Recensie

Shop Till You Drop
Golden Palace
★★★★☆ Toneel
11 november 2017 - Toneelschuur, Haarlem - Speellijst
Doldwaze satire op onze koopzucht
Door gepubliceerd 13 november 2017

Wie weleens online iets koopt, of dat zelfs maar overweegt, is er zo gewend aan geraakt dat het nog amper opvalt. Zodra je een keer gekeken hebt naar pakweg een nieuw koffiezetapparaat, duiken op vrijwel iedere webpagina die je bezoekt reclames op voor een Senseo en vooral nog duurdere apparaten. Maar live, in een warenhuis? Precies dit gebeurt op ‘afdeling 23, toestel 34’ in Shop Till You Drop van Golden Palace. En het loopt al snel glorieus uit de hand.

Het begint met Titus Boonstra die de jongste bediende Kajetan Uranitsch uitleg geeft over het Senseo-apparaat dat vandaag in de aanbieding is. Al snel ontpoppen de twee zich tot de ultieme verkopers in het tot in de puntjes verzorgde decor dat automatisch de Bijenkorf oproept. Een potentiële klant hoeft maar iets langer naar bijvoorbeeld een wekker te kijken en hup, meteen veranderen zij de display in een met louter klokken, waarbij de duurste een prominente plaats krijgt en sfeervolle decoratie uiteraard niet ontbreekt. Feilloos spelen beide verkopers in op elk verlangen en elke zwakheid, waarbij Uranitch de klanten verleidt met muzakversies van ‘Our House’ en ‘Harvest Moon’.

Zoals gebruikelijk bij Golden Palce gaat het niet lang goed. Annabel Overbeeke verliest in een paarse baljurk al haar belemmeringen en Katelijne Beukema gaat nog een stapje verder door haar seksuele frustraties te botvieren op een reusachtige knuffelbeer. Als de heerlijk neurotische Monique Kuijpers terugkeert om haar gekochte kussen om te ruilen, meteen gevolgd door de dagelijkse uitverkoop, is het hek echt van de dam en verliest iedereen op even absurde als hilarische wijze alle beschaving.

Alleen de jongste bediende blijft in zijn rol en voert tegen het eind de in roerloze paspoppen veranderde klanten als de rattenvanger van Hamelen met zich mee. Of zijn ze de consumerende zombies die we allemaal meer en meer dreigen te worden? Mierzoet zingen ze het zelfingenomen ‘Fix you’ van Colplay:

When the tears come streaming down your face
When you lose something you can’t replace
When you love someone but it goes to waste
Could it be worse?

Lights will guide you home
And ignite your bones
And I will try to fix you

Net als alles in Shop Till You Drop is dit geruststellende einde slechts schijn. Want hoe charmant Uranitsch de hele voorstelling ook is, hij is net zo nep als wat uit een Senseo komt, de muziek van Colplay en elke etalage. Zoals eerder in voorstellingen als Restaurant Amore en Death By Powerpoint laat artistiek leider Ingrid Kuijpers een moralistische boodschap achterwege, maar gebruikt komische uitvergroting, absurde situaties en fysiek spel om het publiek een zeer overtuigende spiegel voor te houden.

Foto: Ben van Duin

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

de Volkskrant
★★★★☆
'De regie van Ingrid Kuijpers voltrekt zich volgens beproefd recept. Met een minimum aan tekst legt ze herkenbare neuroses bloot. Het fysieke spel neemt absurdistische trekken aan met tragikomisch effect: er breekt een gevecht los tot in de pashokjes om de laatste aanbiedingen. En de klanten eindigen uitgekleed, als paspoppen van een doorgeslagen commercie.' Annette Embrechts

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , , ,