I’m an artist – zo heette de voorstelling die Barrie Stevens in 2021 maakte en waarin hij terugblikte op zijn leven en werk, eerst in Engeland, later in Nederland. Ging dat nog een beetje in een keuvelende hink-stap-sprong stijl, in zijn nieuwe solo The Importance of Being Barrie is de vorm strakker, en zijn optreden ook. Bovendien is het persoonlijker en gedurfder, want Stevens kan aan het eind toegeven dat hij een leven lang op zoek is geweest naar liefde en erkenning, maar dat eenzaamheid vaak het resultaat was.

Op basis van Stevens’ herinneringen schreef Koen Caris een mooi geserreerde tekst en de jonge regisseur Koen Verheijden hield de oude artiest liefdevol in het gareel. De voorstelling begint met dat jongetje van zes in Newcastle dat voor de spiegel staat en zich afvraagt: ben ik nou knap of juist niet? Onzekerheden, ouders die hem niet begrijpen, als puber al een verlangen naar jongens, én ook naar de showbizz. Als hij op school een mooie jongen ontmoet en zich later aansluit bij een amateurmusicalgroep wordt het zaadje geplant. Op naar Londen, op naar de theaters! En daarna, als 17-jarige auditie doen voor een rol in een Nederlandse revue – je moet maar durven.

The Importance of Being Barrie van Barrie Stevens, foto Jan-Willem Mantel

Wat dan volgt is in vogelvlucht Stevens’ carrière hier, van Snip & Snap via Ja zuster, nee zuster naar De Soundmixshow. The Importance of Being Barrie verwijst naar het toneelstuk The Importance of Being Earnest van Oscar Wilde en in zijn voorstelling slaat Stevens regelmatig een zijweg in naar Wilde en diens onfortuinlijke leven als homoseksueel in Engeland. Stevens herkent ook Wilde’s hang naar aandacht, naar publiek, en citeert de schrijver: ‘There is only one thing in the world worse than being talked about, and that is not being talked about.’

Ruim aandacht krijgt ook de liefde van zijn leven, acteur Leen Jongewaard, inclusief het treurige einde van die relatie. Tegen het slot, als het gaat over ouder worden en terugkijken, wordt de toon bezonkener  – ‘ouderdom maakt onzichtbaar’. Stevens hoopt dat de jonge queer-generatie zal inzien dat hun vrijheid mede te danken is aan de voorvechters van toen.

Amsterdam Rainbow Dress – Unfolded Voices bij Nationale Opera & Ballet, foto Michel Schnater

The Importance of Being Barrie werd dit weekend gespeeld in het kader van World Pride Amsterdam in Museum H’ART. Ietsje verderop aan de Amstel, in Nationale Opera & Ballet, komt in datzelfde World Pride die jonge generatie samen. Daar is de komende weken de theatrale installatie Unfolded Voices te zien, met daarin de ‘Amsterdam Rainbow Dress’ als blikvanger. Die jurk, een kunstwerk op zich, bestaat uit de vlaggen van alle landen waar homoseksualiteit verboden is. De Rainbow Dress is in 2016 ontworpen en reist sindsdien samen met mede-initiatiefnemer Arnout van Krimpen de wereld over, en is nu dus onderdeel van een installatie waarin tien jonge queer-personen uit die landen op tien videoschermen hun lot bezingen. Letterlijk zingen: Thomas van Dun componeerde de indrukwekkend sombere muziek op een tekst van Fleur Pierets; Van Krimpen zelf regisseerde dit project, met ondersteuning van Nationale Opera & Ballet.

Glad to be gay zong de Tom Robinson Band al in 1978. Barrie Stevens citeert in zijn voorstelling zing-zeggend flarden uit dat nummer: Sing if you’re glad to be gay/Sing if you’re happy that way. Dat geldt overigens lang  niet voor iedereen, zo blijkt. Van Oscar Wilde tot Unfolded Voices – het blijft knokken voor je bestaansrecht.

Foto boven: Jan-Willem Mantel