Recensie

Een ideale vrouw
DeLaMar Producties
★★★☆☆ Toneel
14 juni 2013 - DeLaMar Theater Amsterdam - Speellijst
Tjitske Reidinga en de besturing van het echtelijk bedriegen
Door gepubliceerd 17 juni 2013

Constance Middleton houdt er uiterst praktikabele opvattingen over de huwelijkse spelregels op na. Zij dienen bovenal met gepaste flexibiliteit te worden toegepast. Constance is de spil in een blijspel uit 1926, door regisseur Antoine Uitdehaag handig naar het eind van de jaren vijftig gelift.

Mijn vier buurvrouwen zaten op het balkon van DeLaMar ‘gezellig’ in hun wolk van rosé en Chanel (ik rook het, maar ze zeiden het ook zelf) en de dames kwamen er meteen eerlijk voor uit: ze zaten daar uitsluitend voor Tjitske Reidinga, oftewel hun heldin Claire van Kampen uit Gooise vrouwen. Dat kwam goed uit want die stond zowat de ganse avond op het toneel. In het blijspel Een ideale vrouw van William Somerset Maugham. Uitgekozen voor de jaarlijkse zomerbespeling van Joop van den Endes tempel van de verderlichte podiummuse. Het is zo’n stuk met een vrij potige expositie, waarin enkele bijrollen de voorinformatie bij elkaar kijven, waarna de ster van de avond haar wollige opkomst heeft en vervolgens een paar uur niet meer van het podium is af te slaan.

De heldin van de avond heet Constance Middleton, ze is al een poos getrouwd met een huisarts die haar bedriegt met een jonge scharrel uit ‘de club’. Ze wordt verondersteld van die affaire niks te weten. Aldus haar roddelmutsende omgeving. Totdat de beklagenswaardige echtgenoot van de scharrel in huize Middleton een scène van heb-ik-u-daar-potjandorie komt trappen. Waarna Constance de besturing van het bedriegen overneemt en die niet meer uit handen geeft.

Het is vooral de inventiviteit waarmee ze het handboek van de huwelijkse trouw op zijn kop zet en er en passent een paar zeer geestige addenda bij verzint, die het stuk schwung geven. Constance zet haar complete omgeving, inclusief haar rivale (Elise Schaap), haar cynische moeder (Ria Eimers), haar bleue romantische lover (Porgy Franssen) en vooral haar wettige echtgenoot (Peter Blok) volledig voor aap.

Die anderen doen allemaal reuze hun best. Maar de avond is toch vooral de Tsjitske Reidinga-show. De protagoniste beschikt als bekend over een warme alt met een soort pinnig jodelend vibrato, voorzien van enkele als frigidaire dienstdoende keldergewelven waar bij tijd en wijle rake oneliners uit naar boven galmen.

Somerset Maugham heeft in zijn plot wat verrassingen verstopt die de avond goed op het venijnige toerental houden. Het decor (Niek Kortekaas) biedt een van de merkwaardigste pas-de-trois van podiumsegmenten die ik ooit heb gezien. Een keurig onderhouden en derhalve onderhoudende, zij het voorspelbare avond. Mijn vier buurvrouwen vonden het ronduit geweldig. Ze hielden na afloop nog veel meer van hun heldin dan ze bij het betreden van de zaal al deden.

[sterren toegevoegd door de redactie van theaterkrant.nl]

Foto: Leo van Velzen

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

De Telegraaf
★★★★☆
'De komedie Een ideale vrouw, die deze zomer exclusief in het DeLaMar Theater in Amsterdam te zien is, biedt opnieuw toegankelijk vermaak met een scherp randje en is daarmee absoluut een waardige opvolger van Het geheugen van water .' Esther Kleuver
Volkskrant
★★★☆☆
'Maar dan komt na de pauze de lange scène tussen Constance en haar man John (Peter Blok) en gaat Een ideale vrouw ineens sprankelen. Beide spelers zijn zeer aan elkaar gewaagd, vuren elkaar aan, stoken elkaar op. Het pingpongspel waarmee dit uitgebluste huwelijk ten slotte een nieuwe invulling krijgt, is spannend en ook zeer geestig. Bovendien weet Reidinga haar tekst dan puntgaaf te plaatsen.' Hein Janssen
NRC Handelsblad
★★★★☆
'Met een uitgelezen, achtkoppig acteursensemble ensceneerde Uitdehaag in deze tweede zomerproductie van het Amsterdamse theater DeLaMar een gewiekste zedenkomedie, die hooguit vóór de pauze nog iets aan vaart had kunnen winnen met enkele coupures in de passages waar Somerset Maugham zichzelf herhaalde.' Henk van Gelder
Het Parool
★★★★☆
'Reidinga krijgt geweldig tegenspel van Peter Blok, die de verbluftheid zelve is als zijn vrouw weer eens een verbluffende uitspraak doet. Ook de scènes met Porgy Franssen zijn sterk. De prestaties van de rest van de cast zijn niet steeds van dat niveau.' Jos Bloemkolk
Trouw
★★★☆☆
'Naast Peter Blok, die onnavolgbaar de nogal sullige echtgenoot speelt, is Tjitske Reidinga het stralend middelpunt van de voorstelling. Het is onwaarschijnlijk knap hoe zij haar Constance weet te transformeren van een schijnbaar naïef, bedrogen blondje, tot een snedige en nuchtere dame die achteloos de ene scherpe oneliner na de andere de zaal in slingert.' Robbert van Heuven

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , ,

  • Elders

    [cf "quote1_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote1_dequote"] [cf "quote1_auteur"]
    [cf "quote2_krant"]
    ★★★☆☆
    [cf "quote2_dequote"] [cf "quote2_auteur"]
    [cf "quote3_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote3_dequote"] [cf "quote3_auteur"]
    [cf "quote4_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote4_dequote"] [cf "quote4_auteur"]
    [cf "quote5_krant"]
    ★★★☆☆
    [cf "quote5_dequote"] [cf "quote5_auteur"]