Recensie

Zwaar metaal
Theatergroep Carver en Rudolphi Producties
★★★★☆ Toneel
18 maart 2017 - Toneelschuur, Haarlem - Speellijst
Carver rockt vrolijk door
Door gepubliceerd 19 maart 2017

De vrouwen zitten wijdbeens te kauwen. Rockers zijn ze – dat zie je aan alles, rockers die zich niet in kleinburgerlijke hokjes laten duwen. Eén van hen pakt de bovenkant van haar kaiserbroodje en plukt er een blaadje sla af. Vroeger zeurde toch niemand dat je dood ging van vliegengif, zegt een ander. Daar zei toch niemand iets van? Ze knikken, knikken en kauwen. Of roken? Daar hoorde je toch nooit iemand over? Weer geknik. En als ze er wel iets over zeiden, schreeuwde je gewoon dat ze zich niet met jouw leven moesten bemoeien. Ja, zo ging dat, toen.

In de nieuwe coproductie van Theatergroep Carver en Rudolphi Producties, Zwaar metaal, sjouwen vier vrouwen met een decor. Actrices Beppie Melissen, Leny Breederveld, Joke Tjalsma en Raymonde de Kuyper slepen met buizen en sjorren aan snoeren. Over een paar uur spelen ze weer, heavy metal in een zaaltje. Ze zijn op leeftijd en hebben hun hele leven samen opgetreden, samen getoerd. Misschien is het moment van stoppen allang geweest; misschien willen ze gewoon doorgaan tot het écht niet meer kan. Tijdens het opbouwen babbelen ze over de setlist, over een plectrum, praten over liefdes en hoe het allemaal liep zoals het liep.

Carver, de theatergroep die in 2012 door bezuinigingen werd gedwongen te stoppen, brengt nu een ‘ode aan afscheid nemen’, aldus een persbericht. Geïnspireerd op improvisaties van de actrices, schreef Maria Goos teksten: humoristisch, alledaags en soms plots poëtisch.

Deze schrijfstijl sluit perfect aan bij het droogkomische talent van de spelers, die er flink tegenaan gaan in de regie van Eva Line de Boer. Melissen speelt de bandleider, bazig en een stuk minder rock-‘n-roll dan bijvoorbeeld de ruig-anarchistische Tjalsma. Drummer Breederveld zweeft afwezig door de ruimte en De Kuyper merkt, zo langzamerhand, dat ze steeds meer begint te vergeten.

Karakters botsen, maar ze kennen elkaar natuurlijk al jaren. De vrouwen praten door, duiken het diepe in of dobberen aan de oppervlakte. Soms schemert even de ouderdom door – een naderend einde zelfs? Toch blijft Zwaar metaal licht met die aanstekelijke, luchtige dialogen. Het drama blijft daarin behapbaar. De ode aan afscheid nemen verwordt uiteindelijk tot een lofzang op dóórgaan, op elkaar er doorheen blijven slepen. Zwaar metaal als een prachtige ode aan vriendschap en, boven alles, aan een liefde voor performen die geen grenzen kent. Rock on, Carver.

Foto: Ben van Duin

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

de Volkskrant
★★★★☆
'In hun viergesprek gaat het over de vraag wanneer kunstenaarsroeping gewoon werk is geworden. Hoe valt anarchisme te rijmen met huiselijk geluk? Ook wordt er gebabbeld over eten, mannen en onbegrijpelijke songteksten, momenten waarop de actrices hun meesterlijke komische timing kunnen tonen.' Vincent Kouters
De Telegraaf
★★★☆☆
'Carver was jarenlang een begrip in de theaterwereld en van sommige voorstellingen staan de beelden nog altijd in het geheugen gegrift. Dat zal met Zwaar metaal minder snel gebeuren. Daarvoor ontbreekt een al te sterke focus. Van een daverende comeback is dan ook geen sprake, eerder van een zeer aangename wederopstanding.' Esther Kleuver
NRC Handelsblad
★★★☆☆
'In Zwaar Metaal spelen Leny Breederveld en Beppie Melissen, kernleden van Carver, met Joke Tjalsma en Raymonde de Kuyper de vier verwoeste rockbabes van een band die bijeenkomt voor een reünie. Het begin doet stroperig aan, totdat er een oeverloze discussie begint over de betekenis van hun nummer ‘Sad & useless’. Daar krijgt het plotloze gehalte van deze voorstelling enige coherentie, en dan wordt het meteen geestig.' Ron Rijghard

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , , ,

  • Elders

    de Volkskrant
    ★★★★☆
    'In hun viergesprek gaat het over de vraag wanneer kunstenaarsroeping gewoon werk is geworden. Hoe valt anarchisme te rijmen met huiselijk geluk? Ook wordt er gebabbeld over eten, mannen en onbegrijpelijke songteksten, momenten waarop de actrices hun meesterlijke komische timing kunnen tonen.' Vincent Kouters
    De Telegraaf
    ★★★☆☆
    'Carver was jarenlang een begrip in de theaterwereld en van sommige voorstellingen staan de beelden nog altijd in het geheugen gegrift. Dat zal met Zwaar metaal minder snel gebeuren. Daarvoor ontbreekt een al te sterke focus. Van een daverende comeback is dan ook geen sprake, eerder van een zeer aangename wederopstanding.' Esther Kleuver
    NRC Handelsblad
    ★★★☆☆
    'In Zwaar Metaal spelen Leny Breederveld en Beppie Melissen, kernleden van Carver, met Joke Tjalsma en Raymonde de Kuyper de vier verwoeste rockbabes van een band die bijeenkomt voor een reünie. Het begin doet stroperig aan, totdat er een oeverloze discussie begint over de betekenis van hun nummer ‘Sad & useless’. Daar krijgt het plotloze gehalte van deze voorstelling enige coherentie, en dan wordt het meteen geestig.' Ron Rijghard