Voor aanvang van de voorstelling Hypersenses wordt het publiek onthaald zoals in de eeuwen vóór de Franse Revolutie, toen de bourgeoisie de macht nog niet overgenomen had, en de adel dagenlange banketten kon houden waarbij alle zintuigen verwend werden. De avond ontvouwt zich als een ware ode aan de zintuigen. (meer…)
In Europa konden artistiek-intellectuele kringen vanaf de renaissance ontdekken dat in pre-christelijke tijden andere normen en gewoontes konden heersen op het terrein van liefde en seks dan de standaard die het christendom gesteld had. (meer…)
Een vrouw ligt op de grond als het publiek binnenkomt, met naast haar een muziekcontroller die ingeschakeld is, getuige de oplichtende indicatoren. Als de voorstelling begint, komt ze overeind en ontspint zich een gesprek met een stem die aan het apparaat zelf lijkt toe te behoren. (meer…)
Het Oekraïense collectief Opera Aperta is een graag geziene gast op O. Het festival presenteerde eerder de voorstellingen Chornobyldorf (2022) en GAIA-24 (2024), de eerste twee delen van Aperta’s Ecologische trilogie. Nu is deel drie, MŌDRANIHT. Songs of Winter War, na de première in Kyiv, neergestreken in Rotterdam, alvorens door te reizen naar Wenen. (meer…)
In de wereld van het poppentheater zijn er natuurlijk diverse queer makers, producties en collectieven te vinden, maar een heus internationaal festival van een hele week rondom dit specifieke thema mag een zeldzaamheid heten. Toch slaagt het Amsterdamse Plein Theater er nu al een lustrum in hier een interessant programma voor samen te stellen, waarbij geput wordt uit repertoire van over de hele wereld. (meer…)
Pratend over het precolumbiaanse Latijns-Amerika zullen namen als Inca en Maya wel een bel doen rinkelen, maar Raíz de la Ceniza (wortel van as) biedt een ideale manier om kennis te maken met het Lenca-volk uit het Midden-Amerikaanse Honduras. (meer…)
De Schepper waar in de titel van And God Saw That It Was Almost Good… van theatermaker Dienke Groenhout sprake is, wordt verbeeld door middel van een uitgeknipte wolk, die hoog boven het toneel hangt en dient als canvas voor diens fantasieën. De handen van de Schepper schetsen figuurtjes op die wolk die zich vervolgens driedimensionaal in bonte afwisseling op het toneel manifesteren. (meer…)
Het proces van queering kan nieuwe werelden ontsluiten en de voorstelling Body Concert is daar een bijzonder exponent van. De poppentheatervoorstelling schept met losse ledematen een wereld die, ontsproten aan een dwarse geest, een onthechte staat van zijn produceert in de ziel van de toeschouwer. (meer…)
Een pianokruk, een hoog plantentafeltje, een forse losstaande kapstok, een vervaarlijke standaard voor een cello. Op de tafel twee karaffen en een glas plus een houten doosje. De cello is voorzien van opvallend grote kegelvormige stemschroeven. Het zaallicht dimt en we luisteren naar de eerste minuten van een opnamen van De Vijfde Symfonie van Beethoven. (meer…)
Als enige performer in de voorstelling Insomnia heeft Jakob Jacobsson twee belangrijke tegenspelers: het dwingende licht (Teo Lanerva) en een dik touw dat vanaf het dak tot over de grond reikt. De voorstelling opent in het volstrekte duister, het nachtelijke terrein bij uitstek van degene die aan slapeloosheid lijdt en in deze voorstelling ook de plek waar de ziel vertoeft. (meer…)
