De Nederlandse Opera
Il turco in Italia
★★★★☆
Fascinerende Rossini bij DNO
Oswin Schneeweisz
8 april 2012
Gezien op 6 april 2012, Het Muziektheater, Amsterdam

Jarenlang waren de succesvolle Rossini-producties van Dario Fo maatgevend bij De Nederlandse Opera. De jonge regisseur David Hermann had met zijn Il turco in Italia dus wel iets te verdedigen en het was ook nog eens zijn regie-debuut bij DNO! Een droomdebuut, want met Il turco in Italia levert DNO een waardig opvolger van Fo. Het is zowel muzikaal als theatraal een topproductie, een voorstelling die het waard is om gezien en gehoord te worden.

In Il turco… draait alles om een jonge Turk die een zigeunerin het hoofd op hol brengt wat leidt tot ruzies met echtgenoot en minnaar en natuurlijk het onvermijdelijke happy end. Het is een nogal clichématig libretto waar menig regisseur zijn tanden op heeft stukgebeten. Hermann had een sublieme vondst: bij hem zijn de minnaar, de echtgenoot en de dichter één en dezelfde persoon. Alle drie verschijnen ze ten tonele in hetzelfde lullige regenjasje.

In de oorspronkelijke versie laat de dichter zich door alle verwikkelingen inspireren tot een nieuw werk. In Hermanns versie kijkt de dichter terug op zijn leven en de keuzes die hij heeft gemaakt. Een sublieme vondst, waarmee hij de lichtvoetige enscenering een enorme psychologische diepte geeft. De klucht lijkt soms wel een nachtmerrie. Naarmate de voorstelling vordert neemt het surrealistische gehalte namelijk toe. Niet in de laatste plaats dankzij het inventieve gebruik van videoprojecties.

Muzikaal is deze Rossini minstens zo interessant. Het Nederlands Philharmonisch Orkest speelt zelfs met een vleugje Rossiniaans raffinement onder de Italiaan Carlo Rizzi en op het podium staat een handvol ‘gouden strotten’ met Olga Peretyatko (Fiorilla) als bewonderenswaardige Prima Donna.

Elders

Volkskrant
★★★☆☆

'In muzikaal opzicht is deze Turco meer dan bevredigend. (...) Voor het overige is de vormgeving dertien-in-een-dozijn en gaat de voorstelling gebukt onder hollen of stilstaan en stijlmiddelen die ontleend lijken aan het aloude Theater van de Lach.' Frits van der Waa

TROUW
★★★☆☆
'Rizzi houdt de teugels te strak, is bovenal humorloos en kan maar niet de juiste balans vinden, waardoor Rossini's guitigheid kansloos is. Nog een geluk dat er zo goed gezongen wordt.' Peter van der Lint [sterren toegekend door de redactie van theaterkrant.nl]
NRC HANDELSBLAD
★★★☆☆
'Hermann gaat actuele verwijzingen uit de weg. De verhouding tussen Oost en West is al te gespannen, vindt hij. In plaats daarvan benadert hij de intrige frontaal vanuit het platte, maar juist die keuze stelt veel scherpere eisen aan timing en personenregie dan worden waargemaakt.' Mischa Spel
Het Parool
★★★☆☆
'Op de beste momenten speelt David Hermann een geestig spel met projecties (..) en met cartooneffecten, maar op de magerste momenten is het allemaal net te secundair en dat is fataal voor dit veredelde Theater van de Lach.' Erik Voermans
De Telegraaf
★★★★☆
'Een Rossini met een droombezetting: alle reden om het Muziektheater te bezoeken.' Eddie Vetter

Reageer

Uw E-mail adres zal niet gepubliceerd worden.