250 jaar geleden bevrijdde Amerika zich van het koninklijke, koloniale juk van Engeland. Maar nu lijkt het land weer terug bij af met Donald Trump, die zich gedraagt als een autoritaire monarch. De Amerikaans-Nederlandse Boom Chicago comedian Greg Shapiro haalt een lading giftige pijlen uit zijn tas en richt ze op de ‘proto-fascistische leider’ van zijn geboorteland.

Als de Nederlandse bevolking zijn stem had mogen uitbrengen bij de Amerikaanse verkiezingen, zou 72 procent anti-Trump hebben gestemd. Dat percentage is inmiddels gestegen tot 92, dus de kans dat er ook maar iemand in de zaal bij Greg Shapiro zit die Donald Trump een warm hart toedraagt is vrijwel nul, zeker als je het contingent ‘Amerikaanse vluchtelingen’ in de zaal meerekent. Een thuiswedstrijd dus en preken voor eigen parochie, waar Shapiro ook langs komt tijdens de tournee van zijn solo King Me. Dat maakt een voorstelling eigenlijk al bij voorbaat minder spannend.

De eerste termijn van Trump was voor comedians een absoluut cadeautje, dat gretig werd uitgepakt. De Amerikaanse talkshowhosts en comedians in het theater konden lekker beuken, en er zat heel veel vrolijkheid onder dat beuken onder het motto: Kijk toch eens wat dat gekke Amerika nu weer uithaalt.

Die vrolijke verontwaardiging heeft tijdens de tweede termijn van Trump bij veel comedians plaats gemaakt voor wanhoop: hoe is het in godsnaam mogelijk dat de democratie in Amerika steen voor steen wordt afgebroken, zoals Trump en de zijnen ook het Internationaal Strafhof in Den Haag kapot willen maken. Als het de Democraten niet lukt om Trump met de mid-term verkiezingen vleugellam te maken dan is de ramp compleet en kan de nieuwe koning zijn destructieve werk afmaken.

Shapiro snapt dat Canadezen met Maple Leaf-vlaggetjes op hun rugzak rondlopen om te laten zien dat ze geen Amerikaan zijn. De radeloosheid heeft ook Shapiro te pakken, die in zijn nieuwe solo aansluit bij de No Kings!-beweging in de Verenigde Staten, die in 2025 de kop op stak. Deze protestbeweging waarschuwt tegen het nieuwe autoritarisme in de traditie van het achttiende-eeuwse protest tegen koninklijke macht.

Shapiro komt gekroond op in koninklijk gewaad en spreekt zijn ‘royal subjects’ toe. Zijn programma is simpel: Make The Wealthy Great Again. Toch lijkt Shapiro zich niet tegen elke vorm van monarchie te verzetten. Hij heeft wel waardering voor de ontspannen houding en tamelijk machteloze politieke positie van Willem Alexander. En gezien de situatie waarin Europa is beland, ziet hij toch ook wel wat in de tough lady royalty van Ursula von der Leyen, de voorzitter van de Europese Commissie, het dagelijks bestuur van de EU. Een sterke vrouw, die met lijm en ferm optreden de familie bij elkaar weet te houden.

Shapiro, die altijd een klein flesje champagne bij zich heeft voor het geval Trump plotseling overlijdt, maakt een familievergelijking bij de drie grote wereldmachten: China als het oudste kind, dat bedachtzaam door het mijnenveld van regels en verwachtingen loopt, Amerika als het jongste kind dat roekeloos door het leven stampt en Europa als het middelste kind, dat zich vooral klein maakt en rationeel op de vlakte houdt. Die houding van Europa met het middelste kind syndroom moet veranderen, als het niet vermorzeld wil worden. Dat was een origineel stuk uit de voorstelling, die op zich vermakelijk was, maar waarvoor je niet op het puntje van je stoel terecht komt.

Het echt gevaarlijke onderwerp speelde een kwart eeuw geleden bij Boom Chicago. Op de dag van de nine-eleven aanslag speelde het comedygezelschap de reguliere voorstelling met improvisaties. Zoals het alerte comedians betaamt hadden ze al direct een pittige verzameling grappen klaar over wat er die dag was gebeurd in New York. Maar ja, was het wel gepast? Een kwart eeuw later haalt Shapiro zijn aantekeningenboekje tevoorschijn en leest een paar van die grappen voor, die ze toen bij nader inzien toch maar niet durfden te maken voor publiek. Waarschijnlijk was dat wel een goede beslissing, maar wat was het geweldig om die vlijmscherpe grappen nu wel te horen. Alleen al om die reden is de show toch een aanrader.

Foto: Nathalie Hennis