Theatermaker Lars Brinkman is bang voor mannen. Niet voor alle mannen, maar wel voor van die hoekige, onbeweeglijke, soms onbehouwen of intimiderende mannen. Als queer-man heeft hij de nodige agressie ervaren, is bespuugd, uitgescholden en zijn huis waar een regenboogvlaag hing werd beschoten. (meer…)
King Cobra, Funhouse of Horror heten de attracties op de kermis, maar er staan ook een suikerspinkraam en een nostalgische draaimolen. Hoewel: de paarden zijn niet van glimmend hout met spiegeltjes, maar van staal – staketsels van objecten zijn het, een deconstructie van het verleden. (meer…)
In het tekstboek van de voorstelling Nachtschade, geschreven door Annet Bremen, wordt de locatie waar het stuk zich afspeelt, beschreven als een klein appartement op de bovenste verdieping van een woontoren. Daar wonen een man en een vrouw, die op een zaterdagavond bezoek krijgen van de zus van de vrouw. (meer…)
Nadat vorige week bij het Rotterdamse gezelschap Theater Mooi Weer de voorstelling Nachtland in première ging, is er alweer een nieuwe versie van dit stuk van de Duitse auteur Marius von Mayenburg in aantocht. Op dit moment toert de Vlaamse groep Stan met Nachtland door theaters in Vlaanderen en Nederland. (meer…)
Ze werd geboren in een eenvoudig boerengezin in Noord-Frankrijk, en wilde daar zo snel mogelijk weg. Dus vluchtte ze naar Indochina, destijds een kolonie van Frankrijk. Daar ontmoette ze een mooie man – groene ogen, zwart haar. Met hem kreeg ze twee kinderen, maar ook hij vertrok. Weg. (meer…)
Ergens midden in de voorstelling Ik mag niet klagen zegt hij het zelf, tussen neus en lippen door: het Merk Marcel van Roosmalen, daar draait alles om. En daarom staat hij de komende maanden in zijn eentje als de ster van de avond op meer dan tachtig theaterpodia. (meer…)
Hoe te beginnen? Die vraag stelt Florian Myjer zichzelf aan het begin van de voorstelling The Actor. Dan volgt de eerste scène, een gesprek tussen een acteur en een regisseur, die hebben besloten uit elkaar te gaan en de afspraak gemaakt dat het hoe en waarom daarvan binnenskamers blijft. (meer…)
Elk gedicht is een handdruk, een manier om afstanden te overbruggen. Zo zag Paul Celan de kern van de dichtkunst, en ongetwijfeld bedoelde hij daarmee ook zijn eigen gedichten. Celan (1920-1970), van Joods-Roemeense afkomst, schreef in het Duits en verloor zijn beide ouders in de Tweede Wereldoorlog. (meer…)
