Recensie

Wereldkerstcircus 2017/2018
Stardust Circus International
★★★★☆ Circustheater
31 december 2017 - Theater Carré, Amsterdam - Speellijst
Een mooie circusmiddag met voorzichtige vernieuwing
Door gepubliceerd 1 januari 2018

Het 33ste Wereldkerstcircus in Theater Carré in Amsterdam wordt vooral gebracht als een familiefeest en als zodanig is het best geslaagd. Mooie en knappe circusnummers, vlot aaneengeregen voor een enthousiast meeklappend publiek. Maar circus kan, zelfs in het meer dan een eeuw oude Carré, soms wel een beetje bekend lijken, zeker nu acts met warmbloedige wilde dieren zijn verboden. Héél, héél voorzichtig zijn er daarom elementen van vernieuwing te zien in en boven de piste van Carré.

Spreekstalmeester Tony Wilson roept vaak dat een nummer ‘klassiek’ is of dat een artiest echte ‘circusadel’ vertegenwoordigt. Maar hij heeft het soms ook over ‘een eigen kijk’ op de aloude circusacts, over ‘vernieuwende’ acrobatiek of ‘nog nooit vertoonde’ kunsten. Soms klopt dat, bijvoorbeeld als Clio Togni haar charmante acrobatische toeren doet in een enorme bokaal met water en daarbij beeldschone wolken waterdruppeltjes om zich heen spat. Of als Jonathan Morin en Marie-Eve Bisson in twee gekruiste ringen door de lucht zeilen, soms nagenoeg los van elkaar, zodat ze ieder valrisico lijken te ontkennen. Hun nummer is tegelijk esthetisch en knap en ook nog enigszins romantisch.

Een simpel jongleernummer van het Nederlands-Franse duo Menno en Emily van Dyke wordt gebracht als een tangonummer en wint daarbij aan spanning en schoonheid. De twintig jongens van het Chinese Staatscircus doen niet alleen een mooie act met twintig lasso’s, maar wagen zich ook aan wat een ‘circusode aan Het Zwanenmeer’ wordt genoemd, geen ballet, geen parodie, maar een massale acrobatiekact in witte veren broeken en met de handen gestrekt als de kop van een zwaan. Van het verhaal is er verder zelfs geen suggestie overgebleven.

Die acrobatieknummers duurden mijn kleinzoons (6 en 8 jaar) soms iets te lang en, eerlijk gezegd, mij ook, al liep het allemaal fantastisch vlot. Zij waren vooral weg van de Russische clown Housch-Ma-Housch met zijn karakteristieke naar opzij uitstaande haarbundels. Hij maakte rare geluiden, veel onderbuikgrapjes en betrok vaak mensen uit het publiek bij zijn acts, die dat verdacht goed deden.

Niet zo flitsend was de paardendressuur van Fredy Knie, telg uit het wereldberoemde Zwitserse circus. Maar ja, dichtte Han G. Hoekstra niet al in 1949 in zijn lange gedicht Het Circus Salturel: ‘de dressuur van mooie paarden / Dàt is de hoogste circuswaarde’. Er waren nog een aantal groepsnummers en solo’s, allemaal even adembenemend. Bij de act van Alex Michael, hoog in de ruimte van Carré zonder vangnet aan twee trapezes, durfde je echt soms niet te kijken hoe hij nèt niet naar beneden viel. De kostuums waren vaak verrassend en sexy, de naam van de ontwerper kon ik nergens ontdekken, terwijl ze toch een eigen stijl ademden. Een mooie circusmiddag.

Foto Jonathan Morin en Marie-Eve Bisson: Elena Blednykh

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Medewerkers

Gegevens uit de Theaterencyclopedie (beta)

:
:
:
:
:

Meer info over deze voorstelling op Theaterencyclopedie.nl

Elders

NRC Handelsblad
★★★★☆
'En zo is er meer. Een tiental Chinezen met lasso’s, die touwtje springen en kopje duikelen. Een Nederlands-Frans jongleurspaar dat de ballen en knotsen hoog in de lucht laat vliegen én gelijktijdig de tango danst. Een Canadees nummer met twee verstrengelde hoepels die de acrobaten een opzienbarende pas de deux laten opvoeren, hoewel ze nauwelijks enig houvast lijken te bieden. En een Italiaanse trapeze-artieste die zich sierlijk in een bassin vol water stort – met een regen van druppels, die prachtig opspat in het circuslicht.' Henk van Gelder
Trouw
★★★☆☆
'Lastig blijft ook in dit circus het hoge macho-gehalte van de meeste mannelijke circusartiesten en de stoeipoes-uitstraling van de vrouwen. Maar gelukkig zijn er voor het contrast wel de Latijns-Amerikaanse Guerrero's. Zij verzorgen niet alleen de meest indrukwekkende performance: twee fietsers op een hoog koor, met op hun nek een stang met daarop een stoel met een vrouw. De Guerrero's doorbreken alle stereotypen.' Bianca Bartels
de Volkskrant
★★★★☆
'De spannendste act is zonder twijfel Skating Flash van Ursula Rossi en Leandro Zeferino, een razendsnel rolschaatsnummer op een plateau van een paar meter hoog. Hoe Zeferino zijn partner aan haar nek horizontaal door de ruimte slingert, terwijl hij zelf duizenden duizelingwekkende rondjes draait, lijkt anatomisch onmogelijk. Hun intense optreden knettert van de adrenaline.' Herien Wensink
Het Parool
★★★☆☆
'Misschien wel het meest interessante van de avond komt van om de hoek. De Amsterdammer Menno van Dyke is niet alleen een bijzondere tempojongleur, maar zijn act krijgt een magisch karakter door de tango die hij danst met zijn Franse partner Emily Weisse. Dit is de perfecte combinatie van traditioneel en modern circus. Datzelfde geldt voor de Mexicaans-Amerikaanse Guerrero's, een sensatie op de hoge draad. Dansend, springend, fietsend én zingend dwarrelt het gezelschap door de nok.' Patrick van den Hanenberg

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , , , , , , ,

  • Elders

    [cf "quote1_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote1_dequote"] [cf "quote1_auteur"]
    [cf "quote2_krant"]
    ★★★☆☆
    [cf "quote2_dequote"] [cf "quote2_auteur"]
    [cf "quote3_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote3_dequote"] [cf "quote3_auteur"]
    [cf "quote4_krant"]
    ★★★☆☆
    [cf "quote4_dequote"] [cf "quote4_auteur"]