Dag Dramaturgie brengt dramaturgen bijeen


25 maart 2018

32 dramaturgen kwamen samen op de Dag Dramaturgie van Festival Cement om te discussiëren over het thema van dit jaar, wereldverbeteraarschap. Ervaren dramaturgen, dramaturgen in spe, Nederlandse en Vlaamse dramaturgen ontmoetten elkaar op de broedplaats ‘Werkwarenhuis’ in Den Bosch. Bauke Lievens en Wouter Hillaert van cultuurkritisch platform rekto:verso namen ons mee in een gedachte-experiment van drie uur, wat nog dagen door had kunnen gaan.

De dag werd geopend met ‘Het theater ligt in de stad en de stad ligt in de wereld en de wanden zijn van huid’, de bekende State of the Union van Marianne van Kerkhoven, voorgelezen door Lievens. Zij benadrukt de wisselwerking tussen de productie, de kleine dramaturgie, en de wereld eromheen, de grote dramaturgie. We kregen ieder een paar minuten om vijf waarden op te schrijven die we als dramaturg koesteren met betrekking tot de wisselwerking tussen deze twee dramaturgieën, deze twee werelden die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Vervolgens zochten wij een partner om onze waarden mee te vergelijken en samen te voegen. Vijf waarden mochten we wegstrepen, vijf nomineerden we om over te blijven. Vervolgens deden we dit in een groep van vier, acht, zestien, tot we uiteindelijk tweemaal vijf waarden over hadden voor een grote groepsdiscussie. Veelgehoorde termen waren ‘verbinding’, ‘menselijkheid’, ‘dialoog’ en ‘politiek’.

Het waren zware discussies. Hoe groter de groep, hoe feller het gesprek. Vaak mondde het uit in een veelal talige discussie, waarbij de achtergrond en de persoonlijke associaties van iedere dramaturg een grote rol speelden. Het kiezen van waarden in een woord leidde ertoe dat de betekenis vaak wel begrepen werd, maar accurate woordkeuze soms voorop stond. Zo verzandden we lange tijd in een tweestrijd over het woord ‘aarding’: een dramaturg moet een standpunt kunnen kiezen, moet kunnen uitleggen waar zijn wortels liggen, maar tegelijkertijd zichzelf niet vastzetten. Vooral de jonge, hedendaagse termen zoals ‘queer(ness)’ en ‘duurzaamheid’ vielen in goede aarde bij de meeste dramaturgen.

Duurzaamheid was sowieso een belangrijk thema binnen de dag. Hoe zorgen we dat het gesprek gaande blijft? Drie studenten dramaturgie lazen een brief voor aan de ‘dramaturgen van gisteren’, waarin de vraag werd gesteld: ‘Waarom komen de dramaturgen van morgen en de dramaturgen van gisteren zo weinig samen?’ En er lijkt niet alleen te weinig uitwisseling tussen verschillende generaties te zijn, maar ook tussen Vlaanderen en Nederland. Vanuit de aanwezigen bleek er gelukkig animo om vaker in gesprek te gaan. De afspraak om tweemaal per jaar, een keer in Vlaanderen en een keer in Nederland, een Dag Dramaturgie te organiseren is nu gemaakt. Volgende keer hopelijk met nog meer diversiteit en mogelijkheden om van elkaar te leren.

1 Reactie op "Dag Dramaturgie brengt dramaturgen bijeen"

  1. Nuno Blijboom Nuno Blijboom schreef:

    De betreffende brief van de studenten dramaturgie, eerder gepubliceerd in de dagkrant van Festival Cement op 24/03/2018.
    _______________________________________________

    10 VRAGEN AAN DE DRAMATURGEN VAN GISTEREN

    De dramaturgen van morgen bevragen de dramaturgie van vandaag in deze brief aan de dramaturgen van gisteren.

    Beste dramaturgen van gisteren,

    Hoe gaan we om met traditionele werkvormen en instituten in fluïde tijden?

    Zijn de dramaturgen van gisteren, de geïnstutionaliseerde dramaturgen, zo oud en vastgeroest dat zij de veranderende werkwijze/rol van de dramaturg van morgen niet zien?

    Hoe gaat de dramaturg van gisteren om met zijn of haar machtspositie?

    Waar vindt de vereniging van dramaturgen plaats?

    Waarom komen de dramaturgen van morgen en de dramaturgen van gisteren zo weinig structureel samen?

    Waar zijn de leertrajecten voor de dramaturgen van morgen bij de dramaturgen van gisteren?

    Wil de dramaturg van gisteren wel leren van de dramaturg van morgen?

    Wil de dramaturg van morgen wel leren van de dramaturg van gisteren?

    Waar is de ruimte om de dramaturgie van vandaag te bevragen?

    Wie draagt de verantwoordelijkheid voor creëren van deze ruimte?

    Liefs,

    De dramaturgen van morgen.

Reageer

Uw E-mail adres zal niet gepubliceerd worden.