Voor het theater staat een draak met een onbevreesd kijkende ridder op zijn rug. Binnen racen kinderen verkleed als prinses, ridder of draak rond op hobbelpaarden, ze spelen spelletjes en gooien briefjes met hun namen in een grote ton voor een loterij. Voor de Efteling-vertelling Joris en de draak begint, is de geest van het pretpark al opgeroepen.

In de zaal opent de voorstelling met nostalgische zwart-witbeelden van het pretpark zoals vele ouders en grootouders het gekend zullen hebben, toen het nog alleen een sprookjesbos was. De voice-over die de voorstelling start doet denken aan de stem bij de attracties.

We blijven nog even hangen in de jaren ’50. Een klassiek Volkswagen-busje komt het podium opgereden: een gezin op weg naar de Efteling, waar net het sprookje van de rode schoentjes is geopend. Als de motorkap begint te roken, staan ze echter langs de kant van de weg. Helaas is er nog niet zoiets als een draadloze telefoon (dat moet je toch niet willen, zo’n ding dat te pas en te onpas afgaat?), dus rest er maar één ding: zelf maar een sprookje vertellen, zoals dat van Joris en de Draak.

De rest van de musical vertelt het verhaal achter de bekende houten achtbaan in het park. De koning is in paniek. De schapen in zijn koninkrijk raken op, terwijl die heel erg nodig zijn om de draak, die al jaren het rijk teistert, koest te houden. Het beest heeft zijn zinnen alvast gezet op een nieuw alternatief: mensenvlees, en dan het liefst van kinderen. Die zijn het malst.

Ondertussen ziet schapenherder Joris zijn kudde slinken. Gelukkig krijgt hij af en toe gezelschap van prinses Rosalie, ten ongenoegen van haar broer. Wanneer de koning zijn volk mededeelt dat er toch echt kinderen aan de draak zullen moeten worden geofferd, verschijnt een grote ton gevuld met namen op het podium… Cue de onrust, want een aantal kinderen in de zaal herkennen hem al.

Als door een speling van het lot de naam van prinses Rosalie wordt getrokken (hoe komt deze eigenlijk tussen alle namen?), is de koning de wanhoop nabij. Hij grijpt een willekeurige naam uit de bak. Kan dit kind in de zaal even gaan staan? Gelukkig is daar de dappere Joris, en ook de prinses laat zich van haar beste kant zien: samen zullen zij de draak te lijf gaan.

Het verhaal is gebaseerd op de christelijke legende van Sint-Joris en de draak. Deze musical volgt het verhaal deels, maar wijkt ook broodnodig af. De religieuze thematiek is achterwege gelaten en Rosalie is geen hulpeloos meisje die in een bruidsjurk naar de draak wordt gestuurd, maar een vernuftige prinses die in heldhaftigheid niet onderdoet aan Joris. Dit zijn erg welkome aanpassingen, die ook tegenwicht bieden aan het archetypische gezinnetje aan het begin van de voorstelling, met hysterische moeder en ietwat vermoeide vader. Maar hé, het waren ten slotte ook de jaren ’50.

De acteurs maken er in de regie van Mark Haayema een feestje van. Marijn Brouwers is zowel een hilarisch schaap als een gewichtige koning. Marike Folles speelt de moeder fijn over de top en de koningin heerlijk hooghartig. Christiaan Koetsier is overtuigend als verwende broer en melige hofnar en Thijmen Staps overtuigt als held. Fleur Renes als Rosalie geeft de prinses karakter, haar stem is prachtig in een liefdesnummer.

Gelukkig neemt het script van Alard Blom de kinderen serieus, en zichzelf ook niet al te. In een lesje meta-theatraliteit reflecteert de voorstelling op het feit dat ook Joris het vaag vindt dat hij zowel de zoon als de schapenherder is. Ook voor iets oudere kinderen is er humor, met opmerkingen als ‘je moeder is een druk schaap’. Een leuke vondst is het nummer van het volk, dat het misschien wel helemaal niet zo erg vindt dat er wat irritante koters zullen verdwijnen: de kinderlijke verontwaardiging in de zaal is merkbaar. Voor de volwassenen is er dan weer een hofnar die het wat zwaar heeft op zijn werk of de ‘ware PR-nachtmerrie’ van de kinderoffers.

Het decor van Joris van Veldhoven wordt slim gebruikt. Zo verandert het busje zowel in de slaapkamer van de prinses als in een wapenkamer. De draak wordt met special effects en poppenspel tot leven gebracht, vooral jonge kinderen vonden het enerverend.

Een spannend avontuur dus, met voor de (groot)ouders een cadeautje van nostalgisch sentiment en voor de Eftelingfans in de zaal een amusante lore achter hun favoriete attractie. Nu weten we waarom je in het park de karretjes ‘water’ of ‘vuur’ kiest om te racen rondom de draak.

Foto’s: Efteling