Recensie

Bedscènes
DeLaMar Producties
★★★☆☆ Toneel
22 juni 2014 - DeLaMar Theater Amsterdam - Speellijst
Theater van de lach met stevige acteurs
Door gepubliceerd 23 juni 2014

Bedscènes is alweer de vierde zomerkomedie in het DeLaMar Theater. Het stuk van Alan Ayckbourn was in 1975 een hit maar bijna veertig jaar later missen de relatieperikelen een verband met de tijdgeest. Toch valt er, zeker na de pauze, aardig wat te lachen. Het is als het Theater van de Lach, maar dan met echt goede acteurs.

‘Ik heb zelfvertrouwen. Ik ben niet onaantrekkelijk. Andere mensen vinden mij aantrekkelijk.’ Als Tjitske Reidinga opkomt in de rol van de hysterische Johanna gaat er een golf van geamuseerde ontzetting door de zaal. Met haar vettige haardos, rafelige bontjack, te hoog opgetrokken bloemetjesrok en knalgroene pumps is ze het tegenovergestelde van glamourgirl Claire uit Gooise vrouwen waarvan het grote publiek haar kent.  De relatieproblemen met haar man Bernard, gespeeld door Dick van den Toorn, lopen op een zaterdagavond zo hoog op dat ze drie andere stellen meeslepen in hun misère. Met alle komische verwikkelingen van dien.

De Brit Alan Ayckbourn schreef de komedie Bedscènes in 1975 in één week en na de première op West End groeide het uit tot een wereldhit. Maar in 2014 doen de relationele zoektocht van de vier echtparen en de drie echtelijke bedden op het toneel toch wat gedateerd aan. Regisseur Antoine Uitdehaag, die het stuk opnieuw vertaalde, heeft de tekst een beetje aan de tijdgeest aangepast. Maar in een periode van heftige vechtscheidingen vraagt de enscenering om meer durf en eigentijdse humor.

 

Loes Luca en Peter Bolhuis zijn geestig als het uitgebluste stel Theo en Dorien, die hun huwelijksdag vieren met voorlezen uit Dik Trom en vistoastjes op bed. Ook de montere Eefje (Lies Visschedijk), en haar klagelijke man Niek met rugpijn (Guy Clemens) zijn herkenbaar. Net als het jonge stel Saskia en Maarten, gespeeld door Tina de Bruin en Xander van Vledder, die hun housewarmingparty jammerlijk zien mislukken. De verwikkelingen in de scènes voor de pauze zijn wel amusant maar doordat het  niet zo geloofwaardig en goed getimed is, komen ze nogal toneelmatig over. Een verliefd stel dat half naakt elkaars schoenen verstopt en kinderachtig met scheerschuim spuit vlak voor al hun gasten binnenkomen? Een vrouw die aan het begin van de voorstelling al zó hysterisch is dat je je niet kunt voorstellen dat ze vrienden, laat staan een echtgenoot heeft? Dat is over de top, waardoor je als publiek al afhaakt voordat de echte verwikkelingen beginnen.

Na de pauze komt Bedscènes een stuk beter op gang. Bernard en Johanna gedragen zich zo irritant en indringend dat je begrijpt waarom de anderen steeds verder ontregeld raken. De dalen zijn dieper, de toppen hoger en de liefde, het verdriet, de driftbuien en woedeaanvallen tot ver in de nacht zorgen voor hilarische scènes. Dat de dialogen nog steeds een beetje braaf zijn, is dan minder storend. De acteurs zitten zo stevig in hun rol dat het publiek erin meegaat,  met een golf van lachsalvo’s door de zaal als resultaat.

Wie zin heeft in een luchtige zomerkomedie met goede acteurs en Bedscènes in de juiste tijdgeest kan plaatsen, moet zeker gaan kijken.

Foto: Leo van Velzen

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

De Telegraaf
★★★☆☆
'Ayckbourn lijkt er in dit stuk niet bepaald een rooskleurige kijk op liefdesrelaties op na te houden, maar na afloop kun je toch niets anders dan hoopvol concluderen dat er op ieder potje wel degelijk een dekseltje past. Antoine Uitdehaag heeft die boodschap verpakt in een heldere, toegankelijke regie en maakt daarmee van deze Bedscènes best een vermakelijk, herkenbaar stuk, maar echt spetteren wil het deze keer helaas niet.' Esther Kleuver
Het Parool
★★★☆☆
'Bedscènes zou spannender zijn geweest als Uitdehaag voor een minder eenduidige spelopvatting had gekozen. Nu voelt het bijna als een verademing als Visschedijk haar klagerige vriend zonder cynisme vraagt of hij niet zo vervelend wil doen - even geen klucht of spot of koddigheid, maar gewoon, normaal menselijk gedrag.' Joukje Akveld
Volkskrant
★★☆☆☆
'De derde in de reeks zomerzotheden waarin Tjitske Reidinga als moderne comédienne en kassamagneet de kar moet trekken. Overigens is haar aandeel in Bedscènes nogal bescheiden: zij is het minst op het toneel, maar trekt wel de meeste aandacht. Vooral door het ongegeneerd over de top spelen van een vrouw in de war. Schokschouderend hysterisch, verlopen, uitgezakt en met een huilgezicht van-heb-ik-jou-daar.' Hein Janssen
Trouw
★★☆☆☆
'Van een rascomédienne als Tjitske Reidinga (Johanna) en een vaardige regisseur als Antoine Uitdehaag, die wel voor een frisse vertaling zorgde, verwacht je een intelligentere aanpak. Juist omdat zij verantwoordelijk zijn voor de keuze van deze zomerproductie. Dat je soms toch nog in de lach schiet, is vooral te danken aan Loes Luca als een, in timing en toon, heerlijk mispunt van een zich in burgermansfatsoen schurkende (schoon)moeder.' Hanny Alkema

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , ,

  • Elders

    De Telegraaf
    ★★★☆☆
    'Ayckbourn lijkt er in dit stuk niet bepaald een rooskleurige kijk op liefdesrelaties op na te houden, maar na afloop kun je toch niets anders dan hoopvol concluderen dat er op ieder potje wel degelijk een dekseltje past. Antoine Uitdehaag heeft die boodschap verpakt in een heldere, toegankelijke regie en maakt daarmee van deze Bedscènes best een vermakelijk, herkenbaar stuk, maar echt spetteren wil het deze keer helaas niet.' Esther Kleuver
    Het Parool
    ★★★☆☆
    'Bedscènes zou spannender zijn geweest als Uitdehaag voor een minder eenduidige spelopvatting had gekozen. Nu voelt het bijna als een verademing als Visschedijk haar klagerige vriend zonder cynisme vraagt of hij niet zo vervelend wil doen - even geen klucht of spot of koddigheid, maar gewoon, normaal menselijk gedrag.' Joukje Akveld
    Volkskrant
    ★★☆☆☆
    'De derde in de reeks zomerzotheden waarin Tjitske Reidinga als moderne comédienne en kassamagneet de kar moet trekken. Overigens is haar aandeel in Bedscènes nogal bescheiden: zij is het minst op het toneel, maar trekt wel de meeste aandacht. Vooral door het ongegeneerd over de top spelen van een vrouw in de war. Schokschouderend hysterisch, verlopen, uitgezakt en met een huilgezicht van-heb-ik-jou-daar.' Hein Janssen
    Trouw
    ★★☆☆☆
    'Van een rascomédienne als Tjitske Reidinga (Johanna) en een vaardige regisseur als Antoine Uitdehaag, die wel voor een frisse vertaling zorgde, verwacht je een intelligentere aanpak. Juist omdat zij verantwoordelijk zijn voor de keuze van deze zomerproductie. Dat je soms toch nog in de lach schiet, is vooral te danken aan Loes Luca als een, in timing en toon, heerlijk mispunt van een zich in burgermansfatsoen schurkende (schoon)moeder.' Hanny Alkema