Recensie

Vankwaadtoterger
Theo Maassen
★★★★☆ Cabaret
7 oktober 2016 - Stadsschouwburg Utrecht - Speellijst
Van pleidooi voor humor tot letterlijke tirade
Door gepubliceerd 8 oktober 2016

Ook in zijn nieuwste voorstelling Vankwaadtoterger worstelt Theo Maassen (1966) met de wereld om hem heen, zowel in zijn directe omgeving als met meer maatschappelijk relevante thema’s. Maar meer dan ooit gaat hij de discussie met zichzelf aan welke plek humor inneemt, en welke gevolgen zijn overtuigingen kunnen hebben.

Bij Maassen ligt wrangheid dichter aan de oppervlakte dan zijn vermeende intentie om de zaal flink te laten lachen. Dat laatste gebeurt uiteraard veel en vaak, vooral als pijnlijke onderwerpen als de holocaust, Anne Frank en huidskleur aan bod komen. Niet om te ridiculiseren, maar om met de vingertoppen langs deze gevoeligheden te glijden. Hij ziet het als zijn taak om de heilige huisjes (bijvoorbeeld het koningshuis of IS) met zijn ‘heilige’ middel – humor – te vuur en te zwaard te bestrijden. Daarbij is Maassen zelfbewust genoeg om te weten dat zijn geloof in humor net zo waanzinnig is als ieder ander geloof, maar dat er simpelweg niet aan te ontsnappen is. ‘Humor is de hoogste kunstvorm’, predikt hij, en geeft en passant andere podiumkunsten een veeg uit te pan.

Zo wordt zijn pleidooi voor humor soms letterlijk een tirade, gelinkt aan de door hem zo gekoesterde vrijheid van meningsuiting. Dat is een iets andere focus dan voorheen, waar hij in eerdere programma’s het (hypocriete) denken en handelen van mensen probeerde te duiden. Wel stipt hij een tweedeling aan, en waarschuwt voor de kloof tussen ‘fanatiekelingen en onverschilligen’. Nu kiest Maassen ervoor om zijn eigen houding langs de meetlat te leggen. Het prettige is dat hij op een slimme manier een spanningsboog weet te creëren, door op momenten zijn twijfel kenbaar te maken over het mogelijk provocerende effect van humor. Daarbij is het decor voor zijn doen ongewoon kaal: slechts een microfoon, kruk en zaaldoek dienen als ondersteuning van zijn verhaal. Dat geeft eerder het aanzien van comedy, en kan worden opgevat als dat Maassen dit keer zijn boodschap zonder opsmuk kenbaar wil maken.

Uiteraard valt er ook genoeg te lachen om de lichtere onderwerpen. Onvermijdelijk zijn Maassens obsessie voor vrouwen en seksualiteit – enigszins een zwaktebod, want hoeveel valt daar nog over te zeggen? – maar ook Guus Meeuwis en Claudia de Breij komen op originele wijze aan bod. Het hoogtepunt van de avond is echter de uitgebreide talenkennis van Maassen, die een aaneenschakeling opvoert van woordgrappen die hun uitwerking niet missen. Daarna gaat hij weer over op zwaardere thema’s, en die afwisseling maakt de voorstelling goed behapbaar. Qua niveau haalt het niet de broeierigheid van zijn eerdere uitstekende voorstellingen Tegen beter weten in of Zonder pardon, maar Maassen blijft een spannende cabaretier om naar te kijken. Zeker wanneer hij de punchline non-verbaal op groteske wijze laat neerdalen, dwingt hij de toeschouwer tot optimistische bezinning.

Foto: Vincent van den Hoogen

8 Reacties

  1. yolanda smits
    Geplaatst op 4 december 2016 om 14:00 | Permalink

    Super!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  2. Joram
    Geplaatst op 26 januari 2017 om 11:43 | Permalink

    Niet te geloven deze recenties, ben ik dan echt de enige die verbaasd was over het grote verschil in kwaliteit in vergelijking met de vorige shows van Theo Maassen? De grap over het hebben van kinderen en een nieuwe show bedenken om meer vrije tijd te hebben had ik al een paar keer voorbij horen komen, dit was de eerste keer dat ik hem geloofde. De show begint veelbelovend maar uiteindelijk wacht je op een grap die nooit gemaakt wordt.

  3. Freek hilgerdenaar
    Geplaatst op 18 maart 2017 om 08:32 | Permalink

    In een woord geweldig,wat n topper!

  4. Nellie Jonker
    Geplaatst op 28 maart 2017 om 23:40 | Permalink

    Geweldige voorstelling maar het belachelijk maken van het seksleven van WA en Maxima vond ik tenenkrommend.

  5. J Oosterlee
    Geplaatst op 11 april 2017 om 23:13 | Permalink

    Theo Maassen handhaaft zich met ‘Van Kwaad tot Erger’ aan de top van het cabaretiergezelschap.
    Knap hoe hij met weinig hulpmiddelen je confronteert met de problemen van het mrt elkaar sameleven in deze tijd.
    De ‘fanatiekelingen en onverschilligen’ wordt een spiegel voorgehouden en op een manier waarbij humor een centraal element vormt.
    Erg goed, of om in de sfeer te blijven: chapeau!

  6. Michel
    Geplaatst op 12 april 2017 om 10:01 | Permalink

    “Niet te geloven deze recensies, ben ik dan echt de enige die verbaasd was over het grote verschil in kwaliteit in vergelijking met de vorige shows van Theo Maassen?”
    Nee, je bent niet de enigste. Jaren, jaren geleden was er een andere cabaretier die steengoed was in het aanraken van dingen zonder daarbij direct op de persoon in kwestie af te gaan. Maar helaas schakelde die cabaretier over op beledigende humor door het op de persoon af zwart maken van andere. Hij heeft zijn niveau sindsdien ook nooit meer kunnen evenaren. Theo lijkt met deze show dezelfde weg in te slaan. Deze humor (De hoogste kunstvorm die er is volgens Theo) getuigt in mijn ogen enerzijds een gebrek aan inspiratie of het inspelen op de humor van de massa (kijkcijfers zoals hij het zelf verwoord) om andere mensen met naam en toenaam te beledigen in hun uiting van creativiteit om vervolgens het programma aan te vullen met grappen over kak en seks. Een niveau wat helaas goed aansluit bij de massa, maar wat zeker op een veel lager niveau ligt dan van zijn eerdere shows en van andere cabaretiers. Zwartmakerij is geen hoge kunstvorm maar de eenvoudigste vorm om andere aan het lachen te maken. Een vorm waarvan wij al jaren proberen om onze kinderen daarvan te onthouden, met als enige verschil dat wij dat op die leeftijd pesten noemen.

  7. Luuk
    Geplaatst op 12 april 2017 om 15:28 | Permalink

    Geweldig! wat een held

  8. danielle
    Geplaatst op 18 april 2017 om 12:49 | Permalink

    Eens met Michel en Joram, ik zag een tegenvallende Theo Maassen die te makkelijke grappen maakte. Een liedtekst van iemand op de persoon totaal afzeiken. Het past in de context “humor boven alles”, maar maak dan een echt goede grap. De hele avond sowieso geen nieuwe onderwerpen gehoord. Over dezelfde onderwerpen, geen nieuwe invalshoeken. Theo Maassen: vergane glorie!

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

de Volkskrant
★★★★☆
'Theo Maassen is weer terug. In al zijn boosheid, verontwaardiging en verbazing over zoveel domheid en gebrek aan inlevingsvermogen in de samenleving. De verharding gaat inderdaad van kwaad tot erger. De verrassing is misschien niet zo groot meer bij Maassen, maar in de uitvoering kan er eigenlijk niemand aan hem tippen.' Patrick van den Hanenberg
Telegraaf
★★★☆☆
'Theo Maassen had met zijn pleidooi voor de vrije humor, waarin hij grappig genoeg ook begrip en verzoening bepleit (’links of rechts, het is maar net waar je staat’), een welhaast briljant programma gehad als hij het her en der niet zo afgeraffeld had. Dat neemt niet weg dat VANKWAADTOTERGER zeer de moeite waard is.' Esther Kleuver
Trouw
★★★★★
'Vankwaadtoterger is opgezet als een bokswedstrijd waarin het publiek geen schijn van kans heeft. Maassen danst lichtvoetig om ons heen, maar je voelt aan alles tot er keer op keer een gemene rechts op volgt of een uppercut. Uiteindelijk ga je knock-out maar verbluft naar buiten: dit was briljant.' Rinske Wels

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

  • Elders

    de Volkskrant
    ★★★★☆
    'Theo Maassen is weer terug. In al zijn boosheid, verontwaardiging en verbazing over zoveel domheid en gebrek aan inlevingsvermogen in de samenleving. De verharding gaat inderdaad van kwaad tot erger. De verrassing is misschien niet zo groot meer bij Maassen, maar in de uitvoering kan er eigenlijk niemand aan hem tippen.' Patrick van den Hanenberg
    Telegraaf
    ★★★☆☆
    'Theo Maassen had met zijn pleidooi voor de vrije humor, waarin hij grappig genoeg ook begrip en verzoening bepleit (’links of rechts, het is maar net waar je staat’), een welhaast briljant programma gehad als hij het her en der niet zo afgeraffeld had. Dat neemt niet weg dat VANKWAADTOTERGER zeer de moeite waard is.' Esther Kleuver
    Trouw
    ★★★★★
    'Vankwaadtoterger is opgezet als een bokswedstrijd waarin het publiek geen schijn van kans heeft. Maassen danst lichtvoetig om ons heen, maar je voelt aan alles tot er keer op keer een gemene rechts op volgt of een uppercut. Uiteindelijk ga je knock-out maar verbluft naar buiten: dit was briljant.' Rinske Wels