Recensie

De Fransse Eijkel speelt
De Fransse Eijkel
★★★★☆ Kleinkunst
30 november 2017 - Theater De Speeldoos, Baarn - Speellijst
Nieuwe originele stem binnen kleinkunstveld
Door gepubliceerd 1 december 2017

Dit gaat geen standaard kleinkunstavondje worden, beloven Sanne Franssen en Christian van Eijkelenburg, alias De Fransse Eijkel, aan het begin van hun voorstelling. En wie daar niet op zit te wachten, kan nu vertrekken. Het zaallicht gaat aan en de twee wijzen demonstratief naar de uitgang. Ze maken hun belofte waar. Met zijn sterk theatrale aanpak vormt De Fransse Eijkel, dat in 2016 de Publieksprijs van het Amsterdams Kleinkunst Festival won, een originele stem binnen het kleinkunstveld.

De grote kracht van Franssen en Van Eijkelenburg ligt in hun mimiek en in hun vermogen om perfect synchroon te bewegen en te spreken. Dit blijkt bijvoorbeeld uit een scène waarin ze de stemmen van Tommy en Annika uit Pippi Langkous playbacken. De tegenstelling tussen de brave kinderstemmetjes uit de serie en de heel wat minder onschuldige bekken die de cabaretiers erbij trekken heeft een komisch effect. Later in de voorstelling passen ze deze techniek in omgekeerde vorm toe, wanneer ze de stemmen uit een Duitse pornofilm playbacken alsof het een klucht is.

Sowieso heeft deze voorstelling veel weg van een kinderfeestje voor volwassenen. Franssen en Van Eijkelenburg dragen kinderlijke kleren en het decor bestaat uit levensgrote duploblokken, die op een slimme manier worden gebruikt om een hele reeks aan settings uit te beelden. Er zijn daarnaast vele verwijzingen naar YouTube, hét medium van de jeugd anno 2017. De best uitgewerkte is een foodvlog van een tienermeisje, gespeeld door Franssen. Zij prijst het augurkendieet aan, waarbij haar kleine broertje, neergezet door Van Eijkelenburg, duidelijk tegen zijn zin een pot augurken naar binnen moet werken om de kijkers te overtuigen.

YouTube vormt ook meer in het algemeen een belangrijk kader van deze voorstelling. De snelle opeenvolging van verschillende scènes en personages, zonder een duidelijke rode draad, maar wel met een aantal terugkerende situaties, laat zich goed vergelijken met een avondje YouTube-filmpjes kijken. Aan het einde van de avond wordt die vergelijking nog eens extra onderstreept wanneer Franssen en Van Eijkelenburg in een live-compilatie de hoogtepunten uit hun voorstelling binnen één minuut de revue laten passeren.

Het theatrale vakmanschap en de originele vorm maken De Fransse Eijkel een duo waar je meer van wilt zien. Het is ook een duo dat nog veel ontwikkelmogelijkheden heeft. Zo is de voorstelling inhoudelijk niet heel spannend. Het meeste materiaal is erg voor de hand liggend: ruziënde vriendinnen, twee jongeren op een festival. Franssen en Van Eijkelenburg hebben ook de neiging om scènes soms wat te lang te laten duren. Zeker als je de clou al van mijlenver ziet aankomen, is dat storend. Ten slotte zijn de twee vaak nog erg voorzichtig in hun absurdisme. Regelmatig schemert de gekte door hun personages heen, maar het lijkt alsof ze niet durven die gekte volledig door te voeren, waardoor veel scènes uiteindelijk toch vrij braafjes blijven.

Desondanks heeft De Fransse Eijkel een sterk debuut gemaakt. De technische beheersing van het duo is indrukwekkend. De gekozen vorm heeft veel potentie. De volgende keer wordt het hopelijk een écht volwassen feestje.

Foto: Thijs Maas

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.
  • Elders

    Nog geen andere recensies