Recensie

Nieuwspoort
Nationale Toneel
★★★☆☆ Toneel
20 november 2013 - Nationale Toneel Gebouw, Den Haag - Speellijst
Geestige verkenning van de Haagse politiek
Door gepubliceerd 22 november 2013

In Perscentrum Nieuwspoort treffen journalisten en politici elkaar in de sociëteit waar de afspraak geldt dat wat gezegd wordt off-the-record is. Sinds 2007 kent Nieuwspoort jaarlijks een rapporteur: iemand die een tijdje zonder veel belemmeringen in het perscentrum en de Tweede Kamer mag rondlopen. De bekendste is waarschijnlijk Joris Luyendijk die drie jaar geleden het boek Je hebt het niet van mij… schreef over zijn maand aan het Binnenhof.

Vier jonge acteurs en regisseur Casper Vandeputte die begin dit seizoen in dienst traden bij het Haagse Nationale Toneel mochten dit najaar als officiële rapporteurs een paar maanden het Binnenhof verkennen. Ze kregen bijna overal toegang in de Tweede Kamer, spraken met politici, ambtenaren, journalisten en lobbyisten, off-the-record natuurlijk, en worstelden zich door allerlei achtergrondinformatie en boeken.

In Nieuwspoort maken ze de balans op van hun verkenning van het Binnenhof. Ze noemen de voorstelling zelf een theatraal onderzoeksverslag: een verslag in de vorm van een reeks scènes losjes bijeengehouden door de terugkerende vaststelling dat Nederland een land is met veel welvaart en vrijheden. Al houdt die constatering voor de politicus iets anders in dan voor de Marokkaanse schoonmaakster.

Sallie Harmsen, Hannah Hoekstra, Joris Smit en Reinout Scholten van Aschat  introduceren zichzelf als vier rapporteurs met naar eigen zeggen aanvankelijk weinig bagage. In het begin geïmponeerd, verwonderden ze  zich over de wereld van de politiek en de rol van de media die van de politiek een ander soort theater maken.

De formele toon waarop ze de voorstelling inleiden bij het ‘Geacht publiek’moet echter al snel plaats maken voor een aantal geestige tafereeltjes: Confucius die na een diepzinnig citaat een roze microfoon tussen zijn voortanden krijgt geduwd, een opgewonden debatje van politici in een niet te volgen fantasietaaltje, Wilders die in zijn rol schiet wanneer de camera draait.

Hier en daar delen ze een speldenprik uit, maar, zoals ze zelf al opmerken, ze schurken soms wat tegen het cabaret aan. Daarmee willen ze echter niet volstaan. Aan het einde van de voorstelling nemen ze het publiek mee naar de kraamkamer van de democratie, het Athene van 2500 jaar geleden: naar hoe het begon en wat ook al weer de bedoeling was. Hun conclusie klinkt bijna als een collegiale wens aan het adres van de politici: ‘Breng wat je doet met grote schoonheid’.

Nieuwspoort is een aantrekkelijke voorstelling en een veelbelovende entree van Casper Vandeputte en deze vier jonge acteurs bij het Nationale Toneel.

Foto: Kurt Van der Elst

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

NRC Handelsblad
★★★★☆
'Hoe doordacht Nieuwspoort is, blijkt uit de overpeinzing dat Nederland op orde is. Die verandert steeds van betekenis. Eerst is het een biecht die machteloos engagement verwoordt. Uitgesproken door een politicus is het een werktuig, dat hem toont als handelaar in argumenten. Bij de schoonmaakster is het oprechte blijdschap over dit "paradijs aan de Noordzee".' Ron Rijghard
Volkskrant
★★☆☆☆
'Even dreigt de verbeelding aan de macht te komen, als de acteurs verslag doen van een nachtelijke slemppartij waarin Mark Rutte uit een kast komt en Diederik Samson met zijn kop tegen een groot tv-scherm knalt op zoek naar een visie. Maar die aanstekelijke slemppartij waarin Mark Rutte uit een kast komt en Diederik Samson met zijn kop tegen een groot tv-scherm knalt op zoek naar een visie. Maar die aanstekelijke fantasie duurt maar heel kort.' Hein Janssen
Trouw
'Uiteindelijk ontstond er een indrukwekkende voorstelling, die wel degelijk ergens over gaat. Zo zijn er prachtige scènes over het dagelijkse politieke wereldje op de vierkante kilometer. De grofheid en de platheid van sommige media, de onzin van de dagelijkse peilingen, het vreemde gedrag van politiek-assistenten. Over de eenzaamheid die je kunt voelen op "belangrijke" recepties en over het gevoel dat het nergens over gaat. Ze tonen hoe idealen bij veel politici wegkwijnen.' Teun Lagas
Het Parool
★★☆☆☆
'Maar verder dan observaties en anekdotes komen de makers niet. Ze geven het tegen het einde van de voorstelling zelfs ruiterlijk toe: "Het is een moeilijk te doorgronden wereld, we zijn niet verder gekomen dan wat Klokhuisweetjes en cabaret," maar halen daarmee ook één van de sterkere scènes, het brabbeldebat, onderuit.' Lorianne van Gelder

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , ,

  • Elders

    NRC Handelsblad
    ★★★★☆
    'Hoe doordacht Nieuwspoort is, blijkt uit de overpeinzing dat Nederland op orde is. Die verandert steeds van betekenis. Eerst is het een biecht die machteloos engagement verwoordt. Uitgesproken door een politicus is het een werktuig, dat hem toont als handelaar in argumenten. Bij de schoonmaakster is het oprechte blijdschap over dit "paradijs aan de Noordzee".' Ron Rijghard
    Volkskrant
    ★★☆☆☆
    'Even dreigt de verbeelding aan de macht te komen, als de acteurs verslag doen van een nachtelijke slemppartij waarin Mark Rutte uit een kast komt en Diederik Samson met zijn kop tegen een groot tv-scherm knalt op zoek naar een visie. Maar die aanstekelijke slemppartij waarin Mark Rutte uit een kast komt en Diederik Samson met zijn kop tegen een groot tv-scherm knalt op zoek naar een visie. Maar die aanstekelijke fantasie duurt maar heel kort.' Hein Janssen
    Trouw
    'Uiteindelijk ontstond er een indrukwekkende voorstelling, die wel degelijk ergens over gaat. Zo zijn er prachtige scènes over het dagelijkse politieke wereldje op de vierkante kilometer. De grofheid en de platheid van sommige media, de onzin van de dagelijkse peilingen, het vreemde gedrag van politiek-assistenten. Over de eenzaamheid die je kunt voelen op "belangrijke" recepties en over het gevoel dat het nergens over gaat. Ze tonen hoe idealen bij veel politici wegkwijnen.' Teun Lagas
    Het Parool
    ★★☆☆☆
    'Maar verder dan observaties en anekdotes komen de makers niet. Ze geven het tegen het einde van de voorstelling zelfs ruiterlijk toe: "Het is een moeilijk te doorgronden wereld, we zijn niet verder gekomen dan wat Klokhuisweetjes en cabaret," maar halen daarmee ook één van de sterkere scènes, het brabbeldebat, onderuit.' Lorianne van Gelder