Recensie

Falling Dreams
Het Filiaal theatermakers
★★★★☆ Jeugdtheater
22 november 2015 - Stadsschouwburg Utrecht - Speellijst
Een trip naar dromenland
Door gepubliceerd 22 november 2015

Falling Dreams van Het Filiaal theatermakers vangt het wonderlijke moment waarop je in slaap valt. De onbegrijpelijke visuele logica van dat moment wordt grandioos vertaald naar een muzikale, poëtische knutseltheater- en filmtaal. Met een even intiem als meeslepend resultaat.

Met videocamera’s, instant montage en ruige livemuziek creëren twee spelers, twee muzikanten en een operator een geoliede machinerie van bizarre gebeurtenissen en beelden. Miniatuurdecortjes worden gefilmd en geprojecteerd. Ze vormen de achtergrond voor de vallende Mirthe Klieverik, die het twaalfjarige meisje speelt in wier dromende hoofd het publiek mag rondkijken. Zij denkt en spreekt in gedichten: ‘Van binnen ben ik honderd, van binnen ben ik blauw.’

Opzwepende songs (‘Do you dream of a dream of a dream come true’) gaan ongemerkt over in absurde scènes, waarin moeder maar door kakelt over een schandalige bakker die geen maanzaadbollen meer heeft terwijl vader liever de hond uitlaat. Een Russisch jabberende levensgrote kraai geeft de vallende slaapster een opzienbarende levensles die zij nooit meer zal vergeten (en die het publiek totaal niet kan begrijpen). Hilarische blauwe poppen die in een berg elektradraden graaien, worden in het hoofd van het meisje geprojecteerd. Deze blauwe ‘stemmen in haar hoofd’ confronteren haar – slap van het lachen – met haar eigen bedachte denkregels.

Er is geen samenhangend verhaal te vertellen over deze voorstelling. Falling Dreams kijkt als een trip met een eigen, perfecte logica, op een manier die wie zijn eigen dromen goed kan onthouden ongetwijfeld zal herkennen. Er wordt mooi en ritmisch, met geweldige articulatie en dynamiek gemusiceerd en gezongen. Het thema van de ongrijpbare tijd, die als abstract gegeven zoveel merkwaardige vragen oproept en die zo ingewikkeld te controleren valt (zeker voor creatieve, dwalende geesten), komt regelmatig langs. De sfeer varieert van beklemmend tot geestig en uiteindelijk eindigt alles toch geruststellend. Het meisje beseft dat ze weliswaar alleen is in haar ongestructureerde denkhoofd, maar dat de anderen dat ook zijn. En dat ze haar ouders niet alles hoeft te vertellen. Wat in haar hoofd zit is van haar.

De vloeiende manier waarop de vijf performers zo veel techniek moeiteloos hanteren om tot verbluffende, sfeervolle beelden en muziek te komen, is sensationeel. Falling Dreams is een droom die je zelf niet beter had kunnen dromen.

Foto: Joris van Bennekom

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

de Volkskrant
★★★★☆
'Als toeschouwer onderga je dit bedwelmende Droste-effect: je verdeelt je aandacht over the making of's en het resultaat. Dat is veel en vraagt schakelwerk, maar het proces blijft verbluffend en fascinerend. (...) Falling Dreams is een valdroom en chirurgisch hersenwerkje ineen. Na afloop heb je nog meer ontzag voor je hoofd dat elke nacht deze topsport bedrijft.' Annette Embrechts

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , ,