Recensie

Beauty and the Beast
Stage Entertainment
★★☆☆☆ Musical
13 december 2015 - AFAS Circustheater, Scheveningen - Speellijst
Magie ontbreekt in herneming succesmusical
Door gepubliceerd 14 december 2015

Beauty and the Beast werd in 2006 overladen met Musicalaward-nominaties en kreeg zelfs de publieksprijs voor beste grote musical. Eén van de paradepaardjes van Stage Entertainment dus, dat de musical nu – zo’n tien jaar later – weer uit de (archief)kast trekt. De kerstdagen zijn hét moment, zo is vast de gedachte, om de warmte van het theater op te zoeken voor een romantisch sprookje. Maar is deze herneming wel interessant genoeg om de winterkou voor te trotseren?

Op hoofdrolspelers Anouk Maas (Belle) en Edwin Jonker (Beest) valt weinig aan te merken. Jonker is nergens kwaadaardig, maar imposant genoeg om voor Beest door te gaan. Maas is ontwapenend én eigenzinnig – precies wat je van het meisje in dit verhaal verwacht. De acteurs spelen hun rollen keurig, alles netjes binnen de lijntjes, met precies genoeg inzet. Goed, maar niet overrompelend. Freek Bartels valt wel op als krachtpatser Gaston, die het hart van Belle wil veroveren door met zijn spierballen te rollen. Zijn personage is een megakarikatuur en bijna al zijn scènes zijn kitscherige slapstick, maar Bartels speelt zo energiek dat hij een verademing is in deze bordkartonnen wereld. (Dat geschilderde achterwandje dat Belle’s dorp moet voorstellen – was dat een voorwaarde van Disney? Hopelijk.)

Voor wie de Disney-film uit 1991 heeft gemist: de prins in Beauty and the Beast is, door zijn arrogantie, omgetoverd tot Beest. Zijn personeel is mee-veranderd en schuimt nu door het kasteel als huisraad – een kandelaar, een kastje, een klok. Alleen een (beantwoorde) liefde voor het Beest kan de vloek verbreken, zo vertelt het verhaal. Gelukkig stapt Belle, precies op tijd, het kasteel binnen. Het is een sprookje vol magie, maar deze Beauty and the Beast wordt nergens magisch, is bij vlagen zelfs slaapverwekkend. Ja, er zit lekker veel kleur in het decor en een aantal leuke vondsten in de kostuums (die er overigens precies hetzelfde uitzien als in 2005), maar spectaculair is het niet.

De musical lijkt een gemakkelijke keuze voor de producent: een succesnummer dat nu evenveel indruk moet maken als tien jaar geleden. Maar in 2005 kenden we War Horse nog niet, of Soldaat van Oranje. Toen had The Lion King die traditie van spectaculaire musicals in Nederland pas net afgetrapt. Niet dat iedere productie nu volgepropt moet worden met bombastische decors, special effects of levensechte dieren, maar enige ontwikkeling mag je toch wel verwachten. Zeker van een musicalproducent met deze statuur. Of dit het publiek de winterkou in trekt? Het wordt opeens wel heel verleidelijk om gewoon die Disney-tape nog eens in de videorecorder te schuiven.

Foto: Deen van Meer

Één Reactie

  1. Geplaatst op 25 juli 2016 om 15:37 | Permalink

    Yesterday I saw the musical “Beauty and the Beast”. They have managed to take you onto a journey into the world of this wonderful Disney classic. All the costumes are beautifully made and the live-perfoming orchestra brings goosebumps all over your body. Sadly the main actor had his own interpretation of his character the Beast… In my eyes he was an hysterical creature with a lot of issues. Disney’s on screen Beast was big and scary, but this one needed to see a mental doctor and maybe a gym. His singing also wasnt very convincing
    At the same time, the rest of the crew was amazing! Belle has a beautifull voice, little cup-boy was adorable and off course Lumiere, Mrs. Potts, the Wardrobe and so one. This cast had made my day! Thanks to all of them and a big backstage crew for taking us on this magical and beautiful journey of Disney’s Beauty and the Beast! Laughter is timeless, imagination has no age, and dreams are forever.
    All the world is made of faith, trust and pixie dust.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

Telegraaf
★★★★☆
'Bij Disney ligt de moraal van het verhaal er natuurlijk duimdik bovenop, schoonheid zit tenslotte van binnen. Toch is juist aan de buitenkant van deze musical veel aandacht besteed met de prachtigste kostuums, weelderige pruiken en een indrukwekkend decor. Sprookjes bestaan niet, maar wat is het heerlijk om er zo af en toe toch even bij weg te dromen.' Esther Kleuver
NRC Handelsblad
★★★★☆
'De grootste aantrekkingskracht van Beauty and the Beast schuilt in de gehaaide manier waarop het antieke melodrama wordt afgewisseld met visuele en verbale humor. De geestigste scènes spelen zich af tussen Freek Bartels, als een leeghoofdige, maar zelfingenomen praalprins die „dank je” zegt als Belle hem een macho noemt, en Jorge Verkroost als de prinselijke bediende die met zijn slapstick-spel terecht de lachers op zijn hand krijgt.' Henk van Gelder
Het Parool
★★★☆☆
'Disney's Beauty and the Beast gaat meer over ensemblespel dan over hoofdrollen. Solistisch is iedereen weliswaar in orde, maar niemand springt er echt uit. Groepsscènes als 'Kom er in' of de kroegscène 'Gaston' zijn echte artistieke hoogtepunten. Regisseur Casale en choreograaf John MacInnis zijn op hun sterkst als het druk is op de vloer en er uitgepakt mag worden.' Sander Janssens
de Volkskrant
★★☆☆☆
'De grote ensemblestukken zijn opwindend, verder druipt de voorspelbaarheid ervanaf. Net als Stanley Burleson tien jaar terug is ook Edwin Jonker een sterke brommerige, gefrustreerde lelijkerd, Anouk Maas kopieert de lieve en gedecideerde Chantal Janzen uit 2005, en Freek Bartels is op dreef als de onnozele geile ijdeltuit in het dorp. Allemaal waar, maar God wat een niksigheid.' Patrick van den Hanenberg
Trouw
★★★☆☆
'Het is vaak fijn dat de voorstelling vaart heeft, maar de bijkomende schreeuwerigheid is minder. En helaas stapelt vooral ook de muziek climax op climax. Niet alleen qua volume, het hoge tempo in de songs maakt dat ze vaak opgejaagd aanvoelen - ook de wat kwetsbare nummers. Dat is zonde, want hierdoor mist met name de eerste helft van de voorstelling nuance. Gelukkig is Freek Bartels wel erg komisch in de karikaturale rol Gaston: een domme zelfingenomen spierbundel.' Bianca Bartels

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , ,

  • Elders

    [cf "quote1_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote1_dequote"] [cf "quote1_auteur"]
    [cf "quote2_krant"]
    ★★★★☆
    [cf "quote2_dequote"] [cf "quote2_auteur"]
    [cf "quote3_krant"]
    ★★★☆☆
    [cf "quote3_dequote"] [cf "quote3_auteur"]
    [cf "quote4_krant"]
    ★★☆☆☆
    [cf "quote4_dequote"] [cf "quote4_auteur"]
    [cf "quote5_krant"]
    ★★★☆☆
    [cf "quote5_dequote"] [cf "quote5_auteur"]