‘Voor wie is dit de allereerste keer in het theater?’, vraagt Anastasiia Liubchenko aan de zaal. Een heel stel kleine handjes gaat de lucht in, daartoe aangemoedigd door een heel stel enthousiaste ouders. Vóór de voorstelling begint, volgt daarom eerst een korte snelcursus theaterkijken: ogen wijd open, oren gespitst, niet te hard schreeuwen én handen opwarmen voor het applaus. Maar waar de peuters in de zaal het theater nog moeten leren kennen, tonen regisseur en speler Anastasiia Liubchenko en componist Thijs Felperlaan van theatergezelschap Mime Wave zich met de innovatieve voorstelling Mijn Kleuren (2+) juist meesters in de kunst van het theatermaken voor de allerkleinsten. 

We volgen moeder Haas en een klein, pluizig, wit haasje genaamd Zaya, die samen op avontuur gaan. Op een groot scherm achter Liubchenko (die moeder Haas speelt én Zaya door middel van poppenspel) trekken seizoenen, landschappen, dieren en dromen voorbij in prachtige animaties, gemaakt door Liubchenko en kunstenaar Natalka Skryabina. 

De door Liubchenko bedachte animatietechniek is speels en vindingrijk. Staand voor het scherm kan ze met één beweging een verandering in de animatiewereld teweegbrengen en omgekeerd plukt ze door middel van wat slimme goocheltrucs ook moeiteloos voorwerpen uit het scherm, die vervolgens als attributen in de echte wereld verschijnen. Voor alle kinderoogjes in de zaal moet het haast magisch zijn hoe de animatiewereld en de echte wereld met elkaar versmelten. 

Terwijl bloeiende velden en herfstige bossen, bijen, rupsen, kikkers, vlinders, nachtelijke luchten en door sneeuw overgoten werelden aan het jonge publiek voorbij trekken, verspringt ook haasje Zaya keer op keer van illustratie naar echte pop en verandert zo van klein, pluizig en volledig wit bolletje, tot kleurrijke, grote haas.

Want met elk pad dat het haasje beloopt, elk beestje dat het tegenkomt en elk blaadje dat het ziet vallen, groeit het en krijgt het er een kleurtje bij. Grassprietjes geven groene oortjes, herfstblaadjes een oranje armpje, het planten van een bloembol veroorzaakt een gele buik, het spelen in de sneeuw een blauwe poot en het eten van een aardbei zorgt voor rode wangetjes. En niet alleen de vrolijke avonturen zorgen voor kleur. Ook een enge droom zorgt voor een zwart vlekje en verandert het kleine haasje. 

Met elke ervaring, leuk én spannend, wordt Zaya specialer en op de allereerste schooldag blijkt (warempel!) dat alle andere kleine haasjes ook een totaal eigen en uniek kleurenpalet hebben en dat ze allemaal even mooi zijn.

Daarmee slaagt Liubchenko erin op innemende wijze, met een vindingrijke combinatie van animatie en theaterspel, een kleurrijk verhaal te vertellen, dat bovendien een mooie boodschap in zich draagt. Gelukkig waren de handjes nog warm voor het welverdiende applaus.

Foto’s: Hans Boddeke