Als een doorgewinterde American style comedian dendert Martijn Crins het podium op en stelt de in zo’n setting gebruikelijke vraag: ‘Are you ready?’ En nog een keer, met meer volume, en de zaal antwoordt als een goed opgevoed publiek met ‘Yeah!! En nog een keer en nog harder. En dan komt de nuchtere vraag vanaf het podium: ‘Ja, ready voor wat eigenlijk?’ Crins geeft zelf het antwoord: ‘Ik weet het niet.’

Dat korte zinnetje is zijn levensmantra geworden, al snel gevolgd door ‘Ik kan het niet’ en ‘Ik snap het niet.’ De inmiddels in Amsterdam-Noord neergestreken Limburgse comedian Martijn Crins neemt het in zijn tweede programma op voor de zoekende mens, of eigenlijk meer de struikelende, mislukkende mens, met een cv vol gênant falen.

Maar er is één ding waarin Crins zeker niet faalt, en dat is zijn talent voor comedy. Op twee kleine dipjes na, als hij wat al te lang in een heen-en-weer-taalspelletje met iemand uit het publiek blijft hangen en een langdradig uitgesponnen lied, is Hè fijn een zeer geslaagd programma. Na Mesthoop, zijn debuut twee jaar geleden, vielen in de recensies de namen van Theo Maassen, Hans Teeuwen en Ronald Goedemondt. Die eerste twee kunnen wel worden weggestreept, maar de liefhebbers van Ronald Goedemondt zullen bij Crins helemaal aan hun trekken komen. Ook Crins heeft de gave om een klein dingetje in het dagelijks leven tot ongekend absurde proporties op te blazen, terwijl het wezenlijk belang van die kleine dingetjes overeind blijft staan. Zoals een terloops opgevangen zinnetje van een telefonerende man in de trein, twee dames die in de supermarkt hopen dat de klanten iets extra’s kopen om te doneren aan de Voedselbank of het verschonen van zijn baby.

Zijn fantasie is als een enorme waterval, die in vele beekjes in allerlei richtingen uitloopt. Zo eindigt de aankoop van een nieuwe auto, betaald door de vader van zijn vriendin, in de speelhoek van de autoshowroom (‘de tempel van het patriarchaat’) waar Crins zich helemaal verliest in een Lego-bouwproject.

Die grenzeloze fantasie en tomeloze energie spelen Crins in het dagelijks leven parten. Hij heeft zijn drift lang niet altijd onder controle (hij weet inmiddels dat je een hond 2.68 meter ver kan schoppen) en dreigt het overzicht in zijn leven soms helemaal kwijt te raken. De aanschaf van een hijskraan kan daarbij wel helpen, een bezit dat hij iedereen kan aanraden, ook al heb je soms helemaal geen zin om iets te tillen. Hij kijkt naar het gewroet en gedoe beneden, en ziet toch waar het allemaal echt om draait, wat echt belangrijk is. En zo krijgt een voorstelling met veel krankzinnigheid toch een mooi filosofisch tintje en is hij weer drie stappen verder dan zijn goed gelukte eersteling Mesthoop. Met Crins hebben we een potentieel grote comedian in huis.

Foto’s: Julian Maiwald