Een van de afsluitende voorstellingen van de afgelopen editie van festival Julidans was Borda van de Braziliaanse choreografe Lia Rodrigues. Ze is een terugkerende gast in Nederland, bij Julidans en Noorderzon: eerder waren Encantado (2021), Fúria (2018), Para que o céu não caia (2017) en Pororoca (2009). (meer…)
Een van de eerste scènes van Atsumori is spectaculair: vijf dansers staan in het complete donker en hebben een object in hun handen waarmee ze vonken maken. Bij elke vonk zien we hen oplichten en van positie veranderen in hun witte, dikke jassen. Licht en donker spelen een grote rol in deze choreografie van de Portugese Catarina Miranda, te zien tijdens Julidans. (meer…)
In 1818 publiceerde Mary Wollstonecraft Shelley de genrebepalende horror-roman Frankenstein; or, The Modern Prometheus. De titel verwijst naar de arrogante wetenschapper die de natuurlijke orde tart door leven te creëren uit dode materie. (meer…)
Improvisatie is het uitgangspunt in dit dubbelprogramma van de Dresden Frankfurt Dance Company. In Undertainment van William Forsythe levert dat een onderkoeld lijnenspel op. Ioannis Mandafounis laat de dansers in Lisa juist vrij om een maximale hoeveelheid reuring te creëren. (meer…)
The Polish Project, een Frascati-productie die tijdens Julidans in première ging, begint veelbelovend met diep geluid en wonderbaarlijke werkeilandjes, die in het donker op handen en voeten worden binnengelaten. Als Nederlanders het over Polen hebben, dan bedoelen ze vaak werklui, mensen die je minder betaalt, maar wel hard werken. (meer…)
Als het tiental dansers aan het begin van de voorstelling vóór het voordoek komt om aan te kondigen welke rollen ze gaan vertolken in deze choreografie, wordt het meteen duidelijk dat we niet Shakespeare op de voet gaan volgen. (meer…)
