Recensie

Wie kijkt?
Kiki Schippers
★★★★☆ Cabaret
15 oktober 2015 - Theater Bellevue, Amsterdam - Speellijst
Kiki Schippers vindt de vrijheid
Door gepubliceerd 18 oktober 2015

Kiki Schippers zet de eerste vijftien minuten van haar debuutvoorstelling Wie kijkt? een verlaten, hunkerende vrouw neer. Seksbelust, wat bot en lomp, voor wie zelfs de pizzabezorger niet veilig is. Ze heeft het over vrijheid en die lijkt een tijdje niet verder te komen dan die van haarzelf. Zelfs in de soa-kliniek kan ze niet anoniem zijn en in de Efteling wordt ze door tientallen camera’s gevolgd.

Tinder en Facebook lijken haar vensters op de wereld. Weinig opzienbarend? Heb geduld. Je hebt immers als toeschouwer en toehoorder al zoveel kleine gifbrokjes en peperkorrels toegeworpen gekregen dat je al vanaf het begin voelt dat ze daar niet in blijft hangen. Naarmate Wie kijkt? vordert worden haar persoonlijke vrijheid, het vermogen los te laten, anderen te begrijpen, haar eigen schaduw voorbij te springen en zachtaardig te worden, universele boodschappen die aardig beklijven.

Schippers, opgeleid aan de Koningstheateracademie in Den Bosch, won vorig jaar de publieksprijs tijdens Cameretten. Wie kijkt? is een knappe voortzetting van het halve uur dat ze daar liet zien, geregisseerd door Wilhelmer van Efferink. Toen lag de nadruk op haar persoonlijk leed, grappig en met mooie scherpe liedjes. Want liedjes schrijven en zingen, dát kun je aan Schippers overlaten. Meer dan in haar verhalen stopt ze daarin haar gevoel, cynisme, spot en mededogen. Van ‘Er zit nog zaad op de muur (en het is van jou)’ tot ‘Erik wil een meisje zijn’, ‘Ieder krijgt vanzelf wat ie verdient’ tot het zeer onrustbarende in opzettelijk gejaagd tempo gespeelde ‘Er spoelen mensen aan (stuur ze terug!)’, ze brengt het allemaal even geloofwaardig.

Nu ze vijf kwartier de ruimte heeft, kan ze laten zien hoe dat persoonlijk leed een venijnige blik op de samenleving tot gevolg heeft. Maar ook de ontdekking dat vrijheid geen begrip is dat we allemaal delen. Voor Jan, een intelligente, leuke man met wie ze een date heeft, blijkt vrijheid te betekenen dat hij een hekje wil zetten om wat hij heeft, zodat nieuwe waarden buiten de deur worden gehouden. Schippers wordt even stevig op haar vooroordelen gewezen, want Jan blijkt fanatiek aanhanger van de PVV en niet dom en geblondeerd. En – o schrik – tot meer in staat dan een oneliner.

Het zijn sterke, vaak ook verrassende geluiden die Kiki laat horen. Het einde is fraai, met een sprinkhaan die zich vastklampt aan haar auto waarmee ze over de snelweg scheurt en tegen wie ze zichzelf hoort schreeuwen: ‘Loslaten!’ En vervolgens landt ze zelf zachtmoedig in de berm met een prachtig liedje waarmee ze ook het publiek bij Cameretten inpakte, ‘Guus we zouden trouwen’.

Foto: Jaap Reedijk

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

NRC Handelsblad
★★★★☆
'Kiki Schippers won vorig jaar de publieks- en de persoonlijkheidsprijs op het Cameretten-festival en maakt nu haar eerste theatertournee. Daarin toont ze zich een intrigerend talent, dat in anderhalf uur vaak weet te verrassen met onverwachte wendingen en filosofietjes die het één met het ander verbinden. Bovendien blijkt ze alert en geestig te kunnen reageren op reacties uit de zaal – alsof ze daarin al jarenlang ervaring heeft. Het kan haast niet anders of ze zal de komende jaren nog heel wat te bieden hebben.' Henk van Gelder
Telegraaf
★★★☆☆
'Maar het zijn haar stem en haar zelfgeschreven liedjes waarmee ze pas echt indruk maakt. Moeiteloos krijgt ze de zaal aan het meezingen met 'Er zit nog zaad op de muur, het is van jou’. Ook het prachtige 'Erik wil een meisje zijn' en het nummer 'Guus', waarmee ze het publiek totaal op het verkeerde been zet, imponeren. En ineens zijn daar dan ook nog geëngageerd liedjes als 'Je krijgt vanzelf wat je verdient' en het indringende 'Er spoelen mensen aan' over de vluchtelingenproblematiek.' Esther Kleuver

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, ,

  • Elders

    NRC Handelsblad
    ★★★★☆
    'Kiki Schippers won vorig jaar de publieks- en de persoonlijkheidsprijs op het Cameretten-festival en maakt nu haar eerste theatertournee. Daarin toont ze zich een intrigerend talent, dat in anderhalf uur vaak weet te verrassen met onverwachte wendingen en filosofietjes die het één met het ander verbinden. Bovendien blijkt ze alert en geestig te kunnen reageren op reacties uit de zaal – alsof ze daarin al jarenlang ervaring heeft. Het kan haast niet anders of ze zal de komende jaren nog heel wat te bieden hebben.' Henk van Gelder
    Telegraaf
    ★★★☆☆
    'Maar het zijn haar stem en haar zelfgeschreven liedjes waarmee ze pas echt indruk maakt. Moeiteloos krijgt ze de zaal aan het meezingen met 'Er zit nog zaad op de muur, het is van jou’. Ook het prachtige 'Erik wil een meisje zijn' en het nummer 'Guus', waarmee ze het publiek totaal op het verkeerde been zet, imponeren. En ineens zijn daar dan ook nog geëngageerd liedjes als 'Je krijgt vanzelf wat je verdient' en het indringende 'Er spoelen mensen aan' over de vluchtelingenproblematiek.' Esther Kleuver