Recensie

De Shakespeare Club
De Gemeenschap
★★★★☆ Toneel
27 januari 2017 - Toneelschuur, Haarlem - Speellijst
Shakesqueer voor beginners
Door gepubliceerd 29 januari 2017

‘Kunst, dat is gesublimeerde ontevredenheid’ zegt amateurspeler René (René Geerlings) halverwege de slimme samenlevingssatire De Shakespeare Club. In Roy Peters’ regie krijgen die woorden een politieke lading: hoe kan kunst die onvrede kanaliseren zonder dat je je opsluit in je eigen gelijk?

Shakesqueering: het is op verschillende Amerikaanse universiteiten een fenomeen. Door de teksten van de bard aan een anti-heteronormatieve lezing te onderwerpen worden de stukken door de makers en spelers (vaak leden van de LGBTQ-gemeenschap) nieuw leven ingeblazen, tegen heersende opvattingen over seksuele identiteit in.

Rob de Graaf schreef er een prachtig stuk vol instantklassieke oneliners over: De Shakespeare Club, dat meteen werd uitgegeven door de onvolprezen De Nieuwe Toneelbibliotheek. In het stuk staat de gelijknamige vereniging centraal; de leden spelen samen een gequeerde pastiche van werk van Shakespeare terwijl ze tussendoor kibbelen over wie er wel of niet bij de club mag horen. Door maar een van de leden heteroseksueel te laten zijn draait De Graaf de gebruikelijke maatschappelijke verhoudingen op intelligente wijze om.

De geweldige cast gaat er in de regie van Roy Peters lekker mee aan de haal, waarbij hun dubbelrollen mooi contrasteren. René Geerlings is als René hard en verbitterd en als de Iago-achtige koninklijke adviseur Sousou zet hij zijn eenzaamheid om in cynische manipulatie. Floyd Koster laat van de tolerante opstelling die hij als Floyd heeft als koningszoon Espin de narcistisch-onverschillige schaduwzijde zien, in de manier waarop hij zijn suïcidale zus Velvet (Tessa Jonge Poerink) behandelt. En Christine van Stralen speelt als enige hetero niet voor niets de ijzige koningin die uiteindelijk alles verliest omdat ze haar kinderen tot conformiteit wil dwingen: als Christine blijkt ze, ondanks haar goede bedoelingen, ook niet gespeend van discriminatoire clichédenkbeelden.

Zo laat het stuk op scherp-geestige wijze de nadelige gevolgen van overidentificatie met de eigen groep zien. Christine is niet de enige met vooroordelen: scherp legt De Graaf bij René en Anil (Anil Jagdewsing) de latente misogynie bloot, en ook het gebrek aan begrip voor de pijn van minderheden die niet tot de eigen groep behoren. Zonder de emancipatoire noodzaak van identiteitspolitiek te geringschatten weet De Graaf de vinger op de zere plek te leggen met een zin als ‘Als wij maar kunnen blijven geloven in de dictatuur van het seksuele proletariaat / Dan gaat het goed met mij / Met ons / Met de club.’

De Shakespeare Club wordt door de spitsvondige tekst en het geweldige spel het politieke theater dat deze tijd nodig heeft: buitengewoon vermakelijk, meerduidig en dapper in zijn nuance.

Foto: Sanne Peper

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Medewerkers

Gegevens uit de Theaterencyclopedie (beta)

no twigtemplate defined. plugin aborted!

Meer info over deze voorstelling op Theaterencyclopedie.nl

Elders

de Volkskrant
★★★★☆
'Rob de Graaf schreef een grappige (en poëtisch-weelderige) tekst, waarbij de grenzen tussen de toneelclub en de personages in het sprookje diffuser worden en hij een slim spel speelt met wat normaal is en wat afwijkend. In de regie van Roy Peters wordt een ontroerende knulligheid tot kunst verheven.' Hein Janssen
Het Parool
★★★★☆
'Rob de Graaf schreef een prachtige tekst, waarbij het te repeteren stuk en de bespiegelingen van de spelers daarop, naadloos in elkaar overvloeien (...) Door de slimme vorm reflecteert het Shakespeareaanse koningsdrama direct op hedendaags maatschappelijk conformisme. Daar valt bovendien bovengemiddeld veel bij te lachen.' Sander Janssens

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , ,

  • Elders

    [cf "quote1_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote1_dequote"] [cf "quote1_auteur"]
    [cf "quote2_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote2_dequote"] [cf "quote2_auteur"]