Twee Vlaamse variétéartiesten proberen in Nederland voet aan de grond te krijgen nadat ze in eigen land niet meer welkom zijn. Wat is er gebeurd met het duo Tonny & Johnny? Dat is het uitgangpunt van de Parade-voorstelling Den Tonny en de Johnny Show.

Met als optredende artiesten de Vlaamse acteurs Alwin Pulinckx en Thomas Cammaert is Den Tonny en de Johnny Show een old-school Paradevoorstelling, met een glittergordijn, pruiken en snorren, uitmondend in een als anti-show bedoelde parodie op twee uitgerangeerde revue-artiesten. Kan best leuk zijn, en hoort ook zeker op een zomerfestival thuis, maar Den Tonny en de Johnny Show wil maar niet leuk worden.

Af en toe valt er heus wel te (glim)lachen als het gaat over de verschillen tussen België en Nederland, en ook het ongemak van jarenlang met de moed der wanhoop een vrolijk duo te moeten zijn, levert hier en daar een snedige observatie op. Maar dat was het dan wel zo’n beetje.

Om het half uur op te vullen mag het publiek af en toe mee doen door met de armen te zwaaien, en in de finale mee te zingen met Les lacs du Connemara van Michel Sardou. Kennelijk is het in Vlaanderen gewoonte om tijdens het aansnijden van een bruidstaart dit nummer te spelen, waarbij de gasten met een servet gaan wapperen. Dus wij wapperen op De Parade ook met een servet.

Het creatieve team rond deze voorstelling is niet het minste: tekst Sanne Wallis de Vries, eindregie Malou Gorter. Het probleem is helaas die tekst, die geen pointe heeft en qua clou nogal flauw is, ondanks dat er af en toen iets van vervreemding in sluipt. En waarom is dit duo dan in ongenade gevallen, wat is het geheim? Dat laten we hier beter onbenoemd, maar het heeft iets met luiers te maken.

Jammer wel dat Cammaert en Pulinckx, allebei Vlaams en zeker ook prima acteurs/artiesten, geen beter materiaal in handen hadden. Overigens zit hun tent toch wel vol, want the show must go on.

Foto: Erik van ’t Hof