Iedereen die er last van heeft, weet: demonen komen vaak langs in kleedkamers. Júist als je er niet op berekend bent, je even onbespied en alleen denkt te weten. In een knalroze tule-decor, knalroze jurk en met knalroze pruik, loopt drag-artiest Lola haar kleedkamer binnen, tijdens de pauze van een show. (meer…)
Op zolder vindt theatermaker Kevin Klein stapels oude foto’s. Van Suriname, van vroeger, begin negentiende eeuw. Foto’s van zichzelf ook, op school in Suriname. Daar kreeg hij vaak te horen ‘niet echt een Surinamer’ te zien, met zijn Nederlandse paspoort. Zijn vader vond dat paspoort belangrijk, waardoor hij in het land waar hij geboren was, elk jaar naar de vreemdelingendienst moest om een verblijfsvergunning aan te vragen. (meer…)
Boycott Identity belooft een herdefinitie van identiteit, maar is eerder een deconstructie van een specifieke identiteit: die van een homoseksuele man die overkomt als hetero. De spanning tussen erbij horen en je toch een buitenbeentje voelen zorgt voor interessante momenten. (meer…)
Hij is geen zendeling geworden, maar is het toch een beetje. Met de voorstelling Zie De Mens wil Tim Schouten naar eigen zeggen de wereld een beetje beter maken. Zijn onderzoek naar de vraag of je van iedereen kan houden zit vol optimisme en vergevingsgezindheid. (meer…)
Als een kleine jongen zoeft Wilfried de Jong op het podium zijn speelgoedautootje door imaginaire straten, heuvel op, heuvel af, en dan ineens: plons! In het aquarium op het voortoneel. De auto – ‘van mijn vader, zo’n oude Snoek, weet je wel?’ – zinkt naar de bodem. ‘En het was aardedonker.’ (meer…)
In de film Spirited Away (2003), vertelt Kim Karssen in haar nieuwste solo OC/DC, zit een zwart, almaar groeiend monster, dat zich voedt met angst en daardoor steeds groter en dus steeds angstaanjagender wordt. Karssen voedt zich ongewild ook met angst: haar dagelijks leven is een aaneenrijging van paniekaanvallen, angst voor alles en iedereen wat op haar pad komt en sluimerende onrust. (meer…)
Welkom, zegt Lotte Velvet, aan boord van de Paradise, ‘voor al uw intergalactische budgetreizen’. We schrijven het jaar 2650, de aarde is inmiddels onbewoonbaar, ‘vlammen in de bossen, barsten in de wegen, dagenlange regen’. Dus Velvet en haar medemuzikant Annika Boxhoorn zijn samen met een groepje Paradebezoekers de ruimte in gekatapulteerd. (meer…)
