Rudolphi producties
Holy F
★★★★☆
Hyperbewuste geschiedenisles in feminisme
Ayden Dijkstra
11 november 2016
Gezien op 10 november 2016, Toneelschuur, Haarlem

Holy F van Rudolphi Producties is een hyperbewuste geschiedenisles in voornamelijk wit feminisme, die elke vorm van bekrompenheid rond het onderwerp op de hak neemt. De korte introductie waarin actrices Eva Marie de Waal en Sophie van Winden met zwoele stem seksistische anekdotes vertellen zou je bijna op het verkeerde been zetten. Ja, deze voorstelling is ook zeker om te lachen, maar nog veel belangrijker; hij gaat gecontroleerd de diepte in.

De Waal en Van Winden geven een geschiedenisles in feminisme die niet stopt in het heden. Afwisselend spelen ze onder andere Aletta Jacobs, Virginia Woolf, Joke Smit, Naomi Wolf, Audre Lorde, mannen, ouders en zichzelf. Filosofe Simone van Saarloos geeft vanachter haar bureau nadere tekst en uitleg. Het zorgt voor veel discussie omtrent genderrollen, het imago van en de kijk op feminisme en wat dit doet met vrouwen, mannen en kinderen. Kritiek op de hippe en beruchte stroming wordt zeker niet geschuwd.

De opvallende, soms futuristische, soms uitgesproken bombastische kostuums van Miek Uittenhout, zijn een mooi contrast tegen de voorgrond van het letterlijk zwart-witte decorbeeld. De twee lange witte stroken hebben zeker in het begin iets weg van een catwalk of een auditieruimte, wat versterkt wordt door Van Saarloos die vanachter haar bureau alles in de gaten houdt.

Halverwege de voorstelling, als de zoveelste witte feministe uit de dood opstaat, vraag ik me af of het mogelijk is om het over feminisme in het algemeen te hebben in een voorstelling die zo wit is als deze. Is het genoeg om de namen van Audre Lorde, Beyoncé, Solange en natuurlijk Chimamanda Ngozi Adichie te laten vallen om je bewustzijn van het hedendaagse niet-witte feminisme duidelijk te maken? Mijn vraag wordt meer dan beantwoord als tijdens een geïmproviseerde talkshow de discussie over de privileges van de witte hoogopgeleide feministe losbarst en de makers bewijzen dat deze voorstelling gemaakt is met een zeer groot en bewonderenswaardig bewustzijn. De Waal als Sunny Bergman: ‘Ik voer hun strijd niet en ik kan ook niet namens een andere groep praten dan ik zelf vertegenwoordig, ik kan ze enkel bijstaan in hun strijd.’

Holy F laat je achter met vragen, inzichten en interessante stof voor discussies die niet binnen de deuren van de theaterzaal kunnen blijven en dat is maar goed ook. De indrukwekkend treffende afsluiting van Simone van Saarloos, die met haar stem bewijst dat ze de woorden op papier zo’n kracht kan geven dat je bijna de barricade op wil springen, maakt de voorstelling en de boodschap compleet. ‘We moeten oefenen in toevoegen, met aandacht als wapen.’

Foto Moon Saris

Elders

Het Parool
★★★★☆

'Holy F is vooral educatief en drukt niet te hard op pijnpunten. Dat is niet per se kwalijk: een resumé van 150 jaar feminisme lijkt me nu behoorlijk nuttig. En gelukkig zorgt Van Saarloos dat het niet te glad wordt.' Simon van den Berg

de Volkskrant
★★★☆☆
'Toch bieden de sketches weinig meer dan herformuleringen van bekende citaten, krantenkoppen en weetjes. Het zelfbewustzijn van Waal en Wind is te waarderen, nu nog een theatertekst die niet aait en aarzelt, maar bijt.' Annette Embrechts
NRC Handelsblad
★★☆☆☆
'Het spel is onderhoudend, de kostuums geweldig, maar voor de hand liggende onderwerpen - Aletta Jacobs, okselhaar, De Beauvoir - komen in het middendeel te vluchtig aan bod om er een eigen draai aan te geven. Filosofe Simone van Saarloos deelt ondertussen via een laptop en scherm op het podium haar gedachten met het publiek. Die gaan tijdens de première vooral over Trump, logisch, maar wat afleidend.' Sabeth Snijders

Reageer

Uw E-mail adres zal niet gepubliceerd worden.