Recensie

The Bridges of Madison County
Het Zonnehuis / OpusOne
★★★☆☆ Musical
5 juni 2017 - Het Zonnehuis, Amsterdam - Speellijst
Zwoele, tikkeltje zoetsappige zomermusical
Door gepubliceerd 6 juni 2017

Het begint inmiddels traditie te worden: de jaarlijkse rit naar Amsterdam-Noord, waar alweer drie jaar kleinschalige musicals worden geproduceerd in Het Zonnehuis. Daarmee heeft het theater het stokje min of meer overgenomen van M-Lab. Na het geslaagde Kiss of the Spider Woman en Sweeney Todd is dit jaar gekozen voor het vrij nieuwe The Bridges of Madison County. De musical van Jason Robert Brown (The Last Five Years) en Marsha Norman was in 2014 nog op Broadway te zien. Hoewel uitstekend gezongen en mooi geënsceneerd, maakt Bridges toch minder indruk dan de twee voorgaande titels. 

The Bridges of Madison County, gebaseerd op de roman van Robert James Waller uit 1992, vertelt het verhaal van de Italiaans-Amerikaanse huisvrouw Francesca (Lone van Roosendaal). Wanneer haar man en kinderen een paar dagen van huis zijn, beleeft zij een romance met fotograaf Robert Kincaid (René van Kooten). Tegen een meeslepende soundtrack van volksmuziek en doordringende strijkers ontvouwt zich vrij langzaam maar zeker de plot, waarbij Francesca uiteindelijk moet kiezen tussen de liefde en haar gezin.

Wat deze liefdesgeschiedenis zo uitzonderlijk maakt, is moeilijk te zeggen. Dat komt vooral door het gebrek aan achtergrondinformatie over de personages, wat regelmatig vragen oproept over hun motivatie. Zo is het onduidelijk wat de vonk tussen Francesca en Robert doet overslaan, of wat Francesca mist in haar leven dat Robert haar kan bieden. Als het koppel na slechts vier dagen samenzijn dramatisch verklaart van elkaar te houden, is dat dan ook moeilijk serieus te nemen. Enkele clichématige momenten (Francesca die een shirtloze Robert gade slaat, Francesca die met een opengeslagen jurk in de wind staat) zijn zelfs voor deze doorgewinterde romanticus een tikkeltje te zoetsappig en dragen niet bij aan het realiteitsgehalte van de musical.

Wel valt te genieten van de oorstrelende muziek van Brown en de uitstekende zang van Van Kooten en vooral de prachtige sopraan Van Roosendaal, die met recht tot de top van de Nederlandse musicalwereld behoren. De energieke jonge talenten die zowel in de (slechts!) zeskoppige cast als in het vijfkoppige orkest zijn vertegenwoordigd, zijn plezierig om naar te kijken. Daarbij speelt muzikaal leider Marco Braam bovendien een rolletje als de buurman, als hij niet een van Browns virtuoze akkoordenprogressies speelt op de piano.

Met enkele attributen en een sfeervol lichtplan wordt op een eenvoudige manier de toon gezet. Wat dat betreft bewijst Het Zonnehuis met The Bridges of Madison County wederom als geen ander met weinig middelen een mooie voorstelling neer te kunnen zetten.

Foto: Bob Bronshoff

5 Reacties

  1. Anja Prater
    Geplaatst op 6 juni 2017 om 15:59 | Permalink

    Zondag 4 juni deze voorstelling gezien! Vanaf de eerste rij op het balkon, samen met mijn man. En genoten hebben we. Wat een prachtige voorstelling en dat met zo weinig decor! Top artiesten voor Lone ( wat een stem) en René maar feitelijk de hele cast maakten grote indruk op ons. Eindelijk eens geen Joop van der Ende circus maar ” echte” kwaliteit!!! Super!!

  2. Anne van Schaik
    Geplaatst op 7 juni 2017 om 15:22 | Permalink

    Beetje gek om op basis van een vergelijking met twee totaal verschillende en onvergelijkbare musicals van dezelfde regisseur in het Zonnehuis deze productie te beoordelen. Doet u dat ook met de toneelproducties van Ivo van Hove bij Toneelgroep Amsterdam?

  3. Esther
    Geplaatst op 11 juni 2017 om 21:50 | Permalink

    Vandmiddag deze musical gezien en van begin tot eind genoten! Wat een top performers, met zo weinig decor zo’n indruk weten te maken. Prachtige stemmen, verhaal komt veel meer tot leven dan in de film. Diverse ‘grote’ musicals gezien van Van den Ende, maar deze steekt met kop en schouders boven deze allemaal uit. De twee hoofdrolspelers waren ongelofelijk goed!

  4. JP Holland
    Geplaatst op 16 juni 2017 om 09:45 | Permalink

    Hoewel het acteertalent goed was, heb ik het gros van de gezongen teksten niet kunnen verstaan. Vooral toen Lone van Roosendaal zong. En dat was jammer want volgens mij waren de teksten uitstekend. Daarnaast was de rol van Richard door Bas Heerkens qua stem niet goed gecast. Heerkens had duidelijk moeite met het zingen van zijn teksten en dat was soms tenenkrommend. Het spel was overigens uitstekend en zoals altijd heeft Rene van Kooten hier een fantastische rol neergezet.

