Je voorstelling Meer voor mannen noemen en het dan vooral over vrouwen hebben. Je moet het maar durven, en natuurlijk durft Kim Karssen dat. Ze staat opnieuw op De Parade met een half uur stand-up comedy, en in de aankondiging daarvan wordt beloofd dat het zal gaan over mannen. ‘Hallo mannen van de Parade! Even onder ons; wij vrouwen hebben het zwaar, maar mannen! Die krijgen het ook niet cadeau! Tijd dat we ook even voor jullie zorgen. Met elkaar praten. Geen gelul, maar échte gesprekken.’

Vervolgens gaat het in Meer over mannen (eindregie Ellen Parren) op schaamteloze wijze over Kim Karssen zelf – 29 jaar, nog steeds single dus hup jongens, daten! De mannen die ze ontmoet zijn suffe sukkels of doodenge fluisteraars, ze hebben lippen vol zweren en ze stinken uit hun bek. Karssen kan als geen ander ongemakkelijke situaties tussen vrouwen en mannen oproepen.

Maar ze spaart zichzelf niet. Ineens hangt er een touwtje uit haar onderbroek en trek ze er een tampon uit. Even later doet ze verslag van een bezoek aan een gynaecoloog omdat ze een spiraaltje wil laten inbrengen, maar waar haar baarmoeder kennelijk niet zo van gediend is.  In de zaal wordt hardop gelachen.

Twee keurige Haagse vrouwen vlak voor mij noemen haar optreden ’bizar’. Een man met een hip petje lacht het hardst – misschien uit herkenning. Andere manen, vaak samen met hun vrouw, schuiven ongemakkelijk heen en weer.

Heeft dat zin, om in een recensie publieksreacties te noteren? Jazeker, althans in dit geval, want Karssen is zo meedogenloos eerlijk én over de top, dat het publiek wel moet reageren. Bovendien betrekt ze het publiek bij haar show: zo sleept ze een man uit de zaal het podium op, en aan het eind zingen we met haar mee: ‘Laat je toch eens gaan, laat je opgesloten tranen nu maar vrij.’

De schakelingen tussen haar observaties en onderwerpen zijn onnavolgbaar, maar dat maakt het juist zo spannend. Zelf heb ik ook een paar keer hard gelachen, niet uit eigen ervaring, maar omdat ik haar zo ontwapenend grappig vond: dat bij de dokter meekijken naar haar eigen vulva, haar anekdote over de 5-jarige vrijpostige Lucas tijdens een workshop Theater voor Kleuters.

Waar ze in haar eerdere Parade-voorstelling Don’t Rain On My paReet een paar hoogst persoonlijke pijnpunten liet voorbijkomen, eindigt Meer voor mannen vrolijker – met een installatie van zingende schaamlippen en klutsende eierstokken.

Foto’s: Erik van ’t Hof