Recensie

The Play That Goes Wrong
Bos Theaterproducties i.s.m. Theatertainment
★★★★☆ Toneel
12 oktober 2017 - DelaMar Theater, Amsterdam - Speellijst
Hilarische whodunit waarin alles misloopt
Door gepubliceerd 13 oktober 2017

In The Play That Goes Wrong gaat niet zomaar het een en ander mis. Nee, álles maar dan ook echt álles wat een theatermaker in zijn ergste nachtmerrie kan bedenken, pakt verkeerd uit. Rekwisieten zijn zoek, decorstukken storten in, acteurs vergeten hun tekst, special effects zijn slecht getimed en dat is nog maar het begin.

In de voorstelling doet een amateurtoneelgezelschap zijn uiterste best om een spannend moorddrama uit de jaren twintig op de planken te brengen. Het is een groep winkeliers en ter ere van de feestweek spelen ze vol overgave The murder at Haversham Manor in het dorpshuis. Na succes op West End en Broadway liet Bos Theaterpoducties de Britse slapstick-komedie vertalen door Owen Schumacher en ook de Nederlandse versie loopt als een trein.

Al vanaf de eerste misser, het licht dooft in de openingsscene en we horen het geroddel in de kleedkamer door de speakers, zit de stemming erin. Toch heet de voorzitter van de toneelclub, die ook de voorname rol van inspecteur met pijp en vergrootglas speelt (Bas Hoeflaak), het publiek enthousiast welkom. Al snel ontrolt zich een drakerige whodunit, waarin Charles Haversham (Frieda Barnhard) dood op zijn canapé ligt: vermóórd! De spelers bevriezen dan in een dramatische houding maar het bijbehorende griezelige lichteffect komt natuurlijk te laat. Misschien is Charles vermoord door zijn ontrouwe verloofde Florence Colleymoore (Tina de Bruin) en haar geheime minnaar Cecil Haversham (Rop Verheijen). Ook de broer van Florence, Thomas Colleymoore (Ergun Simsek), lijkt er op een of andere manier bij betrokken. Of zou het de knullig geschminkte butler (André Dongelmans) zijn, die de erfenis blijkt op te strijken?

De slapstickgrappen zijn strak getimed en het spelplezier spat er vanaf. De acteurs spelen amateuracteurs die hun taak bloedserieus nemen en onder alle omstandigheden krampachtig door blijven spelen. Dat doen ze uiterst consequent en liefst tot in het absurde doorgevoerd. Zelfs als hun tegenspeler niet opkomt, spelen ze gewoon door. Als de rekwisieten kwijt zijn, gebruiken ze in plaats van een pen en een boekje desnoods een sleutel en een vaas om notities te maken. Het leidt tot hilarische scenes waarin de spelers zich in de meest onmogelijke bochten wringen en de lachsalvo’s golven dan ook door de zaal. Niet lachen-gieren-brullen, door de subtiele details en het uiterst geconcentreerde spel is het écht geestig.

Met The Play That Goes Wrong wil Bos Theaterpoducties de sfeer rond het Theater van de Lach van John Lanting uit de jaren 70 nieuw leven inblazen. Met die verwijzing doen ze zichzelf een beetje te kort. The Play That Goes Wrong is véél grappiger.

Foto: Raymond van Olphen

9 Reacties

  1. Tineke Riemens
    Geplaatst op 14 oktober 2017 om 23:25 | Permalink

    Nou, ik heb een andere mening! Nog nooit zo’n slecht stuk gezien. En ik zie er vele. Banaal en spelers vielen ook zwaar tegen na het lezen van alle lovende aanbevelingen. Verspilde tijd.

  2. Anita Twaalfhoven
    Geplaatst op 15 oktober 2017 om 18:45 | Permalink

    Beste Tineke, ik kan me voorstellen dat het je smaak niet is en de humor je niet aanspreekt. Maar dat is iets anders dan slecht stuk en tegenvallende acteurs. Dir is technisch gezien erg moeilijk, en het is bijzonder professioneel
    uitgevoerd.
    Vriendelijke groet
    Anita Twaalfhoven

  3. Mat Seims
    Geplaatst op 8 november 2017 om 18:13 | Permalink

    blij dat ik je niet ken Tineke want je moet toch wel een zeer apart gevoel voor humor hebben als je bij dit stuk niet plat gaat van het lachen!!
    Gisteren met mijn vrouw gezien in de fraaie schouwburg van Bergen op Zoom. Heb veel komedies en kluchten gezien van o.a. John landing en Joop Dordrecht maar deze kan zich meten met de allerbeste. Was al lang geleden dat we beiden letterlijk pijn in onze buik kregen van het lachen.

  4. Marjan vd.Hoeven
    Geplaatst op 10 november 2017 om 08:12 | Permalink

    Wij hebben gisteravond in Harderwijk genoten van dit geweldige leuke spel! Herkenbaar als je ook amateurtoneel speelt! We kwamen gewoon ogen te kort, er gebeurde zoveel! Alleen erg jammer voor de spelers dat de zaal half gevuld was, zij verdienen meer publiek!

  5. Dhr. H. van Berkel
    Geplaatst op 15 november 2017 om 23:00 | Permalink

    Ik heb lang geleden óók aan cabaret/musicals gedaan. Ik heb me van het begin af aan zitten ergeren en ik niet alleen!! ECHT verspilde tijd!! Had mijn twijfels om tijdens de pauze mijn jas maar te pakken. Nee, “Theather van de lach”, dit was écht vreselijk! Als dit de maatstaf is van de Tilburgse schouwburg hoef ik er, voorlopig, niet meer naar toe.

  6. Peter Grob
    Geplaatst op 16 november 2017 om 00:19 | Permalink

    Vanavond in Tilburg in de pauze naar huis gegaan. Veel mensen vonden het leuk maar wij hebben ons enkel verbaasd over de slechte verstaanbaarheid en ongeloof’lijk flauwe humor. Natuurlijk zijn er stukjes die een glimlach veroorzaakten maar de teneur was toch echt: dit is drama ten voeten uit. We vinden het ook sneu voor de spelers, die hun best doen maar dit is een verloren slag…

  7. Anita Knijnenburg
    Geplaatst op 24 november 2017 om 09:10 | Permalink

    Ik heb de voorstelling in Rijswijk gezien ik ben niet weggegaan in de pauze omdat ik toch hoopte dat het na de pauze leuker zou worden. Gezien de aanbevelingen voor dit stuk zou het toch leuk cq geweldig leuk moeten zijn. Een glimlach helaas meer kon het stuk mij niet laten lachen. Zeer flauw en voorspelbaar. Maar ieder zijn smaak en er waren mensen in de zaal die hard moesten lachen. Ik vond het een beetje jammer van t kaartje (dat best prijzig is) en van mijn tijd.

  8. Marja
    Geplaatst op 30 november 2017 om 22:14 | Permalink

    Vol verwachting zijn wij naar dit stuk gegaan, maar wat een treurigheid. Ik besef me dat dit moeilijk spelen is, maar wij vinden dit werkelijk beneden alle niveau van toneelspel. Gaande weg werd het steeds moeilijkere te verstaan, en de acteurs gingen steeds meer onverstaanbaar schreeuwen. In de pauze weggegaan. Heel jammer. Maar soms maak je een verkeerde keuze.

  9. Jeroen
    Geplaatst op 8 december 2017 om 21:32 | Permalink

    Als je houd van zeer voor de hand liggende flauwe grappen dan is het wat. Als je houd vam humor dan moet je niet gaan.. ik was verbaasd dat er mensen lachte..

    Ik vind veel leuk maar dit was zonde van mijn avond – gelukkig was er pauze dus kon ik naar huis. Mijn vrouw vond het ook niks.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Medewerkers

Gegevens uit de Theaterencyclopedie (beta)

auteur: Lewis, Henry
auteur: Sayer, Jonathan
auteur: Shields, Henry
vertaling: Schumacher, Owen
regie: Kuijt, Bruun

Meer info over deze voorstelling op Theaterencyclopedie.nl

Elders

de Volkskrant
★★☆☆☆
'Het probleem van The Play That Goes Wrong is dat het in feite maar één grap is, die in talloze variaties over de avond wordt uitgesmeerd.' Joris Henquet

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , , ,