Recensie

Blue Technology
Another Kind of Blue / David Middendorp
★★★☆☆ Dans
18 september 2015 - Zuiderstrandtheater, Den Haag - Speellijst
De strijd tussen danser en techniek
Door gepubliceerd 20 september 2015

Zoemend klimmen de rode lampjes, onrustig knipperend, door de lucht boven het toneel. Ze bewegen grillig, bijna schichtig, spinnen als robotkittens. In Newton’s Duet combineert choreograaf David Middendorp dans met drones, kleine vliegende robots die op afstand bestuurd worden. Op de ochtend van de première twijfelde hij nog, geeft Middendorp toe voorafgaand aan de opvoering. Is het duet goed genoeg? Werkt het wel?

Dansproject Blue Technology, waarvan Newton’s Duet de opening is, blijkt voor Middendorp een ‘strijd met de technologie’. Toch ging het duet in première, net als drie andere choreografieën van Middendorp: Blue Journey, Face Machine en Flyland 2. Allemaal ongeveer een kwartier lang, allemaal met een prominente plek voor techniek op het toneel. Het vierluik is Middendorps eerste avondvullende programma, waarin wordt gedanst door Violet Broersma, Loris Casalino, Sara Ceredi, Davide Cocchiara, Madeline Harms, Christopher Havner, Antonino Milazzo en Johanna Nielandt.

In Newton’s Duet draaien twee mannen, in simpele zwarte shorts, om de drones. Onder de performance dreunt een metalen hartslag, ‘Drone life’, gecomponeerd door Genevieve Murphy en geprogrammeerd door Joel Thurman. De dansers kruipen, dierlijk onderdanig, op de zwevende robots af. Eerst angstig, dan nieuwsgierig. Hun soepele bewegingen contrasteren met het mechanische gezwenk van de robotjes. Waar de dansers hun spieren aanspannen, gericht en getraind, deinen de drones onwennig boven het toneel. Is dat de infancy van de techniek, waarover de promotietekst rept? Dat waarom Middeldorp twijfelde over opvoering? Gek genoeg ontroert het, dat mechanische gefladder. Het is eerder aandoenlijk dan angstaanjagend, maar desalniettemin: een unieke performance.

Het tweede programmaonderdeel, Blue Journey, is niet nieuw: deze choreografie kwam tot stand voor Introdans in 2008. In de afgelopen jaren maakte Middendorp vervolgens verschillende bewerkingen voor Amerikaanse tv-programma’s (Beat the Best, America’s Got Talent). In Blue Journey spelen vijf dansers met hun evenbeelden op het witte doek. Hun (animatie)silhouetten lopen net iets trager dan zij, maken net iets langzamer bewegingen. Wat een schaduw lijkt, vervluchtigt of stijgt op. Een reuzenarm komt opeens tevoorschijn, dan schuiven lichamen in beeld, vallen en stijgen weer op. Het is een slim samenspel van illusie, kleur en beweging. Allemaal op de slepende tonen van Radiohead: ‘Rows of houses all bearing down on me / I can feel their blue hands touching me.’ Een magisch-surrealistisch samenspel tussen videobeeld, muziek en dans.

In Face Machine bouwen meerdere shots één beeld, dat op de achterwand wordt getoond aan het publiek. Het gezicht van (steeds) een (andere) danser wordt in close-up gefilmd, dan geprojecteerd op de vloer. Ook de vloer wordt vervolgens live opgenomen, waardoor de andere dansers over het gezicht kunnen bewegen. Zij spelen met oor of neusgaten, blazen en likken. Face machine drijft op humor, overdrijving en aanstekelijke muziek (Awolnations ‘Sail’ of ‘Bangarang’ door Dario Fo). Niet subtiel, wel komisch met grimassen en de snelle interactie tussen dat grote gezicht en die kleine dansers op mondhoek, tong of voorhoofd.

In het afsluitende Flyland 2 zweven dansers ver boven het land (weer in projectie op een scherm op de achterwand). Ze nemen een duikvlucht, houden elkaar stevig vast, vallen diep. Helaas zijn de shots waarin het duo door de lucht buitelt juist de minst interessante momenten. Als de dansers zich op hun buik voortbewegen op plankjes met wieltjes ziet het er zelfs een beetje knullig uit. Voor wie nog let op het toneel tenminste – want bij deze performance merk je pas hoe lastig dat is. Net als wanneer iemand in de kroeg opeens een tv aanzet: hoe interessant je gesprekspartner ook is, je ogen blijven afglijden naar dat scherm. Ook bij Flyland 2 spelen de ‘echte’ dansers nauwelijks nog een rol, zijn alleen nog personages op dat scherm, in dienst van de animatie. Waar danser en techniek in Blue Journey nog samensmolten, overschaduwt het doek in Flyland 2 de performer. En ergens is dat heel jammer.

Foto Blue Journey: Robert Benschop

2 Reacties

  1. Henk F.
    Geplaatst op 21 september 2015 om 09:28 | Permalink

    Kleine aanmerking op deze recentie. In de inleiding bij dit programma werd verteld dat deze vliegende robots niet op afstand bestuurd werden maar autonoom zijn en dus zelf de choreografie uitvoeren.
    Mijn persoonlijke mening is dat in Flyland 2 dansers en techniek elkaar wel helemaal aanvulde maar. Voor mij een prachtige avond!

  2. M. van Veldhuizen
    Geplaatst op 21 september 2015 om 13:25 | Permalink

    Naar mijn idee is het niet subtiel zijn van Facemachine juist het punt. Facemachine is een reflectie van de centrale plaats die ons gezicht heeft ingenomen in de huidige maarschappij. Zie facebook, het gebruik van selfies en van steeds meer
    plastische chirurgie. De manier waarop we ons gezicht als reclamebord voor ons zelf inzetten is op t moment weinig subtiel. Dus ik denk dat t daarom passend is. Ik vond het knap gevonden en prachtig om te zien!

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

NRC Handelsblad
★★★☆☆
'Blue Technology is sympathiek en toegankelijk, zeker voor een jong publiek. Met technologie en een beperkt choreografisch talent komt Middendorp tot fraaie visuele effecten.' Francine van der Wiel
Het Parool
★★★★☆
'In Middendorps universum zijn mens en technologie geen vijanden, maar natuurlijke partners. Het levert een toegankelijke voorstelling op, die er gelikt uitziet, maar nergens de menselijke maat uit het oog verliest.' Fritz de Jong

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , , , , , ,

  • Elders

    NRC Handelsblad
    ★★★☆☆
    'Blue Technology is sympathiek en toegankelijk, zeker voor een jong publiek. Met technologie en een beperkt choreografisch talent komt Middendorp tot fraaie visuele effecten.' Francine van der Wiel
    Het Parool
    ★★★★☆
    'In Middendorps universum zijn mens en technologie geen vijanden, maar natuurlijke partners. Het levert een toegankelijke voorstelling op, die er gelikt uitziet, maar nergens de menselijke maat uit het oog verliest.' Fritz de Jong