In een open stal van biologische boerderij Zonnegoed in Ens, vlakbij Schokland, wordt het publiek welkom geheten door een van de acteurs van Compagnie Dakar. Hij vertelt dat de voorstelling Schokland Regenerated  gebaseerd is op Oom Wanja van Tsjechov. Op dat moment komt acteur Hans man in ‘t Veld aangestiefeld, met in zijn handen een samovaar – Tsjechov spelen, daar hoort een samovaar bij, toch?

Maar nee, dit betreft een radicale bewerking  van Oom Wanja, dus Man in ’t Veld druipt weer af en gaat thee halen in een thermoskan. Modern theater, dat moet het worden. Schokland Regenerated is de derde zomerproductie die Compagnie Dakar van regisseur Guido Kleene in dit deel van de Noordoostpolder maakt. Eerder waren De kersentuin en De toekomst van Schokland te zien.

Tsjechovs Oom Wanja heeft als ondertitel Taferelen uit het landleven en dat is ook de perfecte samenvatting van dit locatietheater: vier taferelen op verschillende plekken in en rondom de boerderij, met tussendoor wandelingen door een voedselbos, velden vol wilde bloemen en metershoge vlinderstruiken.

Ook hier is Wanja een harde werker die maar moeilijk overweg kan met de op handen zijnde veranderingen. Zijn nichtje Sonja staat hem al even hardwerkend bij, en door de bezoeken van de charmante dokter Astrov slaan ook de harten op hol. Hij is de man die vindt dat we rigoureus anders met de aarde moeten omgaan. Als uiteindelijk ook de oude pater familias (tevens professor) Aleksandr met zijn verveelde, maar bloedmooie vrouw Jelena langs komt, raken de gemoederen oververhit. Hoe verder met het landleven, de liefde, de toekomst?

In regie van Guido Kleene en bewerking van Marlies Bosmans is het staketsel van het origineel overeind gebleven, maar zijn de handelingen en thematiek naar nu verplaatst. Bovendien is Wanja hier een vrouw en Sonja een man (Sony): een leuke gimmick, maar voor de liefdesperikelen maakt het verder niet uit, behalve dat er nu een queer tintje boven de velden hangt.

Grote kracht van Schokland Regenerated zijn de vier locaties waarop wordt gespeeld (boerenschuur, open veld, zitkuil en lommerrijke vijver), te midden van kwakende kikkers en rondscharrelende poezen. Intussen horen we tal van interessante wetenswaardigheden over de zegeningen van een voedselbos en strokenlandbouw.

Logistiek is dit een bewerkelijke productie, waaraan ook een groep overenthousiaste, piepjonge vrijwilligers meedoet. Maar Kleene bewijst zich opnieuw als een uitstekend acteur- én ensembleregisseur. Sabine van Kuipers is een opstandige, energieke Wanja, Roan ten Cate een aandoenlijk goedmoedige Sony, Jean Pierre Nshimyumuremyi een doortastende dokter Astrov en Emma Josten een behoorlijk verleidelijke Jelena. Tijn Panis fladdert als Maarten erg grappig door alles heen, en Hans Man in ‘t Veld is als de oude professor een attractie op zich, met zijn wankele tred en geheel eigen tekstbehandeling.

Tussendoor wordt muziek gemaakt en gezongen, van ‘Summertime’ tot Brel. Aan alles zie je dat de acteurs het goed met elkaar hebben, en plezier, en dat slaat over op het publiek. Totdat uiteindelijk in het weemoedige slotdeel iedereen vertrekt en de harde werkers achterblijven. Dan zijn we weer helemaal terug bij Tsjechov.

Na afloop kan het publiek in boerderij Zonnegoed voor twee euro per kilo groenten van de nieuwe oogst kopen: aardappelen, uien, bietjes. En ook een zak speltmeel. ‘Met liefde geteeld. Niet met shit.’

Foto’s: Ben van Duin