Recensie

Dr. Miracle’s Last Illusion
Opera2day
★★★★☆ Opera
24 juni 2016 - Koninklijke Schouwburg, Den Haag - Speellijst
Gelukkig huwelijk van illusionisme en opera
Door gepubliceerd 26 juni 2016

In de nog geen tien jaar dat Opera2day bestaat zorgde het Haagse initiatief met inventieve en uiteenlopende producties voor serieuze reuring in muziektheaterland. Dolhuys kermis, Medée en Mariken, om er een paar te noemen, maakten indruk en La Troupe d’Orphée werd gekozen tot Opera van het jaar 2014. Dr. Miracle’s Last Illusion is weer een hit.

Illusionisme was een prominent onderdeel van het variété aan het einde van de negentiende eeuw. De rondreizende tovenaars flirtten graag met een wetenschappelijk imago – de wetenschap was dat andere domein van onbegrepen kunsten – en noemden zich bijvoorbeeld professor of doctor. Zo ook dr. Miracle, die zonder een noot te zingen toch het centrale personage is. Woedy Woet strooit achteloos met goochelkunsten, maar een keer gaat het mis. Na een mislukte truc ziet hij de dood als zijn fascinerende en onovertrefbare collega; het wordt een obsessie om daar meer van te leren kennen. In zijn onderzoek presenteert hij zich onder meer als arts en priester. Uiteindelijk beseft hij dat er maar een ding op zit: zelf de overgang ondergaan van de ene in de andere toestand. Door het duister naar de tempel van het licht.

Het is niet altijd gemakkelijk om de overwegingen van dr. Miracle te volgen. Ze zijn nogal esoterisch, maar lastiger is dat de mooie stem van Tom Jansen van zoveel vervorming en echo is voorzien dat hij niet altijd verstaanbaar is. De lijn van de voorstelling blijft ondertussen goed te volgen. Drie sopranen spelen de vrouwen die op het pad van dr. Miracle komen. Ze zingen een interessant gekozen keur aan aria’s en duetten. Lucie Chartin zorgt voor spetterend lichtvoetig vocaal vuurwerk. Ze schittert bijvoorbeeld in spel en zang als de zingende pop Olympia uit Hoffmans vertellingen van Jacques Offenbach. Wankelend, met stijve ledematen kwinkeleert ze erop los alsof het niks is. ‘Je t’aime’, het smakelijke liefdeslied van een radeloze sopraan van Isabelle Aboulker zingt ze gedeeltelijk hangend. Kristina Bitenc is mooi ingetogen en gevoelig in het lyrisch-klagende ‘Ah! Non Credea Mirarti’ uit Bellini’s La Sonnambula. Ze zingt ook sterke duetten met Martina Prins, die het zwaardere werk voor haar rekening neemt: een aria uit Verdi’s Macbeth en Wagners Liebestod, die de spectaculaire laatste illusie begeleidt. Bitenc en Prins zingen samen ‘La Nuit van Chausson (om voor mij onduidelijke redenen in het Engels) en de séance-scène uit The Medium van Menotti.

Hoewel het voor een relatief jong, niet-gevestigd gezelschap als Opera2day niet gemakkelijk zal zijn om de financiering voor zo’n complexe en veeleisende productie rond te krijgen, merk je niets van concessies aan de kwaliteit. De decors van Herbert Janse zien er schitterend uit, samen met het licht van Uri Rapaport. Daniël Hamburger arrangeerde de muziek voor het onder leiding van Hernán Schvartzman prima spelende twaalfkoppige New European Ensemble. Violet Broersma van De Dutch Don’t Dance Division danst zwierige choreografieën van Thom Stuart, en als er nog meer vliegwerk nodig is, zorgt Femke Luyckx daarvoor.

Regisseur Serge van Veggel liet zich inspireren door zijn fascinatie voor illusionisme en de sfeer en muziek van het einde van de negentiende eeuw, toen occultisme en spiritisme sterk in de belangstelling stonden, en maakt daar een oog- en oorstrelende mix van. Ook de beeldende mogelijkheden van die periode worden volop benut. Vooraf is er een extra randprogramma in de foyers van de Koninklijke Schouwburg. Alles ademt zorgvuldigheid en betrokkenheid. Dr. Miracle’s Last Illusion is een heerlijke avond opera en vaudeville voor beginners en gevorderden.

Foto: Morten den Boer

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

Trouw
★★★☆☆
'De arrangementen en uitvoeringen van de orkestrale begeleiding zijn wat grofkorrelig, maar enthousiast gedaan. Jammer dat Melba en Patti (die nog in Den Haag optrad) zelf hier als voorbeelden niet te horen waren, omdat maar weinig toeschouwers hun stemmen daadwerkelijk gehoord zullen hebben. We hoorden nu alleen een fragment Lehmann in de Liebestod, mooi overgaand in de live zang van Prins. Goed gedaan. Maar waarom we naar deze soepel lopende voorstelling hadden zitten kijken bleef helaas onbeantwoord. Puur variété?' Peter van der Lint
de Volkskrant
★★★★☆
'De voorstelling is een jukeboxopera, waarbij aria's uit opera's als La Sonnambula van Bellini en Macbeth van Verdi een inhoudelijke plek krijgen in het illusionistenverhaal. Voor musicalliefhebbers is er een extraatje. Met de dans van Violet Broersma op een stuk uit De Vuurvogel van Stravinsky horen en zien we waar Leonard Bernstein een deel van zijn inspiratie vandaan haalde voor West Side Story. Dr. Miracle is artistieke fusion op hoog niveau.' Patrick van den Hanenberg
NRC Handelsblad
★★★☆☆
'Slim verdeelt Van Veggel met weinig middelen de specialiteiten: de illusionist Woedy Woet doet zijn goocheltrucs, een acteur de voice-over, een danseres de – niet heel avontuurlijke – choreografie. Terwijl de experimenten steeds occulter worden, kabbelt de avond door de tableaumatige opzet toch een beetje. Drie prima sopranen worden door het gloeiende New European Ensemble begeleid, dirigent Hernán Schvartzmans streven naar authenticiteit vertaalt zich naar bescheiden glijtonen en tempovrijheden.' Floris Don

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , ,

  • Elders

    Trouw
    ★★★☆☆
    'De arrangementen en uitvoeringen van de orkestrale begeleiding zijn wat grofkorrelig, maar enthousiast gedaan. Jammer dat Melba en Patti (die nog in Den Haag optrad) zelf hier als voorbeelden niet te horen waren, omdat maar weinig toeschouwers hun stemmen daadwerkelijk gehoord zullen hebben. We hoorden nu alleen een fragment Lehmann in de Liebestod, mooi overgaand in de live zang van Prins. Goed gedaan. Maar waarom we naar deze soepel lopende voorstelling hadden zitten kijken bleef helaas onbeantwoord. Puur variété?' Peter van der Lint
    de Volkskrant
    ★★★★☆
    'De voorstelling is een jukeboxopera, waarbij aria's uit opera's als La Sonnambula van Bellini en Macbeth van Verdi een inhoudelijke plek krijgen in het illusionistenverhaal. Voor musicalliefhebbers is er een extraatje. Met de dans van Violet Broersma op een stuk uit De Vuurvogel van Stravinsky horen en zien we waar Leonard Bernstein een deel van zijn inspiratie vandaan haalde voor West Side Story. Dr. Miracle is artistieke fusion op hoog niveau.' Patrick van den Hanenberg
    NRC Handelsblad
    ★★★☆☆
    'Slim verdeelt Van Veggel met weinig middelen de specialiteiten: de illusionist Woedy Woet doet zijn goocheltrucs, een acteur de voice-over, een danseres de – niet heel avontuurlijke – choreografie. Terwijl de experimenten steeds occulter worden, kabbelt de avond door de tableaumatige opzet toch een beetje. Drie prima sopranen worden door het gloeiende New European Ensemble begeleid, dirigent Hernán Schvartzmans streven naar authenticiteit vertaalt zich naar bescheiden glijtonen en tempovrijheden.' Floris Don