Via het verhaal van Icarus neemt theaterduo Nur & Storm het publiek mee in een symbolische zoektocht naar de dunne lijn tussen ambitie en gevaar. Terwijl de personages van Broken Record letterlijk en figuurlijk hun vleugels uitslaan en de grenzen van hun vrijheid verkennen, is de vraag – zoals het Engelse spreekwoord luidt –does it stick the landing?

De voorstelling begint met Nur die het podium betreedt met lange, elegante vleugels, die doen denken aan die van een adelaar. Dat moment, Nur gekleed als een vogel die zonder uitleg het podium opkomt en een lied inzet, voelt zeer absurdistisch aan. Het zet direct de experimentele, niet-lineaire toon van de voorstelling, waarin tijd, ruimte en realiteit voortdurend verschuiven. Broken Record speelt op meerdere niveaus met dat gevoel van ‘huh?’

Het verhaal wordt niet chronologisch gepresenteerd, maar springt heen en weer tussen verleden, heden en momenten die je doen afvragen of je een droom of realiteit ziet. Dat desoriënteert. Waar bevinden we ons nu in het verhaal? Is dit de werkelijkheid of iemands herinnering of fantasie? Die verwarring weerspiegelt de ervaringen van de personages zelf, die ook proberen te achterhalen wat werkelijk gebeurde in hun eigen leven. Heeft Nur echt met een vogel gesproken? Hebben de twee werkelijk gevlogen, al was het maar voor een paar seconden?

De voorstelling blinkt vooral uit in het verkennen van het thema vrijheid, waarbij Nur en Storm verschillende houdingen belichamen. Ik was zelf niet heel bekend met het verhaal van Icarus, maar het gaat over een jongen die met kunstmatige vleugels ontsnapt aan de aarde en de lucht in stijgt. Hij vloog echt, maar raakte zo gegrepen door het gevoel van vrijheid dat hij steeds hoger en hoger klom. Zijn vader Daedalus speelde een waarschuwende rol: hij bouwde de vleugels en probeerde Icarus te behoeden voor de gevaren van te hoog vliegen, maar kon hem uiteindelijk niet tegenhouden. Toen hij te dicht bij de zon kwam, smolt de was die zijn vleugels bij elkaar hield en stortte hij in zee. Het verhaal laat zien hoe overmoed en het verlangen om te veel te willen uiteindelijk tot ondergang kunnen leiden.

Wat Nur & Storm (Nur Dabagh en Storm Parser) bijzonder goed doen, is de klassieke mythe moderniseren door het conflict over ambitie en risico te verdelen over twee gelijkwaardige personages. Beiden streven naar succes in de muziekwereld, maar hun benadering verschilt: Nur wordt gedreven door hoogmoed en durft grenzen op te zoeken, terwijl Storm voorzichtig en door angst geleid handelt. Nur belichaamt Icarus, Storm fungeert als Daedalus, waardoor het klassieke thema van vliegen versus vallen, dromen najagen versus risico’s nemen op een moderne, voelbare manier wordt gespeeld en ervaren.

Soms lijkt Broken Record te veel tegelijk te willen behandelen, waardoor niet alles even volledig wordt uitgelicht. Zo wordt bijvoorbeeld het thema kapitalisme aan het begin van de voorstelling letterlijk benoemd, maar komt het later nauwelijks expliciet terug. Dat is jammer, want er liggen interessante verbanden met de mythe. Daarnaast landen niet alle grappen bij het publiek zoals bedoeld. Toch dragen de acteurs de voorstelling zo sympathiek dat je alsnog van hun spel kunt genieten.