Recensie

Woef side story (8+)
Ro Theater
★★★★☆ Muziektheater
23 december 2012 - Rotterdamse Schouwburg - Speellijst
All you need is blaf
Door gepubliceerd 24 december 2012

Het voordoek zet met een vlooiencircus anno 1900 het publiek even op het verkeerde been. In de Go with the vlo show presenteren drie vlooien in zespotige pakken de hondenvariant van Bernsteins musical: Woef side story, de nieuwe familievoorstelling van het Ro Theater.

Het Ro Theater loopt op vier poten. De grotezaalproducties van artistiek leidster Alize Zandwijk variëren van expressionistisch (Brecht, Loher) tot menselijk-realistisch (Branden, Dood van een handelsreiziger). Daarnaast maakt ze voorstellingen met en voor ‘gewone mensen’ uit Rotterdam, zoals de juweeltjes Moeders en Heimwee. Sinds een paar jaar maakt Jetse Batelaan bij het Ro origineel theater met een fysieke inslag. Een inmiddels behoorlijk lange Ro-traditie is de familievoorstelling die vlak voor de kerst in première gaat. De laatste jaren heeft Pieter Kramer hits geregisseerd als Ja zuster, nee zuster en Lang en gelukkig (allebei verfilmd) en Snorro, de gemaskerde held. Dit jaar gaat hij aan de rol met honden en de onsterfelijke muziek van West side story.

In Woef side story vinden twee honden uit onverenigbare kampen elkaar. De prijswinnende Afghaanse windhond Marina valt als een blok voor de straatheld Toto, tot groot verdriet van de deftige mevrouw Schoonbroek met haar hondenbeautysalon en de onbetrouwbare kynoloog en fokker dokter Prick. Zoals in Romeo en Julia en de New Yorkse variant West side story vallen er doden, worden scherpslijpers en autoriteiten in hun hemd gezet en overwint de liefde alle kunstmatige grenzen.

De decors en kostuums (van Niek Kortekaas, Sabine Snijders, Erik Bosman en Tamar Stalenhoef) zijn prachtig. Acteurs steken voor de helft in harige pakken en geven met hun zichtbare hoofden de honden hun stemmen en emoties. De liefdeshonden beginnen met schuchter neusjevrijen. Als na lang uitstel ook de acteurs elkaar zoenen, gaat er een zucht van genot door de zaal. Dát is het verschil tussen film en theater.

De tekst van Arjan Ederveen en Don Duyns houdt het publiek (advies acht-plus) onderhoudend bezig met een afwisseling van originele vondsten, slapstick en banale grappen. De drie uur inclusief pauze had wel wat minder gekund. Uiteindelijk worden alle lijntjes naar het gelukkige einde nogal afgeraffeld. De liedteksten van Alex Klaasen zijn ook niet altijd raak (en af en toe moeilijk te verstaan), maar leveren soms uitstekende scènes op. Officier Krupke in de hondenshow is daarvan een sterk voorbeeld.

Woef side story is een rijke voorstelling met prima spel, zang en dans. Wie zich waagt aan deze muziek valt bij onderpresteren zwaar door de mand, en dat gebeurt niet. Hoofdrolspelers Elise Schaap met haar prachtige stem en Sinan Eroglu spelen niet alleen prima, ze blijven ook zingend recht overeind. Arjan Ederveen is goed op dreef als spreekstalmeester Ko de Vlo en dokter Prick. Alex Klaasen en Gijs Naber spelen sterke dubbelrollen en Sylvia Poorta is heerlijk onuitstaanbaar als kakmadam. Een familiespektakel om kwispelstaartend uit te komen.

(foto: Leo van Velzen)

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

De Volkskrant
★★★☆☆
'De nieuwe voorstelling van het Ro Theater is vet, kluchtig, origineel, maf, brutaal en vooral honds, hijgerig en hilarisch. Af en toe te plat voor woorden, dan weer verrassend ludiek.' Annette Embrechts
De Telegraaf
★★★★★
'Regisseur Pieter Kramer en de zijnen bieden ruimte aan het drama en de spanning van het origineel, maar voegen daar net zo gemakkelijk een hilarisch stukje deurenklucht aan toe, zonder direct in totale meligheid te vervallen'. Marco Weijers
Trouw
★★★★☆
'Na Lang en gelukkig, Snorro en Moord in de kerststal voldoet ook deze familievoorstelling van het Ro Theater aan de verwachtingen. (...) In de herkenbare stijl van schrijvers Don Duyns en Arjan Ederveen, regisseur Pieter Kramer en vormgever Niek Kortekaas, die een goed op elkaar ingespeeld team vormen.' Anita Twaalfhoven
NRC Handelsblad
★★★★☆
'De liedjes zijn soms braaf en schools. Maar het duet 'Huil niet', waarin een baasje (Alex Klaasen) emotioneel afscheid neemt van zijn lievelingshond (Gijs Naber), pakt je beet. En als de Vrije Blije Bende op de melodie van 'America' de tekst 'Fijn om je eigenste baas te zijn' zingt, werkt dat aanstekelijk.' Joke Beeckmans
Parool
★★☆☆☆
'De tweeënhalfuur durende voorstelling is langdradig, de (woord)grappen zijn flauw en een medley waarin de zinnen ‘daar staat een teef in de gang’ en ‘alle hondjes zwemmen in het water’ voorbijkomen, klinkt als even snel in elkaar gezet.' Joukje Akveld

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , ,

  • Elders

    De Volkskrant
    ★★★☆☆
    'De nieuwe voorstelling van het Ro Theater is vet, kluchtig, origineel, maf, brutaal en vooral honds, hijgerig en hilarisch. Af en toe te plat voor woorden, dan weer verrassend ludiek.' Annette Embrechts
    De Telegraaf
    ★★★★★
    'Regisseur Pieter Kramer en de zijnen bieden ruimte aan het drama en de spanning van het origineel, maar voegen daar net zo gemakkelijk een hilarisch stukje deurenklucht aan toe, zonder direct in totale meligheid te vervallen'. Marco Weijers
    Trouw
    ★★★★☆
    'Na Lang en gelukkig, Snorro en Moord in de kerststal voldoet ook deze familievoorstelling van het Ro Theater aan de verwachtingen. (...) In de herkenbare stijl van schrijvers Don Duyns en Arjan Ederveen, regisseur Pieter Kramer en vormgever Niek Kortekaas, die een goed op elkaar ingespeeld team vormen.' Anita Twaalfhoven
    NRC Handelsblad
    ★★★★☆
    'De liedjes zijn soms braaf en schools. Maar het duet 'Huil niet', waarin een baasje (Alex Klaasen) emotioneel afscheid neemt van zijn lievelingshond (Gijs Naber), pakt je beet. En als de Vrije Blije Bende op de melodie van 'America' de tekst 'Fijn om je eigenste baas te zijn' zingt, werkt dat aanstekelijk.' Joke Beeckmans
    Parool
    ★★☆☆☆
    'De tweeënhalfuur durende voorstelling is langdradig, de (woord)grappen zijn flauw en een medley waarin de zinnen ‘daar staat een teef in de gang’ en ‘alle hondjes zwemmen in het water’ voorbijkomen, klinkt als even snel in elkaar gezet.' Joukje Akveld