Recensie

(for the time being)
Schweigman&, Slagwerk Den Haag
★★★☆☆ Mime
6 augustus 2017 - Theaterfestival Boulevard, Beverspijken 20c, Den Bosch - Speellijst
Rennende dansers in het zwarte gat van de tijd
Door gepubliceerd 7 augustus 2017

‘We zijn hier tijdelijk. De aarde draait steeds langzamer, maar onze wereld draait steeds sneller. De tijd is opgejaagd wild.’ Dit is een mooie tekst om de voorstelling (for the time being) (ja, tussen haakjes en met kleine letter) van Schweigman& en Slagwerk Den Haag te typeren.

De voorstelling maakt onderdeel uit van het Theaterfestival Boulevard in Den Bosch en gaat nog tot ver in december op tournee, ook langs reguliere theaters. Maar in Den Bosch bevinden we ons op een naamloos bedrijventerrein. In een loods betreden we een met zwarte gordijnen afgeschermde ruimte. De acteurs staan er verstard als wassen beelden, hier en daar geplaatst naast een sculptuur van dichtgevouwen verhuisdozen.

Er is geen tribune, de toeschouwers dwalen rond tussen de dertien spelers. Opeens, als op afspraak, rennen ze rond en schieten razendsnel tussen de mensen door, soms kleine botsingen veroorzakend. Dan staan ze weer stil en creëren bizarre figuren tussen het ‘gewone’ publiek. Een danser annex speler vertrekt haar mond, de ander knielt, een derde strekt een arm en kijkt star in de verte. Slagwerk Den Haag zwijgt nog. Het pulserende ritme van stilstand en beweging, van explosieve kracht en innerlijke rust heeft iets van een hartenklop. De tijd is een zwart gat, dat zal de betekenis zijn. En wij, toeschouwers en dansers, bevinden ons er middenin. De tijd is niet zozeer opgejaagd, als wel de dansers. Zij zijn als opgejaagd wild.

Niet alle toeschouwers lijken even gecharmeerd van het geren om hen heen. En regisseur Boukje Schweigman gaat nog een stap verder door de spelers een toeschouwer te laten optillen, hem van een colbertjasje te ontdoen en dat met de achterkant aan de voorzijde te dragen. Een andere speler sleept een toeschouwer aan de mouwen van een trui voort. Sommige bezoekers stellen deze interactie wel op prijs. Het wekt de nodige hilariteit.

Het wordt iets spannender als de spelers in de zwarte ruimte alleen de plekken kunnen innemen waar licht schijnt, ontworpen door Theun Mosk. Dan worden ze teruggedrongen op een klein vierkant of een smalle streep en kronkelen ze daar langs elkaar. Dat geeft een mooi beeld: de ruimte krimpt in elkaar. maar in tegenstelling tot eerder werk van Schweigman, zoals het fascinerende Wiek (2009), mist (for the time being) de esthetiek en ook de glanzende perfectie.

In het derde deel vouwen spelers de verhuisdozen in elkaar en plots ontstaat er een muur van dozen, acht hoog, een cirkel rondom het publiek. Ondertussen komt Slagwerk Den Haag ook flink los  met geheimzinnig gedempte klanken en ritmische composities. Er glijdt een schijnsel langs de dozen dat door de openingen binnendringt. Dat is meesterlijk. Ondertussen zijn de spelers stiekem weggeglipt uit het bouwwerk. Zacht geritsel duidt op beweging, en ja, de dozen komen dichterbij, het publiek raakt steeds meer ingesloten. Het vervolg zal ik niet prijsgeven, dat zou jammer zijn en de betovering van het slot verbreken.

Al met al is (for the time being) niet de belangwekkende voorstelling die verwacht kan worden van Schweigman&. De innerlijke eenheid is nogal verbrokkeld. Het slotdeel is het meest indrukwekkend, maar de onderdelen die erheen leiden missen zeggingskracht. Bewegingstheater en publieksparticipatie gaan nu eenmaal slecht samen. Dat is er ook niet de bedoeling van. Wel is er een spectaculair moment als het lijkt of een van de spelers op de grond valt, keihard, alsof hij gewond is. Dat geeft schrik. En spanning. Een voorstelling als deze heeft sterk met de appreciatie door het publiek te maken: stel je het op prijs dat acteurs de professionele afstand doorbreken of juist niet? Ik ben een sterk voorstander van die distantie.

Foto: Jochem Jurgens

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Medewerkers

Gegevens uit de Theaterencyclopedie (beta)

regie: Schweigman, Boukje
muziek: Teunisse, Fedor
muziek: Wienk, Frank
kostuums: Thomassen, Esmée
licht: Mosk, Theun

Meer info over deze voorstelling op Theaterencyclopedie.nl

Elders

Trouw
★★★★☆
'Zonder die publieksdeelname had Schweigman haar punt niet kunnen maken: een pleidooi voor onthaasting. De performers laten ons rennen, tillen ons op en laten ons lachen. Et voilà, voordat we het weten hebben we onszelf onthaast. Dat is nog eens een staaltje theatrale empowerment!' Alexander Hiskemuller
de Volkskrant
★★★★☆
'Boukje Schweigmans fysieke, woordeloze theater is weer pretentieloos poëtisch; een fijne combinatie. Uiterst doordacht, maar aan de buitenkant spontaan en speels. Wat je ziet, hoort en soms ook voelt (de wind die een langsrennende danser veroorzaakt) of ruikt (zweet), is feitelijk en reëel, maar heeft een wonderlijke intensiteit en zorgvuldigheid.' Mirjam Van Der Linden
Het Parool
★★★★☆
'In de verstilde, beeldende theaterervaring For the time being onderzoekt Boukje Schweigman hoe mensen in een groep echt contact met elkaar kunnen maken, en welke rol tijd en stilstand daarin spelen. Afwisselend rennen de performers in fast forward tussen het publiek door, om vervolgens in stilstand of slow motions op zoek te gaan naar contact. Door toenadering, imitatie of een open blik.' Sander Janssens
NRC Handelsblad
★★★☆☆
'Veelzeggender voor de voorstelling is de confrontatie met de opdringerige acteurs.Hoe reageren zij als ze in het gezicht worden gestaard? Of als grenzen, die ze buiten het theater ongetwijfeld zouden hanteren, worden overschreden? De code van het theater maakt elke toenadering van de acteurs veilig, maar het ongemak en de schaamte uiten zich vaak in gegiechel en gelach van publiek.' Ron Rijghard

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , ,

  • Elders

    [cf "quote1_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote1_dequote"] [cf "quote1_auteur"]
    [cf "quote2_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote2_dequote"] [cf "quote2_auteur"]
    [cf "quote3_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote3_dequote"] [cf "quote3_auteur"]
    [cf "quote4_krant"]
    ★★★☆☆
    [cf "quote4_dequote"] [cf "quote4_auteur"]