerd kon worden verteld, gelachen en geschmierd. (meer…)
Het Fonds Podiumkunsten heeft aan 9 projecten een subsidie nieuwe makers toegekend. De veelbelovende, jonge podiumkunstenaars zijn: Fuensanta Mendez (Bimhuis), Annemijn Rijk (De nieuwe Vorst), Booi Kluiving (Feikes Huis), Christian Guerematchi (ICK Amsterdam/ Zwaanproducties), Collectief Blauwdruk (Karavaan), Gilberto Gomes Leal – Amenti Movemeant (Motel Mozaique), Celine Daemen (Silbersee), Karlijn Hamer (Delphine) en Elfie Tromp (Werkplaats Walhalla). (meer…)
Twee primaire emoties lijken meer dan andere het gedrag van onze tijd te bepalen: angst en woede. En de vele, vaak gevaarlijke verbindingen die daartussen kunnen ontstaan. Soms zijn ze niet of nauwelijks van elkaar te onderscheiden: angst kan immers omslaan in agressie en woede verbergt vaak schrik. (meer…)
‘Bela Lugosi’s dead, undead, undead, undead.’ De hit van Bauhaus schalt door de boxen in Werkplaats Wahalla. In een open kist met rood velours en glazen wanden ligt Elfie Tromp, doodstil, lijkbleek, als een gevaarlijke Sneeuwwitje. Vanavond komt een droom uit voor Tromp. We gaan zien hoe zij eindelijk een vampier wordt. (meer…)
