Samen zingen heeft een positief effect op je welzijn: het verlaagt je cortisol en versterkt een gevoel van sociale verbondenheid met de mensen om je heen. Dus wat als je de dag begint met samen zingen aan de ontbijttafel? Collectief King Sisters maakte met Zing ontbijt een festivalvoorstelling voor de ochtend, die door gezellige chaos, eten en groepszang een saamhorigheidsgevoel aanspreekt.

Acteurs Joske, Marthe en Annelie Koning en Wessel Schrik nemen samen met ruim veertig bezoekers plaats aan een lange ontbijttafel. Er staat nog niets op, behalve een tafelkleed met daarop getekend de vormen van de objecten die erop moeten: de borden, de theepot, het beleg. Gedurende de voorstelling dekt het publiek verder de tafel, beginnend bij de kopjes en de borden. Iedere keer dat je iets doorgeeft, hoort daar een geluid of melodietje bij. Bij een bord zing je ‘Geef maar door’, bij een mes ‘Dankjewel’. Het is even onwennig, maar de spelers stralen een veilig gevoel uit. Het zijn laagdrempelige instructies en samen vormen we al snel een indrukwekkende kakofonie.

Zo bouwt er zich een harmonie op, die onvermijdelijk resulteert in een komisch zootje wanneer iemand zich niet aan het ritme houdt of vergeet wat die moet zingen. Uiteindelijk zit er een bezoeker met een grote stapel borden voor z’n neus, proberen een paar mensen nog verwoed een doorgeef-achterstand in te halen en heeft niet iedereen een lepel, maar het ijs is gebroken. Later volgen er meer momenten van samen meerstemmig zingen, samen tafeldekken en samen puzzelen – allemaal even gezellig, vreemd en prettig chaotisch.

Ondertussen vormt de voorstelling een muzikale reis terug naar de basis van het ontbijt: het bakproces van een zuurdesembrood wordt bezongen, tot we uiteindelijk terecht komen bij de groei en oogst van een graankorrel. Ingrediënten krijgen hun eigen melodieën: zout klinkt schel en staccato, graan wordt aanbeden met een gospelgeluid. De abstractie hiervan staat in groot contrast met de alledaagse eenvoud van de ontbijttafel, waardoor de voorstelling de prettige laagdrempeligheid soms even verliest.

Zing ontbijt is op zijn sterkst wanneer we samen zingen en hoorbaar wordt hoeveel geluid je kunt maken met slechts veertig stemmen. Het laat op een krachtige manier zien dat iedereen behoefte heeft aan een gevoel van collectiviteit. Des te treffender dat we ons bevinden in een gaarkeuken, een plek waar mensen mensen samenkomen voor wie gemeenschap misschien niet vanzelfsprekend is. Er mist nu nog een concrete brug naar de locatie waar de voorstelling speelt, terwijl die toch zo past bij het thema.

Aan het eind van de voorstelling is het publiek energiek, vrolijk en open naar elkaar. Zo hebben de King Sisters met Zing ontbijt een verfrissende theatervorm gevonden waarin wellicht nog allerlei mogelijkheden liggen: ochtendtheater, waarbij je handvatten krijgt voor de rest van je dag. Dat beginnen met samenzang een prettige en effectieve manier is om je dag te beginnen, is na Zing ontbijt in ieder geval duidelijk.