  5. Peter Sluijter
    Geplaatst op 23 juni 2017 om 10:33 | Permalink

    3* – Foei. Zoetsappige momenten, ach het is een Amerikaanse musical!
    Voor ons 5*, waarbij de 5e wordt binnengehaald door Lone van Roosendaal, zonder Rene en de anderen tekort te willen doen. Wat een rol en wat een invulling ervan: zang, inleving en mimiek blijven de hele voorstelling geweldig! Door de bijzondere zaalvorm, die zeker bijdraagt aan de intensiteit van het stuk, is de zang aan de zijkant van het podium soms wat moeilijker te verstaan als de spelers van positie veranderen.
    Deze musical moet zeker het land in!

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Medewerkers

Gegevens uit de Theaterencyclopedie (beta)

auteur: Marsha Norman
naar ... van: Robert James Waller
vertaling: Koen van Dijk
liedteksten: Jason Robert Brown
muziek: Jason Robert Brown
regie: Koen van Dijk
muzikale leiding: Marco Braam
choreografie: Chiara Re
kostuums: Joost van Wijnen
decor: Eric Goossens
productie: Maarten Voogel
licht: Benno Barends
geluid: Tobias Stolk
uitvoerende: René van Kooten / Lone van Roosendaal / Bas Heerkens / Annick Boer / Jeroen C. Molenaar / Marieke Goemans
uitvoering muziek: Marco Braam / Walter de Kok / Thijs Tervoort / Renee Wijnhoven / Guy Nikkels

Meer info over deze voorstelling op Theaterencyclopedie.nl

Elders

de Volkskrant
★★★★☆
'Maar vooral is dit een muzikaal hoogstaande, broeierige zwijmelmusical over die ene grote liefde, die ongeacht de omstandigheden zomaar voor je neus kan staan. En wat doe je dan? Met hem de wereld intrekken of trouw blijven aan je gezin? In de finale worden Francesca's dilemma's fijnzinnig uitgespeeld. Dat de voorstelling nergens moralistisch wordt, maakt het geheel alleen nog maar een stukje stijlvoller.' Joris Henquet
NRC Handelsblad
★★★★☆
'In de regie van Koen van Dijk, die tevens de heldere vertaling schreef, is The Bridges of Madison County bovendien stijlvol en vindingrijk geënsceneerd, met veel mooie kleine details. Neem bijvoorbeeld de rinkelende telefoon – die wordt telkens aan Francesca aangereikt door degene die belt.' Henk van Gelder
Trouw
★★★★★
'De muziek klinkt onheilspellend wanneer je de duivelse liefdesdilemma's voelt. Maar soms is hij licht, vol twinkelingen van verliefdheid, of bonkt hij stuwend en stuiterend tijdens het branden van de passie. Lone van Roosendaal (Francesca) zingt de vaak ingewikkelde songs met hoge uithalen uitstekend en de rauw-warme stem van René van Kooten (Robert) is een genot door zijn ongekunstelde puurheid. De plot is simpel, maar de kracht zit hem in de nuances: de voors en tegens van blijven en gaan, en het besef dat er geen goede of slechte keuze is, geen zwart of wit.' Bianca Bartels
Het Parool
★★★★☆
Lone van Roosendaal en René van Kooten spelen de verliefden, in de gelijknamige film vertolkt door Meryl Streep en Clint Eastwood, en daarin gaan ze voluit. Mooi hoe de verwarring in Van Roosendaals blik omslaat in ongeloof en vervolgens verrukking: dit overkomt haar écht. Van Kooten moet even inkomen als raadselachtige einzelgänger maar overtuigt als de gepassioneerde minaar. Lief en intiem laat hij het zijn, en tegelijk vonkt het op dat dekentje op de houten speelvloer.' Joukje Akveld
Telegraaf
★★★☆☆
'Het speelvlak is niet meer dan een smalle houten loopbrug. Ongelooflijk dat je hierop een ruim twee uur durend liefdesverhaal kunt laten afspelen dat geloofwaardig is, ontroert en muzikaal dik in orde is. Laat dat maar over aan regisseur Koen van Dijk, die als artistiek directeur van M-Lab vele kleinschalige muziektheatervoorstellingen van hoog niveau maakte.' Maaike Staffhorst

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , , ,

  • Elders

    [cf "quote1_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote1_dequote"] [cf "quote1_auteur"]
    [cf "quote2_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote2_dequote"] [cf "quote2_auteur"]
    [cf "quote3_krant"]
    ★★★★★
    [cf "quote3_dequote"] [cf "quote3_auteur"]
    [cf "quote4_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote4_dequote"] [cf "quote4_auteur"]
    [cf "quote5_krant"]
    ★★★☆☆
    [cf "quote5_dequote"] [cf "quote5_auteur"]