Drie acteurs, drie deuren, heel veel pruiken en rake klappen. Dat zijn de ingrediënten van de voorstelling Op spanning, op de openingsavond van De Parade in Den Haag gespeeld door STUKK. Zelden zullen pruiken, vaak een attribuut voor mallotigheid, meer op hun plek zijn geweest dan in deze productie, die omschreven wordt als een spy-thriller, ofwel een spionageklucht.

Jip Smit, Jurriën Remkes en Tobias Nierop spelen acteurs die in hun rollen undercover gaan om een naderende wereldramp te voorkomen. Spionnen zijn het, die door willen dringen in hotel Zur Blauen Donau waar een neo-nazi (Günther Günther) een Zweedse professor (Björn) wil omleggen om diens onderzoek naar een nieuwe atoombom te confisqueren, en al doende de Derde Wereldoorlog te ontketenen. Zoiets.

Eigenlijk doet dat verhaal er niet toe, want het gaat hier vooral om de talloze rolwisselingen, met de daarbij horende pruiken, misverstanden, het voortdurend in en uit deuren denderen, en vooral heel veel handgemeen.

Belangijker dan de tekst is in die zin het fysieke spel van deze drie acteurs, die zo te zien ook atleten zijn, en geoefend in een toneelgevecht op een podium van een paar vierkante meter. Op spanning (concept en regie Stephen Liebman) is erg grappig, soms snoeihard, en je houdt je hart vast bij al dat fysieke geweld. Lichamen kletteren met veel kabaal op de vloer, er worden salto’s gemaakt, en ook het publiek op de eerste rij moet af en toe een helpende hand bieden.

Tussendoor speelt ook nog een soort jaloezie tussen de drie acteurs over de vraag wie dit keer de hoofdrol mag spelen. Plus de nodige amoureuze verlangens, door alle variëteiten heen. ‘Twisten met de plottwist’, noemen ze het zelf. Jip Smit excelleert in een furieuze monoloog vol geweldsfantasieën, Jurriën Remkes speelt een erg grappige geilneef en Tobias Nierop is in alles aandoenlijk.

Op spanning van STUKK is in wezen een perfect uitgevoerd spel voor stoute jongens, die stoer willen doen. Voor het publiek betekent dit een half uur met open mond op een te klein bankje zitten, en genieten. Het is intussen nauwelijks voorstelbaar dat er dit jaar op De Parade hardere klappen zullen vallen.

Foto: Erik van ’t Hof