Al sinds jaar en dag wordt het verhaal van de Bremer Straatmuzikanten verteld. Het oorspronkelijke sprookje van de Gebroeders Grimm – over vier oude en afgedankte beesten die aan hun baasjes ontsnappen en samen naar Bremen trekken om daar muziek te maken – spookt al decennialang door de hoofden en fantasieën van menig kind. (meer…)
Oma is dood en om dat te gedenken komen broer Barnabe en zus Yara tezamen. Maar oma is niet de enige: ook de jaguar, de miereneter en de ara zijn dood en wat het een met het ander te maken heeft, wordt in deze jeugdvoorstelling uit de doeken gedaan door de virtuoze poppenspelers Josje Eijkenboom en Nick Bos (afgewisseld door Alexander Brouwer) onder regie van Duda Paiva en Cat Smits.
Veel theatermakers doken afgelopen seizoen terug in de tijd, op zoek naar de plek waar ze vandaan komen. Kijkend naar hun roots proberen ze de wereld van nu te duiden en een blik op de toekomst te werpen. Ze brachten daarbij vaak steengoede live muziek naar het podium, en opnieuw nam de interdisciplinariteit toe. Een terugblik.
De achttiende-eeuwse Zweedse arts, plantkundige, zoöloog en geoloog Carl Linnaeus is een prachtige pop met glinsterende oogjes. Als de voorstelling begint is hij druk bezig dat te doen waarmee hij beroemd geworden is: categoriseren, classificeren, benoemen. Orde scheppen in de chaotische dieren- en plantenwereld. (meer…)
Op het Internationaal Micro Festival in Dordrecht zijn gisterenavond de tweejaarlijkse oeuvre- en aanmoedigingsprijzen voor poppentheatermakers uitgereikt door de Nederlandse Vereniging voor het Poppenspel-UNIMA Centrum Nederland. Duda Paiva kreeg voor zijn gehele oeuvre de Wim Meilinkprijs en Yalan Lips werd aangemoedigd met de Ruth van der Steenhovenprijs. (meer…)
Van den vos Reynaerde bewerken tot een betoog tegen fossiele brandstoffen en voor vegetarisme, dat klinkt gezocht, en toch werkt het in de jeugdvoorstelling Reinaert de V. van Holland Opera. (meer…)
Op een boomstronk ligt een gevlekte jaguar te slapen. Terwijl het publiek binnendruppelt, beweegt hij af en toe zijn staart of kop. Wanneer het zaallicht uitgaat, rekt hij zich uit met een imposante brul en rent door het woud. Kinderen én volwassenen in het publiek zijn op slag betoverd. (meer…)
De poppen van Duda Paiva Company roepen steevast de vraag op: waar begint de pop en waar eindigt de poppenspeler/danser? Hun fysiek en gezicht zijn zo gemaakt dat hun expressie altijd alle kanten op kan, waardoor je nooit zeker weet met wat voor type je te maken hebt. (meer…)
