Recensie

Nader verdwaald
Joost van Dijk
★★★★☆ Muziektheater
30 juni 2018 - Live Art Breda, Podium Bloos - Speellijst
Een choreografie van je eerste schoentjes
Door gepubliceerd 1 juli 2018

Ook binnen het theater heb je symfonieën en kamermuziek. Voor die laatste afdeling is Live Art Breda een goed adres. Het intieme en sfeervolle festival programmeert kleinschalige voorstellingen en andere kunstuitingen. Omdat ook het eten en het weer goed waren, was meer publiek zeker op zijn plaats geweest. Misschien was het weer wel iets té goed.

Aan de voorstellingen lag het niet. De danssolo The Shepherd van Heather Ware en Nader verdwaald van Joost van Dijk, samen een double bill, lieten de veelzijdigheid van het festival mooi zien.

Van Dijk is een autodidacte muzikant en videomaker. Die kwaliteiten combineert hij in Nader verdwaald: hij omringt zich met instrumenten (elektrische gitaar, cello, toetsen, klokkenspel, percussie en effectapparatuur) om met live-muziek en ter plaatse ingespeelde loops daarbij zijn eigen soundscape te maken, sfeervol, illustratief en melodieus. Scholing in de kunsten heeft hij altijd bewust vermeden; liever trok hij zelf zijn plan.

Op het scherm zie je de solist naar het station gaan (een melodica speelt de voorbijrijdende auto’s) en in Breda uitstappen, om op de plaats van het filmconcert zijn instrumentarium klaar te zetten. Spelen is slepen. Met kabels verbindt hij alles, en hij zet een camera klaar om alles vast te leggen. Kennelijk voldoet die niet: ‘nieuwe camera kopen’ schrijft hij op een briefje. Dat kan weer doorgekrast worden als de aanslag van de belastingdienst binnenkomt.

Tussendoor zien we een oude man in close up, in wie we Van Dijks vader vermoeden. Bij hem lopen heden en verleden door elkaar; het slotlied ‘Alles vergeten, alles kwijt’ lijkt vooral voor hem gemaakt. Maar aan de andere kant: hoe precies kennen wij ons eigen verleden nog? In een doos zien we parafernalia uit de jeugd van Joost van Dijk: foto’s en twee witte schoentjes.

Heden en verleden, hoe die elkaar beïnvloeden en door elkaar heenlopen, dat is het thema van de kleine voorstelling waarin veel te beleven valt. Uiteindelijk wordt de tijd teruggedraaid. De schoentjes blijven achter. Zonder voeten erin zetten ze hun pasjes. Het zijn de voorwerpen die de grens tussen toen en nu moeiteloos laten vervagen. Nader verdwaald is een subtiele, zorgvuldig gemaakte solo waarin één man de verschillende lagen beheerst en regisseert en het hier en nu vervloeit met het daar en toen. Ook te zien in een jeugdversie.

Foto: Frank Bouwkamp

Één Reactie

  1. Geplaatst op 2 juli 2018 om 19:04 | Permalink

    Mooie recensie van een mooie voorstelling.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

Nog geen andere recensies

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , ,

  • Elders

    Nog geen andere recensies