Recensie

The War of the Worlds
Mike Vullings Entertainment
★★☆☆☆ Musical
28 april 2018 - Theaters Tilburg - Speellijst
Het spektakel overschreeuwt de suggestie
Door gepubliceerd 1 mei 2018

Het verhaal gaat dat The War of the Worlds duizenden Amerikanen de straat op heeft gejaagd. Het hoorspel van Orson Welles was zo geloofwaardig dat men echt vreesde voor een alieninvasie. Sindsdien is The War of the Worlds onlosmakelijk verbonden met Welles en die bewuste avond in 1938. Het origineel werd echter veertig jaar eerder geschreven, door sciencefictionauteur H.G. Wells. In 1978 volgde Jeff Wayne’s Musical Version of The War of the Worlds, een conceptalbum waarin Wells’ verhaal vertaald is naar rockmuziek. Nu, in 2018, brengt Mike Vullings Entertainment deze muzikale versie naar Nederland.

The War of the Worlds is een dystopische thriller avant la lettre: kwaadaardige machines landen op aarde en vernietigen de mensheid. In Jeff Waynes versie leidt een naamloze journalist (Bert Heerink) ons door de apocalyps. We horen over de eerste ontdekking, de invasie, het leven onder het regime van de marsmannetjes, en een wel erg wonderlijke verlossing: de enorme aliens blijken geen partij te zijn voor bacteriën. Tegelijkertijd zien we hoe een continue stroom aan videoprojecties, afgewisseld door incidentele spelscènes en zangsolo’s, de vertelling illustreren. De focus van de voorstelling ligt echter bij het orkest, dat met overgave de opzwepende muziek van Wayne speelt. De fascinatie voor het album is de motivatie voor deze opvoering. Dat is te zien.

Tegelijkertijd is dit het probleem van deze The War of the Worlds. Het staat aangeschreven als rockmusical, maar is eerder een theatraal concert. Muzikaal werkt het, maar als theatervoorstelling schiet het tekort. Daar blijven de afzonderlijke elementen te ondoordacht voor. De vertelling van de professor staat op maximaal volume, en blijft moeilijk te verstaan. Aandacht voor dictie en een heldere tekstregie ontbreken, waardoor het lastig wordt om mee te gaan met onze gids door het verhaal. De projecties onderstrepen wat er  al verteld wordt: herhaaldelijk zien we hoe de spinachtige machines een stad vernietigen, of hun lasers afvuren op hulpeloze mensenmassa’s. Het levert extra spektakel op, maar biedt geen diepere dimensie aan het geheel. Ook de scènes of zangsolo’s blijven, hoe indrukwekkend ze soms ook klinken, eilandjes in een opvoering die geen eenheid wordt.

Wie Welles’ hoorspel terugluistert, begrijpt waarom het een gevoelige snaar raakte. Het was eng, omdat het incompleet was. Hoe de aliens eruitzagen, hoe dichtbij ze waren, hoe groot het slachtveld was: de luisteraar moest het zelf invullen. Waynes bewerking doet precies het tegenovergestelde: het laat alles zien en horen, en kiest in elk onderdeel voor spektakel in plaats van suggestie of nuance. Al met al voelt dit als een concert dat probeert iets anders te zijn dan het is, en niet in zijn eigen kracht gaat staan. Waynes muziek en het enthousiasme voor zijn muziek vormt het hart van The War of the Worlds, maar het wordt overschreeuwd door spektakel.

Foto: Mark van den Heuvel

5 Reacties

  1. Boudewijn Korsmit
    Geplaatst op 16 mei 2018 om 11:15 | Permalink

    Geweldige band, topklasse! Ga gewoon voor de muziek en vergeet een beetje het verhaal. Meer theater, ja, maar dan zou er ook een ander prijskaartje aan moeten hangen lijkt me.

  2. Arie Matthijssen
    Geplaatst op 25 mei 2018 om 11:14 | Permalink

    Ik ben het helemaal eens met dhr. Korsmit. Geweldige band. En in theater Vlissingen geweldig geluid. Ik vind om met zo een kleine bezetting een kunst om zo iets neer te zetten. Mensen die muziek maken,acteren en zingen. Mooi hoor.

  3. Robbie
    Geplaatst op 25 mei 2018 om 23:20 | Permalink

    Gezien in Papendrecht. Zoals hierboven gezegd, ga voor de muziek. Goed geluid en deze bezetting van 10 (soms 8) muzikanten spelen geweldig. De acteurs (die ook muzikant zijn) stoppen ziel en zaligheid in hun deel. Bert Heering is een prima zanger. Ik (of wij eigenlijk) hebben er van genoten.

    Voor de puristen. Het slotstuk van het origineel is weggelaten (de ‘Houston’ scene). Beetje jammer.

    De Nederlandse vertelling is minder storend dan ik vooraf had verwacht. Best wel goed vertaald, en redelijk maar niet top voorgedragen. Maar ja, ga Richard Burton maar eens overtreffen.

    Een aanrader.

  4. Monique
    Geplaatst op 4 juni 2018 om 00:40 | Permalink

    We hebben deze voorstelling in de Stoep te Spijkenisse gezien. Het was beslist geen onaardige voorstelling. De muziek was geweldig, goeie muzikanten.
    Na de pauze vond ik het nog beter doordat er meer performance was.
    Dat werd door de acteurs, die ook muzikant zijn, overtuigend gebracht.
    Natuurlijk kun je met de beperkingen van een theater geen groot spektakel verwachten, maar ik denk dat deze voorstelling met toevoeging van holografische effecten of augmented reality veel beter tot z’n recht komt.
    Misschien de prijzen met 15 euro verhogen en holografische projecties erbij?

  5. Ramon
    Geplaatst op 16 juni 2018 om 08:07 | Permalink

    Heb drie keer de uitvoering van Jeff Wayne in het Sportpaleis in Antwerpen en in Ahoy gezien en hiermee vergeleken is deze versie lachwekkend. En het filmmateriaal is ook gewoon compleet geleend van die voorstelling. Muzikaal gezien amper diepgang; zang slecht zowel qua stem als geluidskwaliteit. Effecten zouden bij een gemiddelde middelbare-schooloptreden niet misstaan. Een domper.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

NRC Handelsblad
★☆☆☆☆
'De producent heeft zich duidelijk vertild aan dit spektakelstuk. Het is illustratief dat twee muzikanten, compleet met instrument, steeds de coulissen in moeten hollen om zich snel te verkleden. Misschien hadden goede special effects de show kunnen redden. Deze zijn eerder lachwekkend: als een lichtstraal even voorbij schiet en een rookmachine een wolkje puft, heb je niet meteen het gevoel aan het frontlinie van een intergalactische oorlog te zijn beland. Dit voelt als een ritje in een gedateerde pretparkattractie.' Elisabeth Oosterling

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , ,

  • Elders

    [cf "quote1_krant"]
    ★☆☆☆☆
    [cf "quote1_dequote"] [cf "quote1_auteur"]