Recensie

Vlam
Johan Goossens
★★★★☆ Cabaret
23 februari 2018 - De Kleine Komedie, Amsterdam - Speellijst
Schaamteloos, warm en ironisch
Door gepubliceerd 24 februari 2018

Rimmen, aftrekken, pijpen, anaal, gangbang, bondage en plasseks. We kennen deze activiteiten (of een selectie ervan) uit onze slaapkamer, van pornofilmpjes, uit onze fantasie of van stoere kroegpraat. Vrijwel elke cabaretier/stand-upcomedian slaat met enige regelmaat het sekspad in, maar – voor zover ik weet – heeft nog geen enkele cabaretier een volledig programma aan dit onderwerp gewijd. Dus als Johan Goossens dat wel doet in zijn zesde solo Vlam, is dat opmerkelijk, misschien zelfs wel baanbrekend. Maar of we daar nou blij mee moeten zijn, is weer een andere zaak.

Na alle voorpubliciteit – sex sells – is vooral de gedachte: willen we dit allemaal wel weten? Heb ik er wel behoefte aan om in de rol van voyeur te worden gedwongen? Tot in de intiemste details over je seksleven praten lijkt een van de laatste taboes te zijn, en Johan Goossens wil dat graag doorbreken. Maar wat is er in godsnaam mis met een paar taboes? Is het nog wel leuk en spannend als alle ongemakkelijkheden, van godsdienst tot de vraag hoeveel je verdient, worden weggeliberaliseerd?

De ruwheid van het thema wordt al direct gepolijst door de lounge-inloopmuziek van pianist Eelco Menkveld. En wat er verder nog aan reserves vooraf bestond wordt door Johan Goossens, slechts gekleed in een weinig flatteuze witte onderbroek en een paar riempjes rond de schouders voor zijn zendmicrofoon, die doen denken aan een voorwerp uit de sm-industrie, binnen vijf minuten weggepoetst. Dan heeft hij namelijk al een buitengewoon lief liedje over het lichaam gezongen en bijna zakelijk uitgelegd dat hij na zijn programma’s over zijn docentenbestaan, zijn dagleven, nu ook iets wil vertellen over zijn nachtleven, met als motto: alles is veel goorder als je het bedekt.

Het enige wat Goossens echt goor vindt zijn vrouwen en blanke mannen. En die donkere mannen waar hij op valt moeten wel een zekere leeftijd hebben, want hij heeft niets met dat jonge grut. En dan gaan inderdaad alle remmen los en komen we te weten dat Goosens over de techniek beschikt om een man de darmen uit zijn lijf te rimmen (wel zorgen dat je geen harde stukjes tussen je tanden krijgt) en krijgen we alle details te horen over zijn vluchtige dates via internet.

Maar zelfs als de onderbroek van Zeeman uitgaat en Goosens zich vervolgens hilarisch langzaam aankleedt, is er geen moment van ongemakkelijkheid. Het is Goosens gelukt om exact de juiste toon aan te slaan: een mooie mengeling van schaamteloosheid, warmte en ironie. De korte liefdesliedjes en de mooie, grappige verhalen over zijn vader dienen daarnaast als glijmiddel om het geheel niet te veel te laten schuren.

Foto: Anne van Zantwijk

4 Reacties

  1. Herman
    Geplaatst op 26 februari 2018 om 11:02 | Permalink

    Ik vind het belachelijk dat Johan Goossens in Trouw zijn eigen voorstelling mag recenseren!

  2. R.M. Wels
    Geplaatst op 27 februari 2018 om 13:57 | Permalink

    Zoals u ook hier op Theaterkrant.nl kunt zien, beste Herman, ben ik de recensent van de voorstelling van Johan Goossens…

  3. Jeroen
    Geplaatst op 27 februari 2018 om 20:42 | Permalink

    Eergisteren stond er nog J. Goossens bij. Foutje denk ik.

  4. Els
    Geplaatst op 26 mei 2018 om 23:05 | Permalink

    Wat een zielige vertoning. Lachen mag niet .. en reageren al helemaal niet.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Medewerkers

Gegevens uit de Theaterencyclopedie (beta)

auteur: Johan Goossens
uitvoerende: Johan Goossens

Meer info over deze voorstelling op Theaterencyclopedie.nl

Elders

de Volkskrant
★★☆☆☆
'Het is knap hoe Goossens inderdaad door zijn schaamte heen breekt, maar dat maakt Vlam nog niet tot een goede voorstelling. Ondanks het gewaagde onderwerp heeft Goossens een nogal ouderwetse, tuttige cabaretvorm gekozen, met pianist Eelco Menkveld achter de vleugel en een reeks kleinkunstliedjes die steeds heel kort zijn en daardoor nauwelijks blijven hangen.' Joris Henquet
NRC Handelsblad
★★★★☆
'Bovendien staan alle grappen in de voorstelling ten dienste van Goossens’ persoonlijke en geëngageerde verhaal over seksualiteit. Dat verhaal wordt kracht bijgezet door de mooie theatrale vorm: Goossens staat bijna de hele voorstelling halfnaakt op het toneel, in niet veel meer dan een grote, witte onderbroek. Daardoor zien we voortdurend zijn kwetsbaarheid en ongemak bij het praten over seks.' Dick Zijp
Trouw
★★★☆☆
'Een grensverleggend onderwerp in een conventionele vorm. Vlam is een mooie mengeling van intieme verhalen, fijngevoelige liedjes en intelligente grappen. Goossens is zo'n cabaretier waarbij je net iets langer na moet denken voordat de lach onherroepelijk opwelt.' Rinske Wels
Het Parool
'Op het eerste gezicht lijkt de gehoopte diepgang misschien lang op zich te laten wachten, maar wie beter luistert, merkt hoe zorgvuldig Vlam is opgebouwd. Tussen de regels door laat Goossens veel los over de mens achter de lusten, de eenzaamheid die toch ook onder zijn gedrag schuilt.' Mike Peek

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, ,

  • Elders

    [cf "quote1_krant"]
    ★★☆☆☆
    [cf "quote1_dequote"] [cf "quote1_auteur"]
    [cf "quote2_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote2_dequote"] [cf "quote2_auteur"]
    [cf "quote3_krant"]
    ★★★☆☆
    [cf "quote3_dequote"] [cf "quote3_auteur"]
    [cf "quote4_krant"]
    [cf "quote4_dequote"] [cf "quote4_auteur"